II SA/Po 1221/14

WyrokWSA w Poznaniu2015-03-05

Skład orzekający: Barbara Drzazga, Edyta Podrazik, Danuta Rzyminiak-Owczarczak

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wstawienie szyb zespolonych w otwory okienne, które zgodnie z decyzją administracyjną miały zostać zamurowane, stanowi wykonanie nałożonego obowiązku budowlanego?
Ratio decidendi
Sąd uznał, że wstawienie szyb zespolonych w otwory okienne nie jest równoznaczne z ich zamurowaniem, a tym samym nie stanowi wykonania obowiązku nałożonego decyzją administracyjną. W związku z tym, organ egzekucyjny prawidłowo nałożył grzywnę w celu przymuszenia, a skarga strony podlega oddaleniu.
Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła skargi K. K. na postanowienie Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego (WWINB) w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia. WWINB uchylił częściowo postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego (PINB) i orzekł o nałożeniu na K. K. grzywny w wysokości 5.000 zł za niewykonanie obowiązku zamurowania otworów okiennych. Skarżący twierdził, że obowiązek został wykonany poprzez wstawienie szyb zespolonych, a organy egzekucyjne nieprawidłowo oceniły stan faktyczny i zastosowały niewłaściwe środki egzekucyjne.
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Drzazga (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Edyta Podrazik Sędzia WSA Danuta Rzyminiak-Owczarczak Protokolant St. sekretarz sąd. Katarzyna Sierszeńska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 05 marca 2015 r. sprawy ze skargi K. K. na postanowienie Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia ... 2014 r. Nr ... w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia; oddala skargę. Zaskarżonym postanowieniem z dnia ... 2014 r. znak: ...Wielkopolski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego (dalej: WWINB) po rozpoznaniu zażalenia J. K. i K. K.a z dnia 25 lipca 2014 r. na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla powiatu p. (dalej: PINB) z dnia ...2014 r. nr ...w przedmiocie grzywny w celu przymuszenia, uchylił zaskarżone postanowienie w części, w jakiej ustalono kwotę grzywny w celu przymuszenia i termin uiszczenia nałożonej grzywny w celu przymuszenia orzekając o nałożeniu na zobowiązanego K. K. grzywnę w wys. 5.000 zł i wzywając zobowiązanego do wykonania obowiązku określonego w tytule wykonawczym nr ...z dnia ...2013 r. w terminie do dnia 31 października 2014 r. oraz wzywając zobowiązanego do wpłacenia nałożonej grzywny w celu przymuszenia w wys. 5.000 zł na konto wskazane przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla powiatu p. w terminie do dnia 10 listopada 2014 r., pozostawiając w mocy zaskarżone postanowienie w pozostałym zakresie. W uzasadnieniu postanowienia WWINB wskazał, że decyzją z dnia ...2013 r. PINB nałożył na J. K. obowiązek wykonania robót budowlanych polegających na zamurowaniu pięciu otworów okiennych na parterze oraz jednego otworu okiennego na piętrze w ścianie budynku w granicy z działką nr ...w budynku mieszkalnym jednorodzinnym zlokalizowanym na działce nr ...w K. przy ul. C.. Podano, że w dniu 30 sierpnia 2013 r. organ I instancji wystosował do zobowiązanych upomnienie na podstawie art. 15 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2012 r. poz. 1015 ze zm.), dalej: u.p.e.a. Następnie w dniu ...2013 r. sporządził dwa tytuły wykonawcze nr ... i nr ..., uznając, że grzywnę w celu przymuszenia nakłada się odrębnie w każdym postępowaniu egzekucyjnym, prowadzonym na podstawie tytułu wykonawczego, sporządzonego oddzielnie dla każdego zobowiązanego do wykonania nakazu rozbiórki, mimo, że obowiązek nałożono jedną decyzją na większą liczbę podmiotów. Egzekucję administracyjną wszczyna się bowiem wobec każdego zobowiązanego. Postanowieniami z dnia ...2013 r. PINB nałożył na każdego ze zobowiązanych grzywnę w celu przymuszenia w kwocie 10.000 zł. WWINB postanowieniem z dnia ...2013 r. uchylił to postanowienie i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania. Ponownie rozpoznając sprawę, PINB postanowieniem z dnia ...2014 r. nałożył na K. K. grzywnę w celu przymuszenia w kwocie 10.000 zł. WWINB postanowieniem z dnia ...2014 r. uchylił to postanowienie i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania. W wyniku ponownego rozpoznania sprawy PINB postanowieniem z dnia ...2014 r. nałożył na K. K. grzywnę w celu przymuszenia w wys. 10.000 zł. Zażalenie od powyższego postanowienia wnieśli J. K. i K. K., zarzucając organowi I instancji naruszenie art. 7 § 2 u.p.e.a., a także art. 7, art. 8, art. 8, art. 11 oraz art. 107 § 3 k.p.a. Wnoszący zażalenie podnieśli, iż PINB zignorował fakt, że wysokość grzywny przekracza wielokrotnie wartość prac, do których zostali zobowiązani. Ponadto nie wzięto pod uwagę sytuacji materialnej zobowiązanego i tym samym nie nakładając najmniej uciążliwego dla zobowiązanego środka egzekucyjnego (art. 7 § 2 u.p.e.a.). Żalący się podnieśli, że nie uchylają się od wykonania obowiązku nałożonego decyzją z dnia ...2013 r., ale nie są w stanie zapłacić grzywny i ponieść kosztów prac. Wskazali też, że organ I instancji zastosował przepis art. 121 § 2 u.p.e.a., a powinien był zastosować przepis art. 121 § 5 u.p.e.a., gdyż sprawa dotyczy otworów okiennych w ścianie budynku. WWINB uzasadniając swe rozstrzygnięcie wskazał, że organ I instancji ustalił, że decyzja PINB z ...2013 r. nie została wykonana. Powołując przepis § 232 pkt 1, 2 i 6 rozporządzenia z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 2002 r. Nr 75 poz. 690 ze zm.) wskazał następnie, że z informacji uzyskanych od producenta zamontowanych okien wynika, że wyrób ten nie spełnia żadnej klasy ogniowej według normy EI lub E, a posiada jedynie klasyfikację w zakresie reakcji na ogień jako wyrób niezapalny, nie kapiący pod wpływem ognia oraz nierozprzestrzeniający ognia. Przedstawiciel producenta oświadczył, że przedmiotowy produkt nie może być stosowany w ściankach oddzielenia przeciwpożarowego. W tej sytuacji WWIB uznał, że decyzja PINB z ...2013 r. nie została wykonana, a organ egzekucyjny tj. PINB ma obowiązek doprowadzenia do wykonania przez zobowiązanego obowiązku określonego w tytule wykonawczym nr .... Jednocześnie organ odwoławczy podkreślił, że zgodnie z art. 29 § 1 u.p.e.a. organ egzekucyjny nie jest uprawniony do badania zasadności i wymagalności obowiązków objętych tytułem wykonawczym. Przedmiotowa decyzja jest w obrocie prawnym, a więc obowiązek z niej wynikający jest wymagalny i musi być egzekwowany. Organ II instancji powołał art. 7 § 2 u.p.e.a. i zaznaczył, że grzywnę w celu przymuszenia stosuje się wówczas, gdy nie jest celowe zastosowanie innego środka egzekucji obowiązków o charakterze niepieniężnym. Grzywna ta jest środkiem egzekucyjnym adekwatnym do przedmiotowego stanu faktycznego, powinna bowiem stanowić istotny bodziec skłaniający zobowiązanego do wykonania decyzji. Zdaniem WWINB grzywna w celu przymuszenia jest w tym wypadku najmniej uciążliwym środkiem egzekucyjnym. Nie stanowi ona kary za niewykonanie obowiązku i jest nakładana dopiero wówczas, gdy zobowiązany uchyla się od wykonania obowiązku. W przypadku wykonania obowiązku przez zobowiązanego grzywny nieuiszczone lub nieściągnięte podlegają umorzeniu, a ściągnięte lub uiszczone mogą być w uzasadnionych przypadkach zwrócone w wysokości 75 % lub w całości (art. 125 § 1 i art. 126 u.p.e.a.). Tymczasem wykonanie zastępcze stanowi bardziej uciążliwy środek egzekucyjny albowiem stosując ów środek można żądać od zobowiązanego wpłacenia zaliczki na pokrycie kosztów wykonania zastępczego, a od momentu przystąpienia do prowadzenia robót to wykonawca decyduje o tym, czy odstąpi od ich kontynuowania (art. 132 § 2 u.p.e.a.). WWINB stwierdził, że niniejsza grzywna w celu przymuszenia została ustalona na podstawie at. 121 § 2 u.p.e.a., przy czym zasadne było nałożenie grzywny w niższej aniżeli maksymalna wysokości, ze względu na podjęcie przez zobowiązanego zmierzające do wykonania obowiązku. Dlatego zdaniem organu odwoławczego cel spełni grzywna w celu przymuszeniu w wys. 5.000 zł. Jednocześnie WWINB stwierdził, że organ I instancji prawidłowo zastosował art. 121 § 2 u.p.e.a., nie zaś art. 121 § 5 u.p.e.a., albowiem obowiązek nie dotyczy rozbiórki obiektu budowlanego, a jedynie zamurowania otworów okiennych. K. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na powyższe postanowienie WWINB, zarzucając organowi odwoławczemu naruszenie art. 7, art. 8, art. 10, art. 77 § 1, art. 80 i art. 107 § 1 i 3 k.p.a. oraz art. 7 § 3 u.p.e.a.. Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego i poprzedzającego je postanowienia organu I instancji oraz zasądzenie kosztów postępowania. Podniósł, iż w dniu 17 stycznia 2014 r. pracownicy PINB przeprowadzili kontrolę wykonania obowiązków nałożonych decyzją z dnia ...2013 r. i stwierdzili, że 5 okien na parterze budynku i jedno okno na piętrze budynku zostały zabudowane od wewnątrz ramami PCV z szybami zespolonymi, nieotwieralnymi, jednokomorowymi, a następnie uznali, że decyzja nie została wykonana, gdyż otwory okienne nie zostały zamurowane. Tymczasem roboty budowlane zostały wykonane, lecz w decyzji z ...2013 r. nie wskazano sposobu ich wykonania. Zdaniem skarżącego problem w niniejszej sprawie sprowadza się do tego, że organy egzekucyjne uznały za konieczne wymierzenie zobowiązanemu grzywny w celu przymuszenia do wykonania obowiązku, który nie został precyzyjnie określony i nie wiadomo, czy został wykonany. Zdaniem skarżącego ów obowiązek został wykonany, gdyż sam skarżący zlecił jego wykonanie profesjonalnej firmie , będąc przekonany, że wykona ona ów obowiązek zgodnie z wymaganymi przepisami. Jednocześnie skarżący przedstawił zdjęcia dokumentujące stan po wykonaniu – jego zdaniem – obowiązku i zaznaczył, że sposób wykonania prac budowlanych podyktowany był tym, ze po zamurowaniu całkowitym cegłą pełną kl. 150 byłoby ciemno. Forma wykonania nie jest zaś niezgodna z przepisami prawa ponieważ szyba zespolona jest przeznaczona do stosowania w budownictwie i w pracach budowlanych i stoi na równi z pustakiem szklanym. W odpowiedzi WWINB wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując swe dotychczasowe stanowisko. Na rozprawie przed Sądem w dniu 5 marca 2015 r. pełnomocnik skarżącego wskazał, że zgodnie z § 213 ust. 1 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie przepisy § 232 nie dotyczą budynków mieszkalnych, które nie mają więcej niż trzech kondygnacji. Ponadto zwrócił uwagę, że w toku postępowania dwukrotnie były uchylane postanowienia o nałożeniu grzywny w celu przymuszenia z uwagi na nieprawidłowe przeprowadzenie postępowania dowodowego i w związku z tym organ powinien rozważyć czy nie zasadne byłoby powołanie biegłego do oceny, czy skarżący wykonał prawidłowo nałożone na niego obowiązki. Podniósł też, że ściana, na której zamontowane zostały przedmiotowe okna nie jest ścianą budynku, ale płotem. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje. Skarga okazała się bezzasadna. Na wstępie Sąd pragnie wyjaśnić, że organy egzekucyjne prawidłowo uczyniły adresatami postanowień o nałożenie grzywny w celu przymuszenia osobno małżonków J. K. i K. K., albowiem obowiązek ten może być względem każdego z nich egzekwowany z osobna. Innymi słowy jedno i drugie z małżonków, którzy są adresatami decyzji PINB z dnia ...2013 r. o nakazie wykonania robót budowlanych polegających na zamurowaniu pięciu otworów okiennych na parterze oraz jednego otworu okiennego na piętrze ściany budynku w granicy z działką nr ...w budynku mieszkalnym jednorodzinnym zlokalizowanym na działce nr ...położonej w K. przy ul. C., w granicy z działką nr ..., w konsekwencji stali się zobowiązanymi w postępowaniu egzekucyjnym i objęci tytułami wykonawczymi nr ... (J. K.) i ... (K. K.) z dnia ...2013 r. i na każdego z nich nałożono odrębną grzywnę w celu przymuszenia do wykonania tego obowiązku. Zważywszy, że przedmiotem skargi jest postanowienie WWINB z dnia ... 2014 r. nakładające na K. K. grzywnę w celu przymuszenia w kwocie 5.000 zł Sąd, zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej: p.p.s.a., rozstrzygnął w granicach niniejszej sprawy i ograniczył się do kontroli legalności zaskarżonego postanowienia i poprzedzającego je postanowienia PINB z dnia ...2014 r., nie dokonując oceny legalności postanowienia PINB z dnia ...2013 r. o nałożeniu na J. K. grzywny w celu przymuszenia w kwocie 10.000 zł. W ocenie Sądu zaskarżone postanowienie zostało wydane zgodnie z prawem, a w jego uzasadnieniu organ egzekucyjny odwoławczy rzetelnie i prawidłowo wyjaśnił motywy rozstrzygnięcia. W pierwszej kolejności zważyć należy, że WWINB zbadał w świetle art. 29 § 1 u.p.e.a. dopuszczalność egzekucji przedmiotowego obowiązku, wskazując, że obowiązek wykonania przedmiotowych robót budowlanych polegających na zamurowaniu pięciu otworów okiennych na parterze oraz jednego otworu okiennego na piętrze ściany budynku w granicy z działką nr ...w budynku mieszkalnym jednorodzinnym zlokalizowanym na działce nr ...położonej w K. przy ul. C. jako obowiązek o charakterze niepieniężnym pozostający we właściwości organów administracji rządowej i samorządu terytorialnego lub przekazane do egzekucji administracyjnej na podstawie przepisu szczególnego (art. 2 § 1 pkt 10 u.p.e.a.) mogą być egzekwowane w oparciu o przepisy ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Prawidłowo również organ egzekucyjny odwoławczy stwierdził, że nie doszło do naruszenia przepisu art. 15 § 1 u.p.e.a. Przepis ów stanowi, że egzekucja administracyjna może być wszczęta, jeżeli wierzyciel, po upływie terminu do wykonania przez zobowiązanego obowiązku, przesłał mu pisemne upomnienie, zawierające wezwanie do wykonania obowiązku z zagrożeniem skierowania sprawy na drogę postępowania egzekucyjnego, chyba że przepisy szczególne inaczej stanowią. Postępowanie egzekucyjne może być wszczęte dopiero po upływie 7 dni od dnia doręczenia tego upomnienia. Z akt sprawy wynika zaś, że w dniu 5 września 2013r. PINB doręczył skarżącemu upomnienie z dnia 30 sierpnia 2013 r. na podstawie art. 15 § 1 u.p.e.a. (k. 29 i 30 akt adm. I inst.). Ponadto stwierdzić również należy, że wystawiony przez organ egzekucyjny w dniu ...2013 r. tytułu wykonawczy nr ...odpowiada wymogom określonym w art. 27 § 1 pkt 1-11 u.p.e.a., albowiem zawiera wszystkie wymienione w tym przepisie elementy. Odnosząc się do zarzutów podniesionych przez skarżącego odnośnie naruszenia przepisów art. 7 § 2 u.p.e.a. poprzez niezastosowanie środka egzekucyjnego najmniej uciążliwego Sąd przychyla się do oceny organu II instancji. Zważyć należy, iż o tym, iż grzywna w celu przymuszenia jest łagodniejszym środkiem egzekucyjnym od wykonania zastępczego świadczy chociażby przepis art. 122 § 2 pkt 2 u.p.e.a., z którego wynika, że środkiem egzekucyjnym stosowanym w egzekucji obowiązków wynikających z przepisów prawa budowlanego jest w pierwszym rzędzie grzywna w celu przymuszenia, a dopiero w przypadku nieskuteczności przedmiotowego środka organ egzekucyjny powinien zastosować wykonanie zastępcze. Taka kolejność stosowania środków egzekucyjnych w egzekucji obowiązków o charakterze niepieniężnym nie budzi wątpliwości w świetle orzecznictwa sądów administracyjnych. Przykładowo w wyroku z dnia 21 lutego 2012 r. (sygn. akt II OSK 2315/10, Lex nr 1138139) Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że przy egzekucji dotyczącej obowiązku rozbiórki obiektu budowlanego zasadniczo w pierwszej kolejności należy stosować grzywnę w celu przymuszenia. Odwrotna sytuacja, w której w pierwszej kolejności zastosowanie znajdzie wykonanie zastępcze (skutkiem czego wykluczone będzie zastosowanie grzywny w celu przymuszenia), powinna mieć miejsce wyjątkowo, np. kiedy grzywna w celu przymuszenia z jakichś oczywistych względów nie może doprowadzić do wykonania obowiązku przez zobowiązanego. Dodać należy, na co zwrócił uwagę organ egzekucyjny odwoławczy, że nieuiszczona lub nieściągnięta grzywna w celu przymuszenia podlega umorzeniu, a na wniosek zobowiązanego, który wykonał obowiązek grzywna uiszczona lub ściągnięta może być w całości lub w części zwrócona (art. 125 i 126 u.p.e.a.), co również świadczy o jej łagodniejszym charakterze od wykonania zastępczego. W przypadku wykonania zastępczego koszty, które obciążają zobowiązanego, nie podlegają zwrotowi (art. 127 i n. u.p.e.a.). Ponadto należy wyjaśnić, że grzywna w celu przymuszenia nie jest karą, lecz formą nacisku mającą na celu skłonienie zobowiązanego poprzez dolegliwość finansową, do określonego zachowania się. Aby środek ten nabrał charakteru dyscyplinującego, nałożona grzywna powinna być na tyle wysoka, aby w ocenie zobowiązanego nieopłacalnym było jej uiszczenie tylko dla odłożenia w czasie egzekwowanego obowiązku, czy to poprzez osobiste wykonanie przez zobowiązanego, czy w drodze wykonania zastępczego. Z tych też przyczyn w ramach uznania administracyjnego, wymierzając przedmiotową grzywnę organ egzekucyjny winien kierować się zasadą celowości i skuteczności podjętych działań (por. wyrok NSA z dnia 26 lipca 2012 r., II OSK 813/11, Lex nr 1252196). Pamiętać przy tym należy, że nałożenie grzywny w celu przymuszenia nie powoduje powstania po stronie zobowiązanych żadnych dodatkowych kosztów. W razie wykonania obowiązku grzywna podlega albo zwrotowi (art. 126 u.p.e.a.), albo - gdy nie została zapłacona lub ściągnięta - umorzeniu (art. 125 § 1 u.p.e.a.). To od zobowiązanych zależy czy wykonają nałożony obowiązek, a w konsekwencji - czy poniosą koszty nałożonej grzywny (por. wyrok WSA w Gdańsku z dnia 4 kwietnia 2012 r., II SA/Gd 838/11, Lex nr 1145748). Jednocześnie odnosząc się do argumentacji zobowiązanego zawartej w zażaleniu na postanowienie organu I instancji, iż nie uwzględniono, że zobowiązany nie jest ze względów finansowych w stanie wykonać obowiązku, jak również uiścić grzywny zwrócić należy uwagę na kilka okoliczności. Po pierwsze w ocenie Sądu nie budzi wątpliwości, że w obrocie prawnym jest przedmiotowa decyzja PINB z dnia ...2013 r. nakładająca obowiązek egzekwowany w ramach niniejszego postępowania egzekucyjnego, rolą zaś wierzyciela, stosownie do przepisu art. 6 § 1 u.p.e.a., jest w razie uchylania się zobowiązanego od wykonania obowiązku podjęcie czynności zmierzających do zastosowania środków egzekucyjnych. Przepis art. 7 § 1 u.p.e.a. zobowiązuje zaś organ egzekucyjny do stosowania środków egzekucyjnych przewidzianych w ustawie. Przy czym, w myśl art. 7 § 2 u.p.e.a. organ egzekucyjny stosuje środki egzekucyjne, które prowadzą bezpośrednio do wykonania obowiązku, a spośród kilku takich środków – środki najmniej uciążliwe dla zobowiązanego. Oczywiście pamiętać należy, że stosowanie środka egzekucyjnego jest niedopuszczalne, gdy egzekwowany obowiązek o charakterze niepieniężnym został wykonany albo stał się bezprzedmiotowy (art. 7 § 3 u.p.e.a.). Zdaniem Sądu organ egzekucyjny odwoławczy trafnie uznał, że nie odpowiada obowiązkowi nałożonemu decyzją PINB z dnia ...2013 r. określonemu jako "zamurowanie pięciu otworów okiennych na parterze oraz jednego otworu okiennego na piętrze ściany budynku w granicy z działką nr ...w budynku mieszkalnym jednorodzinnym zlokalizowanym na działce nr ...położonej w K. przy ul. C." wstawienie (wmurowanie) dodatkowych szyb zespolonych, nieotwieralnych, jednokomorowych. Bez względu na kwestie bezpieczeństwa przeciwpożarowego, którą wyjaśnił organ odwoławczy, trzeba mieć na uwadze, że przedmiotowy obowiązek nałożony na zobowiązanego zamurowania okien znajdujących się w ścianie budynku w granicy działek wynikał z faktu, iż przepisy § 12 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie zakazuje sytuowania bezpośrednio w granicy ścian budynków z otworami okiennymi lub drzwiowymi w stronę granicy. Nie może zatem, co oczywiste odpowiadać pojęciu zamurowania okien wstawienie w miejsca istniejących otworów okiennych dodatkowych szyb, bez względu na ich techniczne parametry. Nadal bowiem wszystkie wymienione w decyzji z dnia ...2013 r. okna pozostawiono, co skarżący przyznał w skardze, podając, że "sposób wykonania prac budowlanych podyktowany był jedynie faktem, iż po zamurowaniu całkowitym cegłą pełną kl. 150 byłoby ciemno". Bezpodstawne były zatem zarzuty skargi odnoszące się do naruszenia przez organy egzekucyjne przepisów postępowania. W związku z powyższym Sąd uznał, iż prawidłowo organy egzekucyjne przyjęły, iż brak był podstaw do umorzenia postępowania egzekucyjnego na podstawie art. 59 § 1 pkt 1 u.p.e.a. z powodu wykonania obowiązku. Nadmienić należy też, że stosownie do przepisu art. 127 u.p.e.a. wykonanie zastępcze stosuje się, gdy egzekucja dotyczy obowiązku wykonania czynności, którą można zlecić innej osobie do wykonania za zobowiązanego i na jego koszt. Ponadto – jak wynika z art. 128 § 1 pkt 2 u.p.e.a. – wykonanie zastępcze przez inną osobę od zobowiązanego następuje też na niebezpieczeństwo zobowiązanego. Z przepisów tych wynika po pierwsze, że wykonanie zastępcze polegające na zamurowaniu przedmiotowych okien w budynku mieszkalnym należącym do skarżącego i jego małżonki wiąże się z poniesieniem przez nich kosztów (w tym zaliczki) działania wyspecjalizowanej firmy budowlanej (wykonawcy), która roboty te przeprowadzi. Powszechnie (notoryjnie) wiadome jest, że prowadzenie robót budowlanych metodą gospodarczą, przy użyciu jak najprostszych środków i własnych sił jest znacznie mniej kosztochłonne, aniżeli zlecenie tych prac przedsiębiorstwu budowlanemu. W związku z tym, nawet jeżeli zobowiązany, ze względu na brak środków finansowych nie jest w stanie samodzielnie wykonać ciążącego na nim obowiązku, nadal korzystniejsze wydaje się podjęcie próby wykonania tych prac we własnym zakresie, z użyciem dostępnych przez niego środków, względnie uzyskanie w tym celu niezbędnej pożyczki. W ocenie Sądu rację miał również organ egzekucyjny odwoławczy uchylając postanowienie PINB z dnia ...2014 r. w zakresie wysokości wymierzonej grzywny w celu przymuszenia w kwocie 10.000zł i wymierzając grzywnę w wysokości 5.000 zł. Organ wziął bowiem pod uwagę okoliczności, iż zobowiązany podjął działania zmierzające do wykonania obowiązku, choć w ich rezultacie nie doszło do jego wykonania. W świetle art. 121 § 2 u.p.e.a. brak było zatem podstaw do wymierzania grzywny w celu przymuszenia w maksymalnej wysokości, a wymierzona kwota 5.000 zł jest na tyle dotkliwa, że może przyczynić się do wykonania obowiązku przez skarżącego, bez konieczności jej ściągania. Mając powyższe na względzie, Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji wyroku.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 22.07.2026. · Źródło