II SA/Po 135/11

Sebastian Michalski – referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Poznaniu po rozpoznaniu w dniu 25 marca 2011r. wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi A. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] stycznia 2011r. Nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji o opłacie za pobyt w domu pomocy społecznej; postanawia odmówić zwolnienia od kosztów sądowych. /-/ Sebastian Michalski Skarżąca A. K. wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Odnosząc się do żądania wniosku wyjaśnić należy, że strona skarżąca działanie lub bezczynność organu w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej nie ma obowiązku uiszczania opłat sądowych – art. 239 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.). O powyższym Wnioskodawczyni została poinformowana (k. 21 akt sądowych) i pomimo przekazanej informacji podtrzymała wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych (k.25 akt sądowych). W postępowaniu sądowoadministracyjnym skargę opatrzono symbolem "6322" opisywanym przez załącznik nr 1 do zarządzenia Prezesa NSA z dnia 27 listopada 2003 r. w sprawie ustalenia zasad biurowości w sądach administracyjnych jako sprawa z zakresu pomocy społecznej. W konsekwencji uznać należy, że Skarżąca korzysta z ustawowego zwolnienia od kosztów sądowych - co oznacza całkowite zwolnienie strony z obowiązku wnoszenia, zarówno opłat sądowych, jak i ponoszenia wydatków. Tym samym w okolicznościach niniejszej sprawy żądanie zwolnienia od kosztów sądowych jest bezprzedmiotowe. Dlatego, bez względu na sytuację majątkową i rodzinną Wnioskodawczyni, należało odmówić jej prawa pomocy w żądanym zakresie. Wniosek Skarżącej o przyznanie prawa pomocy podlegał oddaleniu bez względu na jej sytuację materialną i rodzinną. Stąd warunkiem jego rozpoznania nie było przedstawienie oświadczenia majątkowego na urzędowym formularzu wniosku. W okolicznościach niniejszej sprawy nie wystąpiła przyczyna usprawiedliwiająca gromadzenie (przetwarzanie) danych o sytuacji majątkowej i rodzinnej obywatela w rozumieniu art. 51 ust. 1 i ust. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 02 kwietnia 1997 roku (Dz.U. nr 78, poz. 48 ze zm.). Z tego względu Skarżąca nie została wezwana do przedłożenia wniosku na urzędowym formularzu. Tym samym nie zaktualizowała się kompetencja sądu do pozostawienia wniosku o prawo pomocy bez rozpoznania (art. 257 w związku z art. 258 §1 i §2 pkt 6 p.p.s.a.). Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 §1 pkt 2 w związku z art. 239 pkt 1 lit. a oraz na podstawie art. 258 §1 i §2 pkt 7 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia. /-/ Sebastian Michalski