II SA/Po 125/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Elwira Brychcy po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 1 marca 2018 r. wniosku B. C. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi B. C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] listopada 2017 r. Nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji w sprawie zasiłku rodzinnego; postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. /-/ E. Brychcy B. C. składając skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] listopada 2017 r., Nr [...], w przedmiocie uchylenia decyzji w sprawie zasiłku rodzinnego wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje. Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017r., poz. 1369 ze zm.), dalej "P.p.s.a.", po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest po pierwsze: wskazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, albowiem ciężar uprawdopodobnienia przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności spoczywa na stronie, która wywodzi skutki prawne ze swych twierdzeń. Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności. Sąd ma obowiązek zbadać, czy argumenty przedstawione przez stronę przemawiają za wydaniem postanowienia o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu. Okoliczności wskazane we wniosku muszą mieć charakter konkretny i zindywidualizowany, pozwalający ustalić, iż wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do danego wnioskodawcy. Brak uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji uniemożliwia jego merytoryczną ocenę. Podkreślenia wymaga, że wniosek powinien zawierać spójną argumentację, popartą faktami oraz ewentualnie odnoszącymi się do nich dowodami, które uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Sąd rozpoznając wniosek nie dokonuje oceny zawartości skargi, dlatego też wniosek powinien zawierać odrębne uzasadnienie, nie wystarczy bowiem samo zgłoszenie takiego wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W przedmiotowej sprawie skarżąca w ogóle nie uzasadniła wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, nie przedstawiła żadnej argumentacji wskazującej na okoliczności, że wykonanie zaskarżonej decyzji mogłoby spowodować wyrządzenie znacznej szkody lub trudne do odwrócenia skutki. Natomiast drugą przesłanką dla wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonalności zaskarżonej decyzji, która również nie została spełniona w niniejszym stanie sprawy, jest wykonalność tego orzeczenia. Charakter prawny analizowanej decyzji uniemożliwia jej wykonanie, tak jak jest to rozumiane przez doktrynę i orzecznictwo. Przez wykonanie aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie przymusu państwowego (egzekucji administracyjnej) do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Tymczasem decyzja uchylająca poprzednio wydaną decyzję takich skutków nie wywołuje. Nie kreuje ona bowiem praw i obowiązków nadających się do wykonania, mogących podlegać egzekucji. Nie powoduje żadnych skutków materialnoprawnych. Wobec powyższego Sąd, działając na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a., odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. /-/ E. Brychcy