II SA/Po 123/22
PostanowienieWSA w Poznaniu2022-03-14
Skład orzekający: Aleksandra Kiersnowska-Tylewicz
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji administracyjnej, niepoparty uzasadnieniem wskazującym na przesłanki z art. 61 § 3 PPSA (niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków), zasługuje na uwzględnienie?Ratio decidendi
Sąd odmawia wstrzymania wykonania decyzji administracyjnej, gdy skarżący nie uzasadnił wniosku w kontekście przesłanek określonych w art. 61 § 3 PPSA, tj. nie uprawdopodobnił niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Ciężar wykazania tych okoliczności spoczywa na stronie składającej wniosek.Stan faktyczny
Skarżący K. M. i M. L. złożyli skargi na decyzję Wojewody zatwierdzającą projekt scalenia gruntów. W skargach zawarli wnioski o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, jednak wnioski te nie zostały uzasadnione. Sąd rozpoznał wnioski na posiedzeniu niejawnym.Rozstrzygnięcie
Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Aleksandra Kiersnowska-Tylewicz po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 14 marca 2022 r. wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi K. M., M. L. na decyzję Wojewody z dnia [...] grudnia 2021 r. nr [...] w przedmiocie scalenia gruntów postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. /-/ A. Kiersnowska-Tylewicz
Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu wpłynęły skargi K. M. i M. L. na decyzję Wojewody z dnia [...] grudnia 2021 r. nr [...] zatwierdzającą projekt scalenia gruntów obrębu K. , gmina C. .
W skargach zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania ww. decyzji Wojewody przez Sąd. Wnioski nie zostały uzasadnione.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje:
Zgodnie z przepisem art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2022 r., poz. 329, dalej: "p.p.s.a.") wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Natomiast w myśl art. 61 § 3 p.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu.
Regulacja przywołanego przepisu przewiduje wyjątek od zasady jaką jest wykonalność ostatecznych orzeczeń organów administracji publicznej. Wstrzymanie wykonalności może wystąpić w przypadku zaistnienia ustawowych przesłanek uzasadniających to wstrzymanie. Postępowanie w tym zakresie wszczynane jest wyłącznie na wniosek strony, na której spoczywa ciężar uprawdopodobnienia, że w sprawie wypełnione zostały przesłanki, o których mowa w cytowanym przepisie.
To bowiem strona składająca wniosek winna wykazać okoliczności uzasadniające możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków wraz z ich uprawdopodobnieniem. Ponadto uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione, a twierdzenia powinny zostać poparte dokumentami źródłowymi (zob. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia [...] października 2021 r. III SA/Lu [...]). Sąd musi oprzeć się bowiem na materiale dowodowym, pozwalającym zająć stanowisko (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia [...] kwietnia 2014 r. II FZ [...]).
W rozpoznawanej sprawie Skarżący, reprezentowani przez zawodowego pełnomocnika, sformułowali jedynie wnioski o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, jednak ich nie uzasadnili w kontekście przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. Samo sformułowanie wniosku w skardze nie może zaś doprowadzić do wstrzymania decyzji przez Sąd. To na stronie składającej wniosek, jak wskazano powyżej, spoczywa ciężar uprawdopodobnienia okoliczności wskazujących na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Sąd nie może zastępować strony w poszukiwaniu racji przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego aktu (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia [...] sierpnia 2014 r., II FZ [...]).
W tym stanie rzeczy Sąd uznał, że wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Sąd, działając na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia. Stosownie do art. 61 § 5 p.p.s.a. postanowienie wydano na posiedzeniu niejawnym.
/-/ A. Kiersnowska-Tylewicz
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 22.07.2026. · Źródło