II SA/Po 1241/13

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu - Katarzyna Witkowicz-Grochowska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 10 grudnia 2013r. wniosku o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi B. B.-S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] września 2013r. Nr [...] w przedmiocie świadczenia pielęgnacyjnego postanawia 1. ustanowić dla B. B.-S. radcę prawnego, którego wyznaczy Okręgowa Izba Radców Prawnych, 2. oddalić wniosek w pozostałym zakresie. /-/ K.Witkowicz-Grochowska Skarżąca B. B.-S. złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w całości poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego. W uzasadnieniu wniosku skarżąca podała, że posiada wyjątkowo trudną sytuację majątkową. Obecnie nie pracuje i prowadzi razem z mężem gospodarstwo rolne o powierzchni [...] ha, mają dom o powierzchni [...] m². Posiadają na utrzymaniu dwoje małoletnich dzieci. Córkę – uczennicę gimnazjum oraz syna, który z uwagi na chorobę wymaga jej pomocy w zaspokojeniu podstawowych potrzeb życiowych. Utrzymują się z dochodów z gospodarstwa rolnego w wysokości około [...] zł netto miesięcznie oraz z dopłat w wysokości [...] zł miesięcznie. Stałe miesięczne wydatki celem zaspokojenia koniecznych potrzeb 4-osobowej rodziny wynoszą: wyżywienie 1.300 zł, ubiór 150 zł, opał 500 zł, energia elektryczna 180 zł, leki i leczenie 120 zł, gaz 60 zł, wypoczynek dzieci 60 zł, pomoce szkolne 150 zł, dojazdy 80 zł, środki czystości i higieny 120 zł, woda 38 zł, ubezpieczenie 20 zł, telefony 80 zł, nieczystości 40 zł, remonty 130 zł. Skarżąca oświadczyła, że nie posiadają żadnych wartościowych ruchomości, czy oszczędności. Zgodnie z art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r. poz. 270 – dalej "p.p.s.a.") strona ponosi koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Taki szczególny przepis to art. 239 pkt 1 a) p.p.s.a., zgodnie z którym nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych strona skarżąca działanie, bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej. Stąd skarżąca wnosząc skargę w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia pielęgnacyjnego z mocy prawa, nie ma obowiązku uiszczania kosztów sądowych w zakresie opłat sądowych i wydatków (art. 211 - art. 213 p.p.s.a.). Wobec powyższego skarżąca zwolniona jest na mocy ustawy z obowiązku poniesienia kosztów sądowych związanych z udziałem w niniejszej sprawie - art. 239 pkt 1 a) p.p.s.a. Wyjaśnić należy, że przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych pozostaje aktualne jedynie w sytuacji, gdy na podmiocie występującym z takim żądaniem ciąży obowiązek uiszczenia tych kosztów. Skoro skarżąca zwolniona jest z ustawy to nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych, zatem zwolnienie od tych kosztów w drodze postanowienia nie może być przyznane i w konsekwencji należy oddalić wniosek w tym zakresie (art. 258 §2 pkt 7 p.p.s.a.). Żądanie obejmujące wydanie orzeczenia o zwolnieniu od kosztów sądowych jest bezpodstawne. Wnioskodawczyni złożyła także wniosek o ustanowienie radcy prawnego, który należało rozpoznać merytorycznie w oparciu o sytuację majątkową, rodzinną i finansową. Zgodnie z dyspozycją art. 246 §1 pkt 2 p.p.s.a. w zw. z art. 245 §3 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku w koniecznych wydatkach bieżącego utrzymania. Z przedłożonego oświadczenia o stanie majątkowym, finansowym i dochodach wynika, że sytuacja skarżącej pozwala na ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika z urzędu. Rodzina utrzymuje się z dochodów z gospodarstwa rolnego. Skarżąca z uwagi na opiekę nad synem nie może podjąć innego zarobkowego zajęcia. Wysokość uzyskiwanych dochodów pozwala jedynie na poniesienie kosztów podstawowego utrzymania rodziny. Nie dysponują żadnymi oszczędnościami, które mogliby przeznaczyć na pokrycie honorarium profesjonalnego pełnomocnika. Przedstawiona przez wnioskodawczynię sytuacja finansowa wskazuje, więc że nie ma możliwości wygospodarowania jakichkolwiek środków na pokrycie wolnorynkowego wynagrodzenia racy prawnego z wyboru. Przyznać zatem należało prawo pomocy w tym zakresie. Podkreślić należy, że zgodnie z treścią art. 249 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy może być cofnięte w całości lub w części, jeżeli okaże się, że okoliczności, na podstawie których je przyznano, nie istniały lub przestały istnieć. Na podstawie art. 258 §1 i 2 pkt 7 i art. 246 §1 pkt 1 i 2 w zw. z art. 239 pkt 1a) ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak w postanowieniu. /-/ K.Witkowicz-Grochowska