II SA/Po 1226/17

Dnia 10 lipca 2018 roku Robert Talaga – starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Poznaniu po rozpoznaniu w dniu 10 lipca 2018 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku G. M. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata w sprawie ze skargi G. M. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania postanawia umorzyć postępowanie z wniosku o przyznanie prawa pomocy /-/ R. Talaga Pismem z dnia 3 lipca 2018 roku G. M., ponownie zgłosiła żądanie przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata i przedłożyła wypełniony na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata. Wnioskodawczyni oświadczyła, że prowadzi samodzielne jednoosobowe gospodarstwo domowe, które jest utrzymywane z jej emerytury w wysokości [...] zł oraz z zasiłku z MOPR w wysokości [...] zł. Jednocześnie oświadczyła, że nie posiada żadnych oszczędności zgromadzonych na rachunkach bankowych i w gotówce, papierów wartościowych i innych praw majątkowych (udziałów, polis inwestycyjnych, jednostek uczestnictwa w funduszach inwestycyjnych), a także żadnych przedmiotów o wartości przekraczającej 5.000,00 zł. Wnioskodawczyni jest właścicielką domu o powierzchni [...] m². Jednocześnie zadeklarowała następujące zobowiązania i stałe wydatki: prąd – [...] zł miesięcznie, woda – [...] zł miesięcznie, śmieci – [...] zł miesięcznie, telefon – [...] zł miesięcznie. Ponadto zadeklarowała zadłużenie z tytułu opłat za prąd w wysokości [...] zł. W niniejszym postępowaniu sądowoadministracyjnym wnioskodawczyni pozostaje zwolniona od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych na mocy art. 239 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2017 roku, poz. 1369 ze zm. - dalej P.p.s.a.), gdyż wniosła skargę w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie o przyznanie pomocy w formie zasiłku celowego. Jednocześnie postanowieniem referendarza sądowego z dnia 22 maja 2018 roku ustanowiono dla skarżącej adwokata, którego ma wyznaczyć Okręgowa Rada Adwokacka w P. W myśl art. 249a P.p.s.a. jeżeli rozpoznanie wniosku stało zbędne, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się. Przepis ten należy interpretować w sposób rozszerzający tzn. obejmujący również takie sytuacje, w których zbędność rozpoznania wniosku zachodziła już w momencie jego złożenia (por. R. Hauser, M. Wierzbowski, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2015, s. 990). Jeżeli żądanie przyznania prawa pomocy o treści wskazanej w kolejnym formularzu wniosku o prawo pomocy zostało już prawomocnie rozstrzygnięte, rozpoznanie kolejnego wniosku o tożsamej treści staje się zbędne (postanowienie z dnia 9 czerwca 2016 roku, sygn. akt II GZ 569/16). W przypadku złożonego przez G. M. po raz kolejny wniosku o przyznanie prawa pomocy (obejmującego zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata) należy uznać, że nie ma ona interesu prawnego w uzyskaniu orzeczenia o przyznaniu prawa pomocy w tym zakresie. Nie ciąży bowiem na niej z mocy ustawy obowiązek poniesienia kosztów sądowych oraz ustanowiono dla niej prawomocnie adwokata z urzędu, który zostanie wyznaczony przez Okręgową Radę Adwokacką w P. W tej sytuacji prowadzenie postępowania w zakresie przyznania prawa pomocy obejmującego zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie pełnomocnika z urzędu jest zbędne i podlega ono umorzeniu. Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 w związku z a art. 239 § 1 pkt 4, art. 249a P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia. /-/ R. Talaga