II SA/Po 1355/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jakub Zieliński po rozpoznaniu w dniu 14 maja 2015 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia K. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 26 marca 2015 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi K. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Poznaniu z dnia [...] października 2014 r. nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego postanawia odrzucić zażalenie. /-/ Jakub Zieliński Postanowieniem z dnia 26 marca 2015 r. Sąd odrzucił skargę kasacyjną K. K. od wyroku z dnia 4 lutego 2015 r. Odpis postanowienia został doręczony skarżącemu w dniu 16 kwietnia 2015 r. (k. 51). Wraz z odpisem postanowienia doręczono skarżącemu pouczenie co do trybu i terminu wniesienia środka zaskarżenia oraz rygorów związanych z wymogiem sporządzenia zażalenia przez pełnomocnika będącego adwokatem lub radcą prawnym, a także co do możliwości wystąpienia o prawo pomocy. K. K. w dniu 24 kwietnia 2015 r. (data złożenia pisma w Biurze Podawczym tutejszego Sądu - k. 53) wniósł zażalenie na postanowienie z dnia 26 marca 2015 r. [...], tytułując je jako "ODWOŁANIE OD POSTANOWIENIA z dnia .26.3.15 II SA/Po 1355/15". Zażalenie to – podobnie jak skargę kasacyjną – skarżący sporządził osobiście (zredagował i podpisał). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje. Zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej – art. 194 § 1 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270, z późn. zm. - dalej: p.p.s.a.) – powinno być co do zasady sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego (art. 194 § 4 p.p.s.a.). Zażalenie na to postanowienie, pomimo istnienia tzw. przymusu adwokackiego, czyli obowiązku sporządzenia przez uprawnione osoby wymienione w treści art. 194 § 4 lub w art. 175 § 2 i 3 p.p.s.a., o czym skarżący został prawidłowo pouczony, zostało sporządzone i wniesione przez niego osobiście. Stąd też, jako niedopuszczalne (art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.), podlega odrzuceniu. Niezależną przyczyną odrzucenia zażalenia był fakt wniesienia go po upływie ustawowego terminu, o którym owa w art. 194 § 2 p.p.s.a. (termin do wniesienia zażalenia wynosi 7 dni od dnia doręczenia postanowienia). Odpis zaskarżonego postanowienia został doręczony stronie w dniu 16 kwietnia 2015 r., zatem termin do wniesienia zażalenia upłynął z dniem 23 kwietnia 2015 r., a skarżący zażalenie wniósł w dniu 24 kwietnia 2015 r. W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia. /-/ Jakub Zieliński