II SA/Po 128/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jolanta Szaniecka (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Wiesława Batorowicz Sędzia WSA Elwira Brychcy Protokolant st. sekretarz sąd. Ewa Wąsik po rozpoznaniu w Poznaniu na rozprawie w dniu 02 października 2009 r. sprawy ze skargi A.F. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] listopada 2008 roku Nr [...] w przedmiocie raportu oddziaływania na środowisko; I. uchyla zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie Burmistrza W. z dnia [...] października 2008r. Nr [...], II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. na rzecz skarżącego kwotę[...],- zł tytułem zwrotu kosztów postępowania, III. określa, że zaskarżone postanowienie nie może być wykonane. /-/ E .Brychcy /-/ J. Szaniecka /-/W. Batorowicz Postanowieniem z dnia [...] listopada 2008 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. utrzymało w mocy postanowienie Burmistrza W. z dnia [...] października 2008 r. nr [...], którym zobowiązano inwestora – A. F. do sporządzenia raportu oddziaływania na środowisko planowanego przedsięwzięcia polegającego na budowie małej elektrowni wodnej na rzece N. w miejscowości R., gm. W.- w obrębie działek nr ew. [...],[...],[...],[...] i [...]. Nakładając na A. F. obowiązek sporządzenia raportu i ustalając jego zakres Burmistrz W. powołał się na art. 123 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) w zw. z art. 49 ust. 4 i 5 oraz art. 52 ust. 1a ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska (Dz. U. z 2001 r. Nr 62, poz. 627 ze zm.) oraz § 3 ust. 1 pkt 5 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2004 r. w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięcia do sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko (Dz.U. z 2004 r. Nr 257 poz. 2573 ze zm. - dalej jako: rozporządzenie w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć). W uzasadnieniu postanowienia organ wyjaśnił, że 4 września 2008 r. A. F. zwrócił się z wnioskiem o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego budowie malej elektrowni wodnej w miejscowości R . W toku rozpatrywania wniosku Burmistrz doszedł do przekonania, że elektrownia należy do przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko, dla których raport może być wymagany (zgodnie z § 3 ust. 1 pkt 5 rozporządzenia w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć). Następnie organ zaznaczył, że zgodnie z wymogami Prawa ochrony środowiska zwrócił się do Wojewody Wielkopolskiego oraz do Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w Cz. o wyrażenie opinii na temat konieczności sporządzenia raportu oddziaływania na środowisko projektowanego przedsięwzięcia. Rozstrzygnięcie w sprawie zostało wydane z ich uwzględnieniem. W zażaleniu na postanowienie A. F. zażądał jego zmiany bądź wydania nowego postanowienia o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację elektrowni wodnej na stopniu R. na N. bez sporządzania raportu. W uzasadnieniu skarżący zaznaczył, że § 3 ust. 1 pkt 5 rozporządzenia w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć odnosi się do elektrowni wodnych o mocy nie niższej niż 2,5 MW, a więc do obiektów 6 razy większych od planowanej inwestycji o mocy 0,375 MW. Parametry inwestycji zostały dokładnie określone w charakterystyce dołączonej do wniosku o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia. Mając to na względzie skarżący uznał zobowiązanie do opracowania raportu za całkowicie bezzasadne. Uzupełniająco dodał, że w świetle przepisów Prawa ochrony środowiska zasięgnięcie opinii Wojewody (na którą powołał się Burmistrz) było zbędne. Utrzymując postanowienie w mocy na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 144 K.p.a. oraz art. 51 ust. 3 Prawa ochrony środowiska w zw. z art. 153 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz.U. z 2008 r. Nr 199, poz. 1227) Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. wyjaśniło, że w myśl art. 51 ust. 2 Prawa ochrony środowiska, obowiązek sporządzenia raportu dla planowanego przedsięwzięcia, o którym mowa w art. 51 ust. 1 pkt 2 i 3 ustawy, stwierdza, w drodze postanowienia, organ właściwy do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, określając jednocześnie zakres raportu. Postanowienie wydaje się po zasięgnięciu opinii organów wskazanych w art. 51 ust. 3 ustawy. Kolegium podkreśliło, że planowane przedsięwzięcie zlokalizowane jest w obrębie obszaru Natura 2000, stąd znajduje w stosunku do niego zastosowanie art. 51 ust. 1 pkt 3 Prawa ochrony środowiska. Na tej podstawie można nałożyć obowiązek sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko niezależnie od wymogów określonych w rozporządzeniu (które ma zastosowanie do przedsięwzięć określonych w art. 51 ust. 1 pkt 2 ustawy). Kolegium wyraziło przekonanie, że w kontekście tego przepisu ocenie podlegać powinien rodzaj i charakterystyka przedsięwzięcia. Z tego względu - biorąc pod uwagę znajdujące się w aktach opinie uprawnionych organów - organ odwoławczy uznał, że zasadnie zobowiązano skarżącego do sporządzenia raportu oddziaływania na środowisko dla planowanej inwestycji. Skargę na postanowienie wniósł A. F. domagając się jego uchylenia i zasądzenia na jego rzecz kosztów postępowania. Skarżący zarzucił naruszenie: 1. art. 7, 77 i 80 K.p.a. poprzez brak wyczerpującego zbadania wszystkich okoliczności faktycznych, w tym pominięcie wszechstronnego zbadania całokształtu zebranego w sprawie materiału dowodowego (co w rezultacie doprowadziło do błędnych ustaleń) oraz poprzez błędne przyjęcie, że planowane przedsięwzięcie może spowodować negatywne oddziaływanie na gatunki roślin i zwierząt oraz siedliska przyrodnicze będące przedmiotem ochrony na obszarach Natura 2000; 2. art. 106 K.p.a. poprzez nienależyte przeprowadzenie postępowania opiniodawczego; 3. art. 107 § 3 K.p.a. poprzez brak należytego uzasadnienia postanowień, a w przypadku postanowienia drugiej instancji - pominięcie stanowiska w odniesieniu do zarzutów podniesionych w zażaleniu; 4. art. 51 ust. 1 Prawa ochrony środowiska poprzez jego błędną wykładnię i nieuzasadnione przyjęcie, iż planowane przedsięwzięcie podpada pod ten przepis, a w konsekwencji uznanie, że sporządzenie raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko jest obligatoryjne; 5. art. 51 ust. 1 pkt 3 Prawa ochrony środowiska ustawy poprzez pominięcie odesłania do ust. 2 tego przepisu i nieuwzględnienie rozporządzenia przy kwalifikacji przedsięwzięcia pod względem konieczności sporządzenia raportu oddziaływania na środowisko; 6. art. 51 ust. 2a Prawa ochrony środowiska poprzez ustalenie szerszego, niż dopuszczalny, zakresu raportu; 7. art. 51 ust. 5a Prawa ochrony środowiska poprzez nienależyte uzasadnienie postanowień w zakresie wskazania szczególnych uwarunkowań kwalifikujących przedsięwzięcie do sporządzenia raportu; 8. art. 51 ust. 4d Prawa ochrony środowiska oraz art. 12 K.p.a. poprzez wydanie postanowienia z naruszeniem ustawowego terminu; 9. § 3 ust. 1 pkt 5 rozporządzenia w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć poprzez błędne przyjęcie, iż planowane przedsięwzięcie podpada pod ten przepis, pomimo, że planowane przedsięwzięcie dotyczy elektrowni wodnej o mocy 0,375 MW - a więc mocy sześciokrotnie niższej; W uzasadnieniu skargi A. F. skoncentrował się na wykazaniu, że analiza szczegółowych uwarunkowań określonych w § 5 rozporządzenia oraz stanu faktycznego sprawy pozwala na stwierdzenie, że inwestycja nie wywiera znaczącego oddziaływania na środowisko ani na obszar Natura 2000. Skarżący przyznał, co prawda, że elektrownia jest lokalizowana na obszarze podlegającym ochronie na podstawie ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 roku o ochronie przyrody - obszar Natura 2000 (PLH 30004, PLB 30003), jednakże rodzaj i charakterystyka przedsięwzięcia wskazują, iż znaczące oddziaływanie na obszar Natura 2000 nie nastąpi. W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej oddalenie i podtrzymało dotychczasowe stanowisko. Odnosząc się do zarzutów skargi organ podkreślił, że inwestycja jest usytuowana na obszarze chronionego krajobrazu Dolina [...] oraz na terenie obszaru specjalnej ochrony ptaków i siedlisk Natura 2000. Fakt ten przesądził o konieczności nałożenia na inwestora obowiązku sporządzenia raportu. Zdaniem Kolegium to właśnie ten dokument (raport) pozwoli na ocenę wpływu przedsięwzięcia na siedliska przyrodnicze oraz gatunki roślin i zwierząt w otoczeniu inwestycji. Organ wyjaśnił też, że w sprawie nie miało zastosowania rozporządzenie w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć, bowiem ma ono znaczenie w kontekście inwestycji, o jakich mowa w art. 51 ust. 1 pkt 1 i 2 Prawa ochrony środowiska. Tymczasem w tej sprawie dokonywano oceny przedsięwzięcia na obszar Natura 2000. Kolegium nie zgodziło się też, iżby zakres żądanego raportu wykraczał poza ramy określone w art. 51 ust. 2a Prawa ochrony środowiska. Zdaniem organu wszystkie wymienione w nim elementy pozostają w ścisłym związku z oddziaływaniem na obszar Natura 2000. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie, albowiem w toku postępowania organy nie wyjaśniły należycie istotnych okoliczności sprawy. Na wstępie wymaga zaznaczenia fakt, że regulacje prawne zawarte w ustawie z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska (Dz.U. z 2001 r. Nr 62, poz. 627 ze zm.), na których oparto zaskarżone postanowienia, zostały uchylone z dniem 15 listopada 2008 r. w związku z wejściem w życie ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. z 2008 r. Nr 199, poz. 1227). Jednakże w myśl art. 153 ust. 1 tej ustawy, do spraw wszczętych na podstawie Prawa ochrony środowiska, a niezakończonych decyzją ostateczną stosuje się przepisy dotychczasowe. Mając to na względzie, Sąd dokonał kontroli legalności zaskarżonych postanowień w świetle przepisów ustawy Prawo ochrony środowiska odpowiednio w brzemieniu obowiązującym do dnia 14 listopada 2008 r. Poniżej powołano przepisy Prawa ochrony środowiska według stanu prawnego właśnie z tej daty (ustawa Prawo ochrony środowiska - Dz.U. z 2008 r. Nr 25, poz. 150 ze zm.). Zgodnie z art. 46 ust. 1 Prawa ochrony środowiska realizacja planowanych przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko, określonych w art. 51 ust. 1 pkt 1 i 2, oraz planowanych przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na obszar Natura 2000 (nie będącymi jednocześnie przedsięwzięciami bezpośrednio związanymi z ochroną tego obszaru bądź wynikającymi z tej ochrony) - jest dopuszczalna wyłącznie po uzyskaniu decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia (decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach). Wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach następuje m.in. przed wydaniem decyzji o warunkach zabudowy (art. 46 ust. 1 pkt 1 ustawy) oraz decyzji o pozwoleniu na budowę (art. 46 ust. 1 pkt 2 ustawy). W ramach postępowania poprzedzającego wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach przeprowadza się "postępowanie w sprawie oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko" (art. 46 ust. 3 ustawy). Jednym z zasadniczych instrumentów tego postępowania jest raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko. W zależności od rodzaju i charakteru inwestycji jego sporządzenie może być obowiązkowe bądź fakultatywne. W przypadku przedsięwzięć określonych w przepisach wykonawczych do ustawy Prawo ochrony środowiska jako "znacząco oddziałujące na środowisko" sporządzony raport dołącza się już do wniosku o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach (art. 46a ust. 4 pkt 3 ustawy). W innych przypadkach inwestor przedstawia wraz z wnioskiem informację o przedsięwzięciu (art. 46 ust. 4 pkt 4 ustawy), a na jej podstawie organ prowadzący postępowanie wydaje postanowienie o obowiązku sporządzenia raportu bądź postanowienie o braku potrzeby jego sporządzenia (art. 51 ust. 2 ustawy). Do wniosku o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach skarżący dołączył informację o planowanym przedsięwzięciu zgodnie z art. 46a ust. 4 pkt 4 w zw. z art. 49 ust. 3 Prawa ochrony środowiska (k. 10-15 akt administracyjnych). W informacji oraz uzupełniającym ją załączniku A. F. dokładnie opisał parametry techniczne przedsięwzięcia. Wynika z nich, że elektrownia wodna posiadać będzie moc 375 Kw, co oznacza, że nie stanowi ona inwestycji kwalifikującej się do kategorii przedsięwzięć "mogących znacząco oddziaływać na środowisko" w rozumieniu art. 51 ust. 1 pkt 2 Prawa ochrony środowiska w zw. z § 3 ust. 1 pkt 5 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2004 r. w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięcia do sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko (Dz.U. z 2004 r. Nr 257 poz. 2573). Mając to na względzie rozstrzygnięcie Burmistrza W., zobowiązujące skarżącego do sporządzenia raportu i określające jego zakres, należy uznać za całkowicie błędne, tak w zakresie podstawy prawnej rozstrzygnięcia jak i przeprowadzonych ustaleń faktycznych. Organ pierwszej instancji uznał bowiem, że elektrownia, którą zamierza zrealizować A. F., jest przedsięwzięciem "mogącym znacząco oddziaływać na środowisko". Stosownie to takiego założenia przyjął za podstawę prawną rozstrzygnięcia § 3 ust. 1 pkt 5 rozporządzenia w sprawie rodzajów przedsięwzięć, a w konsekwencji ustalił właściwy dla takiego przypadku zakres raportu (art. 52 ust. 1 ustawy), ograniczając jego wymaganą zawartość na podstawie przepisów ogólnych (art. 52 ust. 2a ustawy). Kolegium, zważając na wyjaśnienia skarżącego dotyczące parametrów projektowanej elektrowni wodnej, odstąpiło od kwalifikacji przedsięwzięcia jako "mogącego znacząco oddziaływać na środowisko" (art. 51 ust. 1 pkt 2 ustawy). Pomimo to uznało, że zachodzi alternatywna przesłanka do nałożenia na inwestora obowiązku sporządzenia raportu w oparciu o art. 51 ust. 1 pkt 3 Prawa ochrony środowiska, albowiem elektrownia zlokalizowana jest na obszarze Natura 2000. W ocenie Sądu postanowienia obu instancji nie mogły się ostać. Jakkolwiek Samorządowe Kolegium Odwoławcze dostrzegło uchybienia Burmistrza W. w zakresie kwalifikacji inwestycji, to jednak nie było uprawnione do ich korekty w trybie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 144 K.p.a., a utrzymując w mocy zaskarżone postanowienie, naruszyło zasadę dwuinstancyjności. Uszło bowiem z pola widzenia organu odwoławczego, że w rozstrzygnięciu swym przyjęło inną podstawę merytoryczną rozstrzygnięcia (art. 51 ust. 1 pkt 3 zamiast art. 51 ust. 1 pkt 2 Prawa ochrony środowiska), pociągającą za sobą konieczność ponownego przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w znacznej części (o czym niżej). Uznając, iż w sprawie ma miejsce oddziaływanie przedsięwzięcia na obszar Natura 2000, a nie "znaczące oddziaływanie przedsięwzięcia na środowisko", o jakim mowa w art. 51 ust. 1 pkt 2 ustawy, Kolegium powinno było uchylić zaskarżone postanowienie i przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia (ze wskazaniem na konieczność badania wpływu inwestycji na obszar Natura 2000). Odnosząc się do zarzutów skargi należy stwierdzić, że w znacznej części zasługują one na uwzględnienie. Bezprzedmiotowe okazały się natomiast zarzuty dotyczące naruszenia przepisów Prawa ochrony środowiska w związku z § 3 ust. 1 pkt 5 rozporządzenia w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć. W tym zakresie stanowisko organu było zbieżne ze stanowiskiem skarżącego (organ uznał, że przedsięwzięcie nie należy do kategorii "mogących znacząco oddziaływać na środowisko" w rozumieniu art. 51 ust. 1 pkt 2 ustawy). A. F. trafnie wywodził, iż organy - w kontekście przedmiotu postępowania (art. 51 ust. 1 Prawa ochrony środowiska) - naruszyły art. 7, 77 i 80 K.p.a. oraz art. 107 § 3 K.p.a. Postępowanie dowodowe nie zostało bowiem przeprowadzone należycie wnikliwie, a rozstrzygnięcia wyczerpująco uzasadnione. Należy pamiętać, iż orzekając o obowiązku sporządzenia raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko w przypadku inwestycji wpływających na obszar Natura 2000 (innych niż określone w art. 51 ust. 1 pkt 2 ustawy) organ obowiązany jest odnieść się do konkretnych elementów objętych ochroną na danym obszarze. O "znaczącym" oddziaływaniu przedsięwzięcia na obszar Natura 2000 nie można orzekać w sposób abstrakcyjny; w takim przypadku nie znajdują bowiem zastosowania normatywne kryteria ilościowe, wielkościowe czy rodzajowe określone w rozporządzeniu wykonawczym. W celu przesądzenia o "znaczącym" oddziaływaniu inwestycji na obszar Natura 2000 organ powinien co najmniej wskazać na jakim obszarze Natura 2000 inwestycja jest lokalizowana, jakie elementy są objęte ochroną na danym obszarze, jakie występują wobec nich zagrożenia oraz w jakiej relacji do nich pozostaje oddziaływanie planowanej inwestycji. W tym celu należy posłużyć się bazą danych znajdujących się na oficjalnych witrynach internetowych Ministerstwa Ochrony Środowiska (http://natura2000.mos.gov.pl). Znajdują się tam ogólnie dostępne tzw. Standardowe Formularze Danych, w którym opisano charakterystykę każdego obszaru Natura 2000. W opinii z dnia 14 października 2008 r. - na którą powoływały się organy obu instancji - Wojewoda Wielkopolski powyższych kwestii nie wyjaśnił. Co więcej, nie przesądził nawet czy zachodzi "znaczące" oddziaływanie projektowanej elektrowni na obszar Natura 2000. Organ ten wskazał jedynie, że przedsięwzięcie znajduje się na obszarze specjalnej ochrony ptaków PLB300003 Puszcza [...] oraz obszarze specjalnej ochrony siedlisk PLH30004 Dolina[...]. Przyjmując, że zachodzi potencjalna możliwość negatywnego oddziaływania inwestycji na te obszary uznał za stosowne nałożenie obowiązku sporządzenia raportu. Ponownie rozpoznając sprawę Burmistrz W. powinien uzupełnić postępowanie o ustalenia czy projektowana przez skarżącego elektrownia wodna "znacząco" oddziałuje na obszary Natura 2000 PLB300003 oraz PLH30004 i w czym się to oddziaływanie wyraża. Należy uwzględnić przy tym charakter przedsięwzięcia w kontekście konkretnych elementów chronionych na tych obszarach. Organ powinien wziąć pod uwagę informacje dotyczące wymienionych obszarów Natura 2000 zawarte w Standardowych Formularzach Danych, a przede wszystkim ujętą w nich charakterystykę zjawisk stanowiących zagrożenie dla chronionych siedlisk. Powyższe ustalenia Burmistrz W. może uczynić we własnym zakresie bądź zasięgając uzupełniającej opinii Wojewody (art. 51 ust. 4 pkt 4 Prawa ochrony środowiska). Odnosząc się do zarzutu skarżącego należy w tym miejscu zwrócić uwagę, że opinia Wojewody co do konieczności sporządzenia raportu o oddziaływaniu inwestycji na obszar Natura 2000 nie wymaga formy postanowienia. Sąd nie podziela w tym względzie stanowiska skarżącego oraz powołanego przezeń komentatora (K. Gruszecki, Prawo ochrony środowiska, Komentarz, Warszawa 2007, s. 179). Trafnie w tym względzie wypowiada się natomiast Bartosz Rakoczy (w: J.Ciechanowicz-McLean i inni, Prawo ochrony Środowiska, Komentarz, Warszawa 2008, s. 151), podkreślając, że opinie określone w art. 51 ust. 4 ustawy nie pozostają w bezpośrednim związku z decyzją o środowiskowych uwarunkowaniach, a postanowieniem zapadającym w toku postępowania. Na marginesie należy dodać, że do postanowień nie stosuje się art. 106 K.p.a. (zob. art. 126 K.p.a.). Na dalszym etapie postępowania organ powinien również uwzględnić art. 51 ust. 2a Prawa ochrony środowiska. Zgodnie z tym przepisem w przypadku przedsięwzięć, o których mowa w art. 51 ust. 1 pkt 3, zakres raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko powinien być ograniczony do określenia oddziaływania przedsięwzięcia w odniesieniu do siedlisk przyrodniczych oraz gatunków roślin i zwierząt, dla których ochrony został wyznaczony obszar Natura 2000. Dotychczas przyjęty zakres raportu, jakkolwiek znacząco ograniczony, nie został ustalony w oparciu o ten przepis (zob. też B.Rakoczy, op. cit., s. 151). Sąd nie uznał zarzutu naruszenia art. 51 ust. 5a Prawa ochrony środowiska. Zgodnie z tym przepisem organ obowiązany jest do zawarcia w uzasadnieniu informacji o szczegółowych uwarunkowaniach związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięcia do sporządzenia raportu. Szczególne uwarunkowania, o których mowa w tym przepisie dotyczą tylko inwestycji, o których mowa w art. 51 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy, a nie - jak w tej sprawie - przedsięwzięć oddziałujących na obszar Natura 2000 (art. 51 ust. 1 pkt 3 Prawa ochrony środowiska, § 5 rozporządzenia w sprawie rodzajów przedsięwzięć). Naruszenie art. 51 ust. 4d ustawy, na które zwrócił uwagę A. F., nie miało natomiast wpływu na wynik sprawy. Jakkolwiek rację ma skarżący, że postanowienie w przedmiocie obowiązku sporządzenia raportu organ wydaje w terminie 30 dni od dnia wszczęcia postępowania w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, to jednak zwłoka w jego podjęciu nie ma wpływu na meritum rozstrzygnięcia. O terminie do wydania postanowienia Burmistrz powinien jednak pamiętać przy ponownym rozpoznaniu sprawy. Na marginesie Sąd wskazuje, że opinia Powiatowego Inspektora Sanitarnego była w tej sprawie zbędna, ponieważ postępowanie nie dotyczy przedsięwzięcia określonego w art. 51 ust. 1 pkt 2 ustawy (por. art. 51 ust. 3 pkt 3 i 4). Inspektor Sanitarny wypowiedział się w niej zresztą z przedmiocie (ochrona środowiska) będącym poza zakresem jego właściwości (ochrona zdrowia). Mając na względzie powyższe, Sąd - na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - orzekł jak w sentencji wyroku. O kosztach postępowania i wykonalności decyzji orzeczono odpowiednio na podstawie art. 200 i 152 ustawy. /-/ E.Brychcy /-/ J.Szaniecka /-/ W.Batorowicz MK