II SA/Po 1214/02

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jerzy Stankowski ( spr ) Sędziowie WSA Bożena Popowska WSA Maciej Dybowski Protokolant sekr.sąd. Justyna Frankowska-Sarbak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 listopada 2004 r. sprawy ze skargi D. A. na decyzję Wojewody z dnia [...] kwietnia 2002 r. Nr [...]. w przedmiocie zasiłku dla bezrobotnych o d d a l a s k a r g ę /-/ M.Dybowski /-/ J.Stankowski /-/ B.Popowska JFS Decyzją z dnia [...]. marca 2002r., nr [...]., na podstawie art. 25 ust.1, art. 6 pkt 6 lit. b ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (Dz.U. z 2001 r., nr 6, poz. 56 z późn. zm.) oraz art. 104 kpa, Starosta N. orzekł o utracie przez D. A. prawa do zasiłku dla bezrobotnych od dnia 13 marca 2002r. Organ wskazał, że utrata prawa do zasiłku nastąpiła z powodu upływu okresu jego pobierania. W odwołaniu od tej decyzji D. A. podniósł, że jego trudna sytuacja materialna i życiowa wynika z błędów polityki państwa, która doprowadziła do tak wysokiego poziomu bezrobocia w Nowej Soli i okolicach. Odwołujący się wniósł o przedłużenie zasiłku dla bezrobotnych. Decyzją z dnia [...]. kwietnia 2002r., nr [...]., na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa oraz art. 25 ust. 1 pkt 1 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, Wojewoda utrzymał zaskarżoną decyzje w mocy. Organ odwoławczy wskazał, że D. A. nie odwoływał się od decyzji z dnia [...]. marca 2001r., nr [...]., przyznającej mu prawo do zasiłku dla bezrobotnych na okres 12 miesięcy. Wojewoda powołał się także na przepis art. 25 ust. 1 pkt 2 zgodnie z którym okres pobierania zasiłku wynosi 12 miesięcy dla osób zamieszkałych w okresie pobierania zasiłku na terenie, na którym stopa bezrobocia w dniu 30 czerwca roku poprzedzającego dzień nabycia prawa do zasiłku przekraczała przeciętną stopę bezrobocia w kraju. Taka sytuacja – zdaniem Wojewody – istniała na obszarze działania Powiatowego Urzędu Pracy w N.. W skardze na powyższą decyzję, D. A. podniósł te same zarzuty co w odwołaniu. W odpowiedzi na skargę Wojewoda podtrzymał w całości swą dotychczasową argumentację. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga jest bezzasadna. Decyzją Starosty N. z dnia [...]. marca 2001r., nr [...]., przyznano Skarżącemu prawo do zasiłku dla bezrobotnych na okres nieprzekraczający 12 miesięcy. Wobec braku odwołania od tej decyzji stała się ona prawomocna. Należy zatem uznać, że pozbawienie Skarżącego tego zasiłku decyzją Starosty z dnia [...]. marca 2002r., z uwagi na upływ okresu jego pobierania, było zgodne z prawem. Ustawa z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (Dz.U. z 2001 r., nr 6, poz. 56 z późn. zm.) w brzmieniu na dzień 17 kwietnia 2002r. przewidywała maksymalny 12- miesięczny okres pobierania zasiłku dla bezrobotnych zamieszkałych w okresie pobierania zasiłku na obszarze działania powiatowego urzędu pracy, jeżeli stopa bezrobocia na tym obszarze w dniu 30 czerwca roku poprzedzającego dzień nabycia prawa do zasiłku przekraczała przeciętną stopę bezrobocia w kraju (art. 25 ust. 1 pkt 2). Taka sytuacja istniała na terenie obszarze działania Powiatowego Urzędu Pracy w N.. Ustawa nie przewidywała możliwości przedłużenia okresu pobierania zasiłku ze względu na trudną sytuację materialną bezrobotnego. Wobec powyższego, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270), orzeczono jak w sentencji. /-/ M.Dybowski /-/ J. Stankowski /-/ B.Popowska JFS