II SA/Po 1213/17

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu - Katarzyna Witkowicz-Grochowska po rozpoznaniu w dniu 05 lutego 2018r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi Ł. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] października 2017r. Nr [...] w przedmiocie rozłożenia na raty należności powstałych z tytułu wypłaty zaliczek alimentacyjnych postanawia 1. umorzyć postępowanie w przedmiocie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych, 2. ustanowić dla Ł. G. radcę prawnego, którego wyznaczy Okręgowa Izba Radców Prawnych. /-/ K. Witkowicz-Grochowska Skarżąca Ł. G. wniosła o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego. We wniosku o prawo pomocy złożonym na urzędowym formularzu PPF skarżąca oświadczyła, że utrzymuje się z wynagrodzenia za pracę w wysokości [...] zł netto miesięcznie. Choruje. Ponosi w związku z tym koszty leczenia oraz ubezpieczenia. Oświadczyła, że prowadzi swoje gospodarstwo domowe wspólnie z synem, który jest osobą niepełnosprawną, pobiera świadczenie pielęgnacyjne w wysokości [...] zł. i nie pracuje. Nie posiada żadnego majątku nieruchomego, wartościowych ruchomości czy oszczędności. Skarżąca zadeklarowała, że spłaca zadłużenie z tytułu alimentów po [...] zł miesięcznie, ratę kredytu [...] zł, media [...] zł, koszty leczenia [...] zł, ubezpieczenie na życie [...]r. Z akt sprawy wynika, że miesięczne koszty mediów wynoszą łącznie [...] zł. Zgodnie z art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017r., poz. 1369, dalej "P.p.s.a.") strona ponosi koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Taki szczególny przepis to art. 239 § 2 pkt 1 a) P.p.s.a., zgodnie z którym nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych strona skarżąca działanie lub bezczynność organu w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej. Stąd skarżąca wnosząc skargę w sprawie dotyczącej rozłożenia na raty należności powstałych z tytułu wypłaty zaliczek alimentacyjnych, nie ma obowiązku uiszczania kosztów sądowych w zakresie opłat sądowych i wydatków z mocy prawa (art. 211 - art. 213 P.p.s.a.). Wobec powyższego skarżąca zwolniona jest na mocy ustawy z obowiązku poniesienia wszystkich kosztów sądowych związanych z jej udziałem w niniejszej sprawie - art. 239 § 1 pkt 1 a) P.p.s.a. W tym stanie rzeczy rozpoznanie wniosku skarżącej w przedmiocie zwolnienia od kosztów sądowych stało się zbędne i postępowanie w tym zakresie umarza się (art. 249a P.p.s.a.). Skarżąca złożyła także wniosek o ustanowienie radcy prawnego, który należało rozpoznać merytorycznie w oparciu o jej sytuację majątkową, rodzinną i finansową. Zgodnie z dyspozycją art. 246 §1 pkt 2 P.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku w koniecznych kosztach bieżącego swojego utrzymania. Z przedłożonego oświadczenia o stanie majątkowym, finansowym i dochodach wynika, że sytuacja skarżącej pozwala na ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika z urzędu. Prowadzi gospodarstwo domowe wraz z niepełnosprawnym synem i utrzymuje się jedynie ze swojego wynagrodzenia za pracę oraz świadczenia pielęgnacyjnego na syna. Wysokość uzyskiwanych dochodów z trudem zaspokaja podstawowe potrzeby koniecznego utrzymania skarżącej i jej rodziny. Nadto choruje, co wymaga dodatkowych wydatków. Skarżąca nie ma żadnego majątku, z którego mogłaby czerpać dodatkowe środki na swoje utrzymanie, a także nie dysponuje żadnymi oszczędnościami. Przedstawiona przez wnioskodawczynię sytuacja finansowa wskazuje, więc że nie ma możliwości wygospodarowania jakichkolwiek środków na pokrycie wolnorynkowego wynagrodzenia pełnomocnika z wyboru. Przyznać zatem należało prawo pomocy w tym zakresie. Podkreślić należy, że zgodnie z treścią art. 249 P.p.s.a. przyznanie prawa pomocy może być cofnięte w całości lub w części, jeżeli okaże się, że okoliczności, na podstawie których je przyznano, nie istniały lub przestały istnieć. Na podstawie art. 258 §1 i 2 pkt 7 w zw. z art. 249 a i art. 246 §1 pkt 1 i 2 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak w postanowieniu. /-/ K. Witkowicz-Grochowska