II SA/Po 1283/03
WyrokWSA w Poznaniu2005-05-11
Skład orzekający: Jolanta Szaniecka, Barbara Kamieńska, Grażyna Radzicka
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy decyzja o ustaleniu warunków zabudowy może zostać wydana bez zgody wszystkich współwłaścicieli nieruchomości, gdy planowana inwestycja dotyczy rozbudowy istniejącego budynku?Ratio decidendi
Zgoda wszystkich współwłaścicieli nieruchomości jest niezbędna na etapie wydawania pozwolenia na budowę, a nie na etapie ustalania warunków zabudowy. Organ odwoławczy błędnie uchylił decyzję organu I instancji, opierając się na wymogu uzyskania zgody współwłaścicieli na etapie ustalania warunków zabudowy.Stan faktyczny
Skarżąca J.M. wniosła o ustalenie warunków zabudowy dla rozbudowy istniejącego budynku mieszkalnego. Prezydent Miasta P. wydał decyzję pozytywną, która została uchylona przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze z powodu wadliwości mapy załączonej do wniosku, braku wykreślenia lokalizacji rozbudowy oraz braku oświadczeń wszystkich współwłaścicieli. Skarżąca zaskarżyła decyzję SKO, zarzucając naruszenie przepisów ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym i k.p.a. WSA w Poznaniu oddalił skargę, uznając część zarzutów za nieuzasadnione, ale wskazując na błąd organu odwoławczego w kwestii wymogu zgody współwłaścicieli na etapie warunków zabudowy.Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę J.M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] kwietnia 2003r.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jolanta Szaniecka Sędzia NSA Barbara Kamieńska Sędzia NSA Grażyna Radzicka (spr.) Protokolant Marek Nowak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 maja 2005r. przy udziale sprawy ze skargi J.M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] kwietnia 2003r. Nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu; o d d a l a s k a r g ę /-/B. Kamieńska /-/ J. Szaniecka /-/G. Radzicka
Prezydent Miasta P. decyzją nr [...] z dnia [...] grudnia 2002r. ustalił warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na rozbudowie istniejącego budynku mieszkalnego jednorodzinnego, przewidzianej do realizacji na działce nr [...] ark [...], obręb [...] położonej w P. przy ulicy [...].
W decyzji określono, że planowana inwestycja jest zgodna z Miejscowym Planem Ogólnym Zagospodarowania Przestrzennego Miasta P., zatwierdzonym uchwałą nr X/58/II/94 Rady Miejskiej P. z dnia 06 grudnia 1994r. ogłoszoną w Dzienniku Urzędowym Województwa Poznańskiego (nr 22 poz. 246 z 08 grudnia 1994r.) gdyż działka położona przy ulicy [...], znajduje się w rejonie zabudowy mieszkaniowej, na terenie przeznaczonym pod zabudowę jednorodzinną z możliwością lokalizacji usług podstawowych i nieuciążliwych. Maksymalny procent zabudowy dla działki o powierzchni powyżej 600m² wynosi 20, wysokość projektowanego budynku nie może przekroczyć wysokości istniejącego budynku i rozbudowa winna nawiązywać do charakteru istniejącej zabudowy. W pkt 10 warunków wynikających z planu określono, że dla przedmiotowej rozbudowy, a także według zapisu stron, podniesienie budynku jest możliwe przy uwzględnieniu w projekcie możliwości rozbiórki i podniesienia dachu wykonanego nad parterem.
W decyzji określono w pk II warunki wynikające z przepisów szczególnych w pkt III warunki obsługi w zakresie infrastruktury technicznej, a w pkt. IV wymagania dotyczące odmowy interesów osób trzecich.
Odwołanie od decyzji złożyli A. i J.P., którzy wykluczyli rozbudowę budynku nad ich częścią rozbudowaną stwierdzając, że cofają swoją zgodę na planowaną rozbudowę udzieloną J.M.
Odwołanie złożyła również J.M., kwestionując decyzję w pkt 1.6, gdzie określono, że wysokość projektowanego budynku nie może przekroczyć wysokości istniejącego budynku, oraz uzależnienie rozbudowy od zgody pozostałych współwłaścicieli. Zdaniem odwołującej organ I instancji naruszył w decyzji przepisy art. 6 kpa na tle dyspozycji art. 42 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym.
W wyniku rozpoznania odwołań Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z [...] kwietnia 2003r. nr [...] uchyliło zaskarżoną decyzję w całości i przekazało sprawę do ponownego rozpoznania. W uzasadnieniu decyzji stwierdzono, że decyzja organu I instancji została uchylona z trzech powodów:
- w ocenie organu odwoławczego mapa stanowiąca załącznik do wniosku o ustalenie warunków zabudowy nie spełnia warunków określonych w art. 41 ust. 1 pkt 1 ustawy z 07 lipca 1994r. o zagospodarowaniu przestrzennym bowiem nie odzwierciedla całego zainwestowania zarówno na działce inwestorki jak i działkach sąsiednich,
- na mapie stanowiącej załącznik do wniosku brak jest wykreślenia lokalizacji planowanej rozbudowy,
- akta sprawy nie zawierają oświadczeń wszystkich współwłaścicieli nieruchomości co do wyrażenia zgody na rozbudowę istniejącego budynku mieszkalnego.
Skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego złożyła J.M. zarzucając rażące naruszenie prawa materialnego w postaci art. 42 ust. 1 i 45 ustawy z 07 lipca 1994r. o zagospodarowaniu przestrzennym oraz naruszenie art. 138 § 2 kpa.
Zdaniem skarżącej do wniosku o wydanie decyzji w sprawie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu skarżąca załączyła aktualną mapę i organ odwoławczy winien w ramach uprawnień przewidzianych art. 138 § 2 kpa wydać decyzję merytoryczną, a nadto decyzja przekracza dyspozycje art. 42 ust 1 pkt 6 poprzez odwoływanie się do zgody pozostałych współwłaścicieli nieruchomości, co ostatecznie narusza również art. 46 ust 1 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym.
W konkluzji skarżąca wniosła o stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji ewentualnie o jej uchylenie i zarządzenie zwrotu kosztów postępowania.
W odpowiedzi na skargę organ administracyjny wniósł o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga nie jest uzasadniona, co do meritum sprawy lecz na wstępie należy jednak podzielić jeden z zarzutów skarżącej odnoszący się do tego, że decyzja organu odwoławczego stwierdza, że na planowaną inwestycję, na etapie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu niezbędna była zgoda pozostałych właścicieli.
Pogląd ten nie jest uzasadniony i takiego wymogu nie stawiały przepisy obowiązującej w dacie wydania decyzji ustawy z 07 lipca 1994r. o zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 1999r. Nr 15 poz. 139 ze zm.), gdyż zgoda pozostałych współwłaścicieli nieruchomości jest niezbędna na etapie wydawania pozwolenia na budowę.
Natomiast uzasadnionymi są wskazane uchybienia decyzji I instancji przez organ odwoławczy dotyczące tego, że mapa stanowiąca załącznik do wniosku o ustalenie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu nie spełniała warunków określonych w art. 41 ust 1 pkt 1 ustawy z 07 lipca 1994r. o zagospodarowaniu przestrzennym a nadto, że na mapie stanowiącej załącznik do wniosku nie wykreślono lokalizacji planowanej rozbudowy.
Jednak dla oceny tych uchybień niezbędne jest omówienie problemów związanych zarówno z rozpoznaniem samego wniosku jak i historią sprawy ten wniosek poprzedzający. Otóż skarżąca oraz inni współwłaściciele nieruchomości przy ulicy [...] poczynili wzajemne uzgodnienia rozbudowy budynku mieszkalnego polegającego na tym, że A. i M.P. wystąpili o ustalenie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla rozbudowy istniejącego budynku mieszkalnego i ostatecznie uzyskali pozwolenie na rozbudowę parteru budynku. Ich decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu przewidywała dach płaski, a uzgodnienia inwestorów i J.M. przewidywały w przyszłości nadbudowę części rozbudowywanej przez J.M. na wysokości piętra. Jest jednak niespornym, że część parterowa rozbudowanego budynku posiada dach stromy.
J.M. po raz pierwszy wystąpiła o wydanie decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu [...] października 1999r. Decyzja uwzględniająca jej wniosek utraciła jednak ważność [...] czerwca 2000r.
Po raz wtóry skarżąca złożyła wniosek [...] czerwca 2000r. Od pozytywnej decyzji z [...] sierpnia 2000r. odwołanie złożyli zarówno inwestorka J.M. jak i małżonkowie P. Na skutek odwołań, organ II instancji uchylił zaskarżoną decyzję w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania. Z akt sprawy nie wynika aby to postępowanie zostało zaskarżone jakimkolwiek rozstrzygnięciem, natomiast organ I instancji przystąpił do rozpoznania sprawy na skutek trzeciego wniosku inwestorki z dnia [...] kwietnia 2002r., po czym wydał decyzję z dnia [...] grudnia 2002r., którą organ odwoławczy uchylił i przekazał do ponownego rozpoznania, a która to decyzja jest przedmiotem skargi. To uchybienie uszło uwadze organu odwoławczego, a prowadzenie dwóch takich samych spraw jest niedopuszczalne i już z tego powodu decyzja z [...] grudnia 2002r. winna być wyeliminowana z obrotu prawnego. Odnosząc się do zarzutów skarżącej, należało stwierdzić, że nie są one uzasadnione.
Do wniosku z [...] kwietnia 2002r. skarżąca załączyła mapy nieaktualizowane. Po uzupełnieniu wniosku, mapy stanowiące załącznik do decyzji mają datę [...] grudnia 1999r., a więc sprzed daty rozbudowy dokonanej przez małżonków P.
Organ odwoławczy wbrew zarzutom skarżącej nie mógł uchylić decyzji I instancji i orzec merytorycznie, gdyż wbrew sugestiom nie dysponował dostatecznym materiałem w sprawie, natomiast mapa na którą wskazuje skarżąca, a która w jej ocenie mogła być użyta jako załącznik do decyzji przedstawia inwentaryzację budynku.
Uznając więc zarzuty skargi za nieuzasadnione na zasadzie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) w związku z art. 97 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1271 ze zm.) orzeczono jak w sentencji wyroku.
/-/B. Kamieńska /-/ J. Szaniecka /-/G. Radzicka
jw
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 22.07.2026. · Źródło