II SA/Po 1216/02
WyrokWSA w Poznaniu2004-08-20
Skład orzekający: Aleksandra Łaskarzewska, Grażyna Radzicka, Edyta Podrazik
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy grzywna w celu przymuszenia, nałożona na podstawie art. 121 § 5 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, może być zastosowana do wykonania obowiązku rozbiórki pawilonu handlowego, który nie spełnia definicji budynku zawartej w Prawie budowlanym?Ratio decidendi
Sąd uznał, że grzywna w celu przymuszenia na podstawie art. 121 § 5 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji może być zastosowana wyłącznie do obowiązku rozbiórki budynku lub jego części. Ponieważ pawilon handlowy, ze względu na brak fundamentów i trwałe związanie z gruntem, nie spełnia definicji budynku zawartej w Prawie budowlanym, organy obu instancji błędnie zastosowały wskazany przepis. W związku z tym zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie organu pierwszej instancji zostały uchylone.Stan faktyczny
Skarżący S.C. został zobowiązany do rozbiórki pawilonu handlowego. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego nałożył na niego grzywnę w celu przymuszenia na podstawie art. 121 § 5 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy postanowienie organu pierwszej instancji. Skarżący wniósł skargę do WSA, zarzucając naruszenie przepisów ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, wskazując, że pawilon handlowy nie jest budynkiem w rozumieniu przepisów.Rozstrzygnięcie
Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylił zaskarżone postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego oraz poprzedzające je postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla Miasta P. Zasądził od Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz skarżącego kwotę 10 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania. Orzekł, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Aleksandra Łaskarzewska Sędziowie Sędzia NSA Grażyna Radzicka Asesor sąd. Edyta Podrazik (spr.) Protokolant Sekr. sąd. Dobrosława Sobczak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 sierpnia 2004 r. przy udziale sprawy ze skargi S.C. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2002 r. Nr [...] w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia; I. uchyla zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla Miasta P. z dnia [...] lutego 2002 r. Nr [...]; II. zasądza od Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz skarżącego kwotę 10,- zł tytułem zwrotu kosztów postępowania;. III. określa, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu. /-/E.Podrazik /-/A.Łaskarzewska /-/G.Radzicka
II SA/Po 1216/02
UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia [...].02.2002 r. organ egzekucyjny Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla Miasta P., będąc jednocześnie wierzycielem, w oparciu o tytuł wykonawczy z dnia [...].02.2002 r. nr [...], na podstawie art. 121 § 5 ustawy z 17.06.1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, nałożył na skarżącego S. C. grzywnę w celu przymuszenia w kwocie [...] zł, z powodu uchylania się zobowiązanego od wykonania obowiązku określonego w tytule wykonawczym.
Na postanowienie powyższe S. C. złożył zażalenie, podnosząc m.in., iż zastosowany środek egzekucyjny jest zbyt uciążliwy, organ winien zastosować art. 121 § 2 powołanej ustawy, gdyż zobowiązany jest osobą fizyczną i maksymalna grzywna orzeczona wobec niego nie może przekraczać kwoty [...] zł.
Postanowieniem z dnia [...].04.2002 r. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, po rozpatrzeniu odwołania S. C., utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. W uzasadnieniu powyższego rozstrzygnięcia podano, iż skarżący, na podstawie decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla Miasta P. z dnia [...].03.2000 r., zobowiązany był do rozbiórki pawilonu handlowego wybudowanego bez pozwolenia na budowę, skarżący rozbiórki nie dokonał, wysokość grzywny skarżącego i sposób jej obliczania określa odnośnie rozbiórki budynku lub jego części art. 121 § 5 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, zastosowana grzywna obliczona została prawidłowo.
Od powyższego postanowienia skargę złożył S. C., domagając się uchylenia postanowienia Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego i zarzucając mu naruszenie art. 121 § 5 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji oraz art. 33 pkt 8 tejże ustawy. W uzasadnieniu podał, że art. 121 § 5 powołanej ustawy dotyczy rozbiórki budynku lub jego części, zaś obowiązek objęty tytułem wykonawczym odnosi się do rozbiórki pawilonu handlowego, który budynkiem nie jest, jest jedynie tymczasowym obiektem budowlanym.
Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w odpowiedzi na skargę wniósł o oddalenie skargi i podtrzymał dotychczasowe stanowisko, że przedmiotowy obiekt jest budynkiem, dodatkowo przyznając, że pawilon nie ma trwałego połączenia z fundamentami.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga okazała się zasadna.
Podstawą rozstrzygnięcia decyzji obu instancji był przepis art. 121 § 5 ustawy z dnia 17.06.1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Przepis ten określa wysokość i sposób obliczania grzywny, wymierzanej przez organ egzekucyjny w celu przymuszenia zobowiązanego do wykonania obowiązku rozbiórki budynku lub jego części. Ustawa o postępowaniu egzekucyjnym w administracji nie zawiera definicji budynku, w tym zakresie posiłkować należy się więc definicją zawartą w ustawie z dnia 07.07.1994 r. Prawo budowlane (tekst jedn. Dz. U. Nr 106 poz. 1126 z 2000 r.). Zgodnie z art. 3 pkt 2 ustawy Prawo budowlane budynkiem jest obiekt budowlany trwale związany z gruntem, wydzielony z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych, posiadający fundamenty i dach. Pojęcie budynku jest więc węższe od pojęcia obiektu budowlanego, które obejmuje swoim zakresem zarówno budynek, jak i budowlę oraz obiekt małej architektury (art. 3 pkt 1 Prawa budowlanego). Przepis art. 121 § 5 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji z uwagi na surowość przewidzianego w nim środka egzekucyjnego należy interpretować ściśle, a wykładnia rozszerzająca jest niedopuszczalna.
W przedmiotowej sprawie tytuł wykonawczy, na podstawie którego prowadzona jest egzekucja administracyjna, opiera się na decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla Miasta P. z dnia [...].03.2000 r. Decyzją tą nakazano skarżącemu S. C., na podstawie art. 48 Prawa budowlanego, rozbiórkę pawilonu handlowego. Przepis art. 48 Prawa budowlanego swoją dyspozycją obejmuje budowę obiektu budowlanego, a więc zarówno budynku, jak i budowli i obiektu małej architektury. Z akt sprawy, w szczególności z dokumentacji fotograficznej, wynika, iż przedmiotowy pawilon handlowy ma wymiary 4m na 5,15m, nie ma fundamentów, tj. konstrukcji nośnej znajdującej się poniżej poziomu gruntu, a z powierzchnią gruntu połączony jest poprzez słupki, na których jest ustawiony, i betonowe schodki. Przedmiotowy pawilon nie jest więc budynkiem w rozumieniu art. 121 § 5 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Organy obu instancji błędnie zastosowały wskazany powyżej przepis, wydając postanowienia z naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, wobec czego zaskarżone postanowienie, jak i postanowienie organu I instancji, należało uchylić. Ponownie rozpoznając sprawę organ prawidłowo zastosuje środki egzekucyjne przewidziane w ustawie o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.
Z wymienionych przyczyn na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) i art. 135 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270 z 2002 r.) należało uwzględnić skargę i uchylić zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla Miasta P. z dnia [...].02.2002 r. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 w/w ustawy w zw. z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1271 z 2002 r.). O wykonalności zaskarżonego postanowienia orzeczono na mocy art. 152 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
/-/ E. Podrazik /-/ A. Łaskarzewska /-/ G. Radzicka
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło