II SA/Po 1239/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jolanta Szaniecka po rozpoznaniu w dniu 16 lutego 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku S.J. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi S.J. na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia 9 września 2011 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji postanawia: odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi /-/ J. Szaniecka Decyzją z dnia 9 września 2011 r. nr [...] Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych utrzymał w mocy decyzję własną z dnia 20 lipca 2011 r. nr [...], którą z kolei odmówił uchylenia decyzji własnej z dnia 18 marca 2010 r. oraz poprzedzającej ją decyzji z 11 lutego 2010 r. dotyczących świadczenia pieniężnego przysługującego osobom deportowanym do pracy przymusowej. Zaskarżona decyzja z dnia 9 września 2011 r. została doręczona skarżącemu dnia 16 września 2011 r. (k. 53 akt administracyjnych). Zawarto w niej prawidłowe pouczenie o terminie i sposobie wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Termin do złożenia skargi upłynął z dniem 17 października 2011 r. S.J. wniósł skargę dopiero dnia 13 grudnia 2011 r. (nadając ją listem poleconym na adres organu), ale zawarł w niej wniosek o przywrócenie terminu do jej złożenia. W uzasadnieniu wniosku wskazał na liczne schorzenia zdrowotne, wymagające leczeń szpitalnych i sanatoryjnych. Do skargi dołączył też kserokopię ostatniej karty leczenia sanatoryjnego (dotyczącej leczenia w dniach od 16 listopada 2011 r. do 7 grudnia 2011 r. - zob. k. 5 akt sądowych). Zarządzeniem z dnia 19 stycznia 2012 r. sygn. akt II SA/Po 1239/11 Sąd wezwał skarżącego do przedstawienia do przedstawienia dokumentów albo innych dowodów uprawdopodobniających brak winy strony w złożeniu skargi w terminie trzydziestu dni od doręczenia zaskarżonej decyzji, który upływał 17 października 2011 r. - pod rygorem rozpoznania wniosku o przywrócenie terminu jedynie na podstawie złożonych dokumentów. Pismem z dnia 30 stycznia 2012 r. S.J. ustosunkował się do zarządzenia. Wyjaśnił, że jest człowiekiem schorowanym, przechodził w ostatnim czasie niejednokrotnie leczenie szpitalne oraz szpitalno-sanatoryjne. Jest pod stałą opieką lekarzy. Wskazał także, że mocno przeżył odmowną decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych, którą odmówiono mu przyznania świadczenia pieniężnego. Po jej otrzymaniu nasiliły się u skarżącego dolegliwości krążeniowe i popadł on w depresję. Nie uświadamiał sobie nawet możliwości wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Dopiero po leczeniu sanatoryjnym, jakie miało miejsce w dniach od 16 listopada do 7 grudnia 2011 r., skarżący poczuł się lepiej. Gdy ponownie zapoznał się z decyzją, postanowił wnieść od niej skargę. Wojewódzki Sad Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. W myśl art. 86 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) przywrócenie terminu do dokonania czynności w postępowaniu sądowym jest możliwe, jeżeli strona uchybiła terminowi do dokonania czynności bez własnej winy. Brak winy w rozumieniu powyższego przepisu zachodzi, gdy strona dochowała należytej staranności przy prowadzeniu swojej sprawy, a uchybienie terminu nastąpiło na skutek zdarzenia niezależnego, któremu strona nie mogła przeciwdziałać. Zgodnie z art. 87 § 1 powyższej ustawy pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się w terminie 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Natomiast w myśl art. 87 § 2 wymienionej ustawy strona domagająca się przywrócenia terminu powinna uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. W ocenie Sądu skarżący nie uprawdopodobnił wystarczająco okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu do złożenia skargi. Pomimo zrozumienia trudności jakie powstają w związku z poważnymi dolegliwościami zdrowotnymi i koniecznością ich leczenia, opisane przez skarżącego okoliczności nie dawały podstaw do stwierdzenia, że uchybienie terminowi do złożenia skargi nastąpiło bez jego winy. Zaskarżoną decyzję doręczono S.J. dnia 16 września 2011 r., a termin do zaskarżenia upłynął 17 października 2011 r. Okresy hospitalizacji albo przebywania na leczeniu sanatoryjnym nie dotyczyły okresu, gdy biegł 30 dniowy termin do złożenia skargi. Karta informacyjna z dnia 7 grudnia 2011 r. dotyczy leczenia w okresie od 16 listopada do 7 grudnia 2011 r., natomiast pozostałe, dosłane później: leczenia w okresie 6-9 lutego 2011 r., 22-24 lutego 2011 r. oraz 30 maja do 13 czerwca 2011 r. (k. 17-21 akt sądowych). Nie można zatem uznać, że hospitalizacja bądź leczenie sanatoryjne uniemożliwiały zachowanie terminu do złożenia skargi. Uchybienia terminu nie usprawiedliwia także okoliczność, że skarżący w okresie bezpośrednio po otrzymaniu decyzji odmownej był w stanie psychicznym, który skłonił go do pochopnej rezygnacji z zaskarżenia. Takie usprawiedliwienie mogłoby być uznane jedynie w szczególnych okolicznościach (np. stwierdzenia zaburzeń psychicznych u osoby wobec której biegnie termin, powodujących brak możliwości rozpoznania skutków jego uchybienia). Tymczasem z dokumentów przedstawionych przez S.J. nie wynika, że jego stan zdrowia nie pozwalał mu na podjęcie decyzji o złożeniu skargi i uniemożliwiał poczynienie starań w tym zakresie. O takim stanie zdrowia nie świadczy także odbyte w dniach do 16 listopada 2011 r. do 7 grudnia 2011 r. (a więc miesiąc po upływie terminu) leczenie sanatoryjne. Mając na uwadze powyższe, Sąd doszedł do przekonania, że S.J. nie uprawdopodobnił braku winy w uchybieniu terminu do złożenia skargi. Mając to na uwadze - działając na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a. - postanowił odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi. /-/ J. Szaniecka