II SA/Po 123/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Aleksandra Łaskarzewska Sędziowie Sędzia NSA Barbara Kamieńska (spr.) Sędzia WSA Edyta Podrazik Protokolant sekr. sąd. Mariola Kaczmarek po rozpoznaniu w Poznaniu na rozprawie w dniu 21 lipca 2006 r. przy udziale sprawy ze skargi Spółdzielni Mieszkaniowej Lokatorsko-Własnościowej w K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu; I. uchyla zaskarżoną decyzję, II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz Spółdzielni Mieszkaniowej Lokatorsko-Własnościowej w K. kwotę 500,- (pięćset) złotych tytułem zwrotu kosztów sądowych, III. określa, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana. /-/ E.Podrazik /-/ A.Łaskarzewska /-/ B.Kamieńska K. S. – firma "A" z siedzibą w N., w warunkach samowoli pobudował dwa pawilony handlowe na działce przy ul. [...], obręb 83, co stwierdziwszy – Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla miasta K. nakazał rozbiórkę tych pawilonów, a następnie decyzją z dnia [...]r. umorzył postępowanie. Prezydent Miasta decyzją z dnia [...]r. – wydaną na podstawie art. 54 w związku z art. 64 ust. 1 oraz art. 59 ust. 1 i art. 60 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym oraz art. 104 i 107 kpa – na wniosek tegoż K. S.– prowadzącego działalność pod firmą firma "A" z siedzibą w N. – ustalił warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie tymczasowego pawilonu handlowego branży gastronomicznej (na czas trwania umowy dzierżawy gruntu) na terenie położonym w K. przy ul. [...], dz. nr [...] obręb 82, z obsługą komunikacyjną terenu inwestycji z ul. [...], zgodnie z warunkami zawartymi w postanowieniu Zarządu Dróg Miejskich z dnia [...]r. W uzasadnieniu powołano się na pozytywny wynik analizy funkcji oraz cech zabudowy i zagospodarowania terenu dokonanej w celu ustalenia wymagań dla nowej zabudowy. W przewidzianym ustawą terminie Spółdzielnia Lokatorsko-Własnościowa wniosła odwołanie (k. 48 akt administracyjnych) od decyzji organu I instancji zarzucając naruszenie przepisów kpa, przez niewyjaśnienie wszystkich okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy. Wniesiono o uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania organowi I instancji. Uzasadniając wskazano na utrudniony "praktycznie niemożliwy" dojazd z ul. [...]. Zdecydowanie sprzeciwiono się otwarciu ruchu kołowego przy ul. [...]. Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...]r. nr [...] utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję podkreślając, że przedmiotowa inwestycja uzyskała wymagane uzgodnienia z konserwatorem zabytków i zarządcą drogi. Z przeprowadzonej analizy funkcji oraz cech zabudowy i zagospodarowania terenu wynika, że zostały spełnione wszystkie przesłanki wyszczególnione w art. 61 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Nadto z treści decyzji nie wynika, aby inwestor uzyskał zgodę na otwarcie ruchu kołowego. Spółdzielnia Lokatorsko-Własnościowa zarzuciła zaskarżonej decyzji naruszenie art. 52 ust. 2 pkt 2, art. 53 ust. 3, art. 54 pkt 2 lit. c), art. 61 ust. 1 pkt 2 ustawy o planowaniu zagospodarowaniu przestrzennym oraz art. 136 w zw. z art. 77 kpa. Kolegium nie rozważyło argumentów podniesionych w odwołaniu, a zwłaszcza tego, iż wbrew stanowisku Zarządu Dróg Miejskich nie ma możliwości zapewnienia komunikacji inwestycji z ulicy [...], ulica ta bowiem (w jej dawnym kształcie) kończy się parkingiem przed już istniejącymi pawilonami i jest w tym miejscu zamknięta, a jej dalszy ciąg stanowi tylko przejście dla pieszych pod pawilonem. Projektowany tymczasowy pawilon handlowy byłby usytuowany właśnie na dawnej ulicy [...]. Skarżąca Spółdzielnia nie zgadza się na otwarcie ruchu kołowego na tej ulicy, na przedłużeniu istniejącego parkingu między pawilonami w kierunku biblioteki, ponieważ naruszy to funkcjonujący od lat stan zagospodarowania i ukształtowania terenu i stworzy poważne niebezpieczeństwo dla ruchu pieszego. Dojazd musiałby odbywać się przez przepust pod istniejącym pawilonem, gdzie znajdują się wejścia do pomieszczeń i na klatkę schodową pawilonu. Poza tym grunt zagospodarowany jako parking zostanie wkrótce przekazany w użytkowanie wieczyste Spółdzielni i będzie przez nią wykorzystywany z wyłączeniem innych osób. Oddanie gruntu w użytkowanie wieczyste nastąpiło, dołączonym do skargi, aktem notarialnym rep.not. [...] z dnia [...]r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o oddalenie skargi podkreślając, iż zaznaczenie, że komunikacja będzie odbywać się od strony ul. [...] nie oznacza, że wznowiony zostanie ruch na tej ulicy. Argument skarżącej związany z jej prawami do nieruchomości sąsiadującej z terenem inwestycji będzie brany pod uwagę na etapie starań o wydanie pozwolenia na budowę. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Z informacji z rejestru gruntów (k.4 akt adm. I instancji) wynika, iż należące do Miasta działki nr [...] i nr [...] stanowią drogę (ul. [...]) i pozostają w zarządzie Dróg Miejskich. Oznacza to, iż planowany na działce nr [...] pawilon postawiony zostanie w pasie drogi. Organ II instancji nie odniósł się w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji do podniesionych przez Spółdzielnię zarzutów, kwestionujących ustalenie o możliwości zapewnienia komunikacji inwestycji z ulicy [...], ponieważ ulica ta kończy się parkingiem przed istniejącymi pawilonami i jest w tym miejscu zamknięta, a jej dalszy ciąg jest tylko przejściem pieszym pod pawilonem. Nie może tego zastąpić odwoływanie się do treści analizy funkcji oraz cech zabudowy i zagospodarowania ternu, bez wskazania w uzasadnieniu, jakie fragmenty analizy pozwoliły organowi orzekającemu na wyrażenie stanowiska w omawianej kwestii. Jeśli chodzi o postanowienie Zarządu Dróg Miejskich z dnia [...]r. zmieniające na pozytywną opinię, co do lokalizacji przedmiotowego pawilonu handlowego z zaleceniem, aby projektowany pawilon handlowy zaprojektować jako tymczasowy (k. 19 akt administracyjnych), to należy przypomnieć, iż przepisy powołanego w postanowieniu organu opiniującego art. 35 ustawy z dnia 21 marca 1985r. o drogach publicznych odnosząc się do pasów terenu rezerwowanych pod przyszłą budowę lub modernizację dróg, nie zaś do dróg już istniejących. W toku ponownego postępowania należy więc jednoznacznie ustalić, czy aktualnie ta część działki nr [...], na której wnioskodawca zamierza postawić pawilon jest drogą i o jakim charakterze, czy też droga ta kończy się w innym miejscu oraz czy z tego miejsca do pawilonu istnieje dostęp drogi publicznej. Skarżąca temu przeczy twierdząc, iż droga publiczna kończy się przed parkingiem odgradzającym teren inwestycji od drogi. Nadto na rozprawie administracyjnej przeprowadzonej przez organ II instancji Spółdzielnia wywodziła, że ma otrzymać w użytkowanie wieczyste działkę nr [...], na której zlokalizowany jest parking. Do skargi dołączono akt notarialny zamiany gruntów z dnia [...]r. Wynika z niego między innymi, że Miasto ustanowiło w trybie bezprzetargowym - do dnia [...]r. – użytkowanie wieczyste na rzecz Spółdzielni Lokatorsko-Własnościowej w K., nieruchomości gruntowej położonej w K. przy ul. [...], oznaczonej jako działka nr [...] o powierzchni [...]m2, zapisanej w księdze wieczystej WK nr [...]. Z § 18 tej umowy nie wynika, aby działka objęta tą księgą została obciążona służebnością drogi koniecznej polegającej na prawie przejazdu i przechodu przez działkę. Poza tym, żadna ze znajdujących się w aktach administracyjnych czarno-białych kserokopii map sytuacyjnych (k. 1, 32, 36, 39, 41) nie pozwala na ustalenie przebiegu ul. [...], ani na sprawdzenie, czy sporządzona analiza odpowiada przepisom ustawy i rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 26 sierpnia 2003r. w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (Dz.U. Nr 164 poz. 1588), Nie naniesiono na tych dokumentach kolorem pomarańczowym obszaru analizowanego (do takiego oznaczenia kolorystycznego nawiązuje analiza) i nie podano także skali w jakiej została sporządzona kopia mapy (art. 52 ust. 2 pkt 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym oraz art. 3 pkt 2 powołanego rozporządzenia wykonawczego). Z uwagi na powyższe uchybienia i brak wszechstronnego rozważenia w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji wszystkich argumentów podniesionych w odwołaniu – na zasadzie art. 145 § 1 pkt 1 a i c, art. 152 i art. 200 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – orzeczono, jak w sentencji. /-/ E.Podrazik /-/ A.Łaskarzewska /-/ B.Kamieńska MarKb