II SA/Po 1319/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Aleksandra Łaskarzewska (spr.) Sędzia NSA Stanisław Małek Asesor sąd. Edyta Podrazik Protokolant Sekr. sąd. Katarzyna Bela po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 maja 2005 r. sprawy ze skargi B.K. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2003r. Nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego; I. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2003r. Nr [...] , II. określa, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu, III. zasądza od Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz skarżącej kwotę 265 zł (dwieście sześćdziesiąt pięć złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. /-/ E.Podrazik /-/ A.Łaskarzewska /-/ St.Małek Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] marca 2003r. nr [...] nakazał inwestorowi B.K. rozbiórkę pawilonu handlowego w części o pow. 15,88 m2, znajdującego się częściowo w pasie drogowym przy ul. [...] , częściowo na posesji przy ul. [...] w P., dobudowanej od strony północno-wschodniej uprzednio istniejącego kiosku. W ocenie organu materiał dowodowy zgromadzony w sprawie przemawia za przyjęciem, że kiosk został rozbudowany w marcu i kwietniu 1998r. Inwestorka pozwolenia na budowę nie miała. Wyczerpana została więc hipoteza normy art. 48 ustawy z dnia 07 lipca 1994r. Prawo budowlane. Z uwagi na fakt, iż od momentu zakończenia budowy nie upłynęło 5 lat brak jest podstaw, by w sprawie zastosować art. 49 wym. Prawa. Wskutek odwołania złożonego przez inwestora Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] maja 2003r. utrzymał w mocy powyższą decyzję organu I instancji. Podkreślił, iż w zgodzie z przepisami prawa procesowego pozostają ustalenia faktyczne dokonane przez kontrolowany organ. Nie budzi też żadnych wątpliwości prawidłowość dokonanej wykładni zastosowanych przepisów prawa budowlanego, w szczególności art. 48. Przyznano rację organowi I instancji, że słusznie wywiódł o braku przesłanek do zastosowania w sprawie przepisu art. 49 tegoż prawa. Skargę na powyższą decyzję złożyła B.K. Zażądała uchylenia zaskarżonej decyzji. Podniosła, iż organy administracji prowadząc postępowanie nie dopuściły wszystkich niezbędnych dowodów. Doprowadziły tym samym do błędnych ustaleń. W szczególności zaś bez podstawy prawnej zaniechano przeprowadzenia dowodu z opinii biegłego, oględzin spornej rozbudowy. Błędnie ustalono datę zakończenia robót. Zarzuciła organowi naruszenie przepisu art. 49 ustawy z dnia 07 lipca 1994r. Prawo budowlane poprzez jego niezastosowanie mimo, iż przesłanki ku temu zaistniały. Ponadto organy administracji winny były zawiesić postępowanie, skoro inwestor wniósł o pozwolenie na użytkowanie obiektu. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w odpowiedzi na skargę z dnia [...] lipca 2003r. wniósł o oddalenie skargi. Powtórzył do tej pory prezentowaną argumentację. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga okazała się zasadna W niniejszej sprawie organ II instancji dopuścił się naruszenia przepisu art. 138 § 1 pkt 2 kpa oraz przepisu art. 48 i 49 ustawy z dnia 07 lipca 1994r. Prawo budowlane (Dz.U. z 2000r. Nr 106 poz. 1126 ze zm.). Organ odwoławczy, zgodnie z zasadą dwuinstancyjności, obowiązany jest ponownie rozpoznać i rozstrzygnąć sprawę rozstrzygniętą decyzja organu I instancji. Organ odwoławczy nie może, zatem ograniczyć się do kontroli decyzji organu I instancji. Organ odwoławczy rozpoznaje i rozstrzyga ponownie sprawę administracyjną rozstrzygniętą decyzją organu I instancji w oparciu o stan prawny i faktyczny z chwili wydania decyzji ostatecznej, tj. w dacie rozpatrywania odwołania. W niniejszej sprawie zaś organ II instancji rozstrzygając ograniczył się jedynie do kontroli decyzji organu I instancji nie uwzględnił stanu faktycznego sprawy na dzień orzekania. Rozstrzygnięcie organu II instancji zapadło bowiem [...] maja 2003r., czyli już po upływie 5-letniego terminu od ustalonej przez organ I instancji na miesiąc marzec, kwiecień 1998r. daty zakończenia robót. Uwzględniając ten fakt w myśl postanowień art. 138 § 1 pkt 2 kpa organ II instancji winien był zastosować przepis art. 49 ustawy Prawo budowlane. Nie czyniąc tego dopuścił się uchybień tak prawa procesowego, jak i materialnego o brzmieniu jak w zacytowanych przepisach. Powyższe uchybienia skutkować muszą uchyleniem decyzji obydwu instancji (art. 145 § 1 pkt 1 ppkt a i c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2002r. Nr 153 poz. 1270 ze zm.). Stąd orzeczono jak w sentencji. Ponownie rozpoznając sprawę, organ administracji rozstrzygnie mając na względzie poczynione powyżej rozważania. Jak w pkt II Sąd orzekł w oparciu o art. 152 cytowanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Jak w pkt III orzeczono na zasadzie art. 200 tejże ustawy. /-/ E.Podrazik /-/ A.Łaskarzewska /-/ St.Małek MarK