II SA/Po 1217/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu Wydział II w następującym składzie: Przewodniczący: sędzia WSA Edyta Podrazik po rozpoznaniu w dniu 18 stycznia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. I. i C. I. na decyzję Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Poznaniu z dnia [...] listopada 2011 r. Nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji (-) E. Podrazik Pismem z dnia [...] grudnia 2011 r. skarżący wnieśli skargę na wyżej opisaną decyzję Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Poznaniu, utrzymującą w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. z dnia [...] września 2011 r., w której nakazano skarżącym rozbiórkę części obiektu budowlanego – pomieszczenia przedsionka. W skardze zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, wskazując, że godzi ona w słuszny interes skarżących, przedmiotowy przedsionek stanowi ochronę przed wiatrem, śniegiem i deszczem. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270) Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1 art. 61, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wstrzymanie wykonania aktu może dotyczyć jedynie takiego aktu, który nadaje się do wykonania i wymaga wykonania, tak więc odnosi się do sytuacji, gdy zaskarżony akt wywołuje skutki materialnoprawne. Przyjmuje się, że niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków oznacza, że chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu. W szczególności będzie to miało miejsce w takim wypadku, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony innym przedmiotem. Zdaniem Sądu w przedmiotowej sprawie zaistniały przesłanki z powyższego przepisu. Skarżący na podstawie zaskarżonej decyzji zobligowani są do rozbiórki części budynku w postaci pomieszczenia przedsionka. Rozebranie części obiektu w sposób oczywisty wiązać się będzie z trudnymi do odwrócenia skutkami w rozumieniu zacytowanego przepisu, albowiem nastąpi utrata przedmiotu, którego nie będzie można przywrócić. Tego rodzaju obiekt można jedynie próbować odtworzyć (a nie przywrócić) poprzez wybudowanie nowego przedsionka o takiej samej konstrukcji. Nie oznacza to jednak, że nowopowstały obiekt będzie odpowiadał pod względem estetycznym i użytkowym rozebranemu obiektowi. Wobec powyższego na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało orzec jak w sentencji. /-/ E. Podrazik