II SA/Po 13/18
PostanowienieWSA w Poznaniu2018-04-24
Skład orzekający: sędzia WSA Elwira Brychcy
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy schorzenie skarżącego, polegające na problemach jelitowych i biegunce, uniemożliwiające mu wychodzenie z domu, stanowi wystarczającą podstawę do przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi, jeśli nie zostało poparte dokumentacją medyczną?Ratio decidendi
Sąd odmówił przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi, ponieważ skarżący nie uprawdopodobnił w sposób należyty, że jego stan zdrowia uniemożliwił mu podjęcie czynności zmierzających do uzupełnienia braków formalnych. Brak przedstawienia dokumentacji medycznej potwierdzającej chorobę uniemożliwiającą dokonanie czynności procesowej lub skorzystanie z pomocy innych osób, wyklucza zastosowanie instytucji przywrócenia terminu.Stan faktyczny
Skarżący zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi, która została odrzucona postanowieniem z dnia 8 lutego 2018 r. z powodu nieuzupełnienia braków w zakreślonym terminie. Skarżący podał, że problemy zdrowotne (jelitowe, biegunka) uniemożliwiły mu wykonanie i wysłanie kserokopii dokumentu.Rozstrzygnięcie
Postanowiono odmówić przywrócenia terminu.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Elwira Brychcy po rozpoznaniu w dniu 24 kwietnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J.J. o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi w sprawie ze skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] listopada 2017 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji postanawia odmówić przywrócenia terminu. /-/ E. Brychcy
Zarządzeniem z dnia 16 stycznia 2018 r. Przewodniczący Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu wezwał skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez złożenie jednego odpisu skargi poświadczonego za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanego - w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis zarządzenia o wezwaniu do uzupełnienia braków formalnych został prawidłowo doręczony w dniu [...] stycznia 2018 r. W zakreślonym terminie brak formalny nie został uzupełniony i skarżący nie złożył odpisu skargi wobec czego postanowieniem z dnia 8 lutego 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił przedmiotową skargę.
Skarżący zwrócił się o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. Wyjaśnił, że jest osobą starszą, schorowaną i nie zdążył uzupełnić braków formalnych bowiem dotknęły go problemy jelitowe, miał biegunkę i nie mógł wychodzić z domu. Nie było możliwym wykonanie kserokopii dokumentu a następnie jego wysłanie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna, o czym stanowi art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r. poz. 1369; zwanej dalej "p.p.s.a."). Jednakże art. 86 § 1 p.p.s.a. przewiduje możliwość przywrócenia na wniosek strony uchybionego terminu, jeżeli bez swojej winy nie dokonała ona w terminie czynności w postępowaniu sądowym. Zgodnie z art. 87 § 1 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 p.p.s.a).
Pozytywną przesłanką przywrócenia terminu jest brak winy strony w uchybieniu terminu, którą strona winna uprawdopodobnić we wniosku o przywrócenie terminu. Brak winy strony w uchybieniu terminu powinien wiązać się z zaistnieniem obiektywnych, występujących bez woli strony okoliczności. Oceniając wystąpienie tej
przesłanki Sąd powinien przyjąć obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. (P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Wydanie 4, Lexis Nexis, Warszawa 2010 r., s. 244). Instytucja przywrócenia terminu jest bowiem stosowana jedynie w sytuacjach wyjątkowych, tylko wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Przywrócenie terminu nie jest zatem możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Do niezawinionych przyczyn uchybienia terminu można niewątpliwie zaliczyć chorobę strony. Przy czym podkreślenia wymaga, że nie każda choroba stanowi przesłankę do przywrócenia terminu do dokonania określonej czynności procesowej, tym samym nie każda choroba wyklucza możliwość dokonania określonej czynności procesowej. Tylko i wyłącznie choroba uniemożliwiająca prowadzenie spraw i dokonywanie czynności może stanowić podstawę przywrócenia terminu. Okoliczności takie powinny zostać uprawdopodobnione stosownym zaświadczeniem lekarskim (por. postanowienie NSA z dnia 4 kwietnia 2012 r., sygn. akt II OZ 245/12 oraz z dnia 8 listopada 2017 r. sygn. akt II OZ 1313/17; http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Podeszły wiek i zły stan zdrowia nie przesądzają o braku winy w uchybieniu terminowi dokonania czynności procesowej (por. wyrok NSA z 28 czerwca 2007 r., sygn. akt II OSK 479/07, http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
W rozpoznawanej sprawie Skarżący składając wniosek o przywrócenie terminu nie uprawdopodobnił w sposób należyty, iż choroba uniemożliwiała mu podjęcie czynności zmierzających do uzupełnienia braków formalnych skargi. W ocenie Sądu aby zaistniała przesłanka do przywrócenia terminu Skarżący musiałaby uprawdopodobnić, że stan zdrowia uniemożliwił mu dokonanie czynności w terminie na to przewidzianym. Tymczasem Skarżącego nie przedstawił żadnych dokumentów lekarskich wskazujących na wystąpienie u niego opisywanych we wniosku problemów zdrowotnych, które uniemożliwiłyby dokonanie czynności w terminie, czy też skorzystanie z pomocy innych osób.
W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.
/-/ E. Brychcy
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 23.07.2026. · Źródło