II SA/Po 1373/14

PostanowienieWSA w Poznaniu2015-04-14

Skład orzekający: Katarzyna Witkowicz-Grochowska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wnioskodawczyni, która jest stroną w sprawie dotyczącej dodatku mieszkaniowego, jest zwolniona z obowiązku ponoszenia kosztów sądowych na mocy ustawy i czy powinna mieć ustanowionego adwokata z urzędu?
Ratio decidendi
Wnioskodawczyni, będąca stroną w sprawie dotyczącej dodatku mieszkaniowego, jest zwolniona z obowiązku ponoszenia kosztów sądowych na mocy art. 239 pkt 1a) p.p.s.a., co czyni jej wniosek o zwolnienie od kosztów bezzasadnym. Jednocześnie, ze względu na trudną sytuację życiową, wiek, niepełnosprawność oraz niewystarczające dochody, które ledwo pozwalają na zaspokojenie podstawowych potrzeb, wnioskodawczyni spełnia przesłanki do ustanowienia adwokata z urzędu na podstawie art. 246 §1 pkt 2 p.p.s.a.
Stan faktyczny
Skarżąca S. K. złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy, domagając się zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata. Wnioskodawczyni jest osobą starszą, całkowicie niezdolną do pracy od 1978 roku, utrzymującą się z emerytury i dodatku opiekuńczego. Posiada zadłużenie z tytułu opłat mieszkaniowych i rachunków za prąd, a jej stan zdrowia pogarsza się. Oświadczyła, że nie posiada majątku nieruchomego, oszczędności ani wartościowych ruchomości. Sprawa dotyczy decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie dodatku mieszkaniowego.
Rozstrzygnięcie
1. Ustanowiono dla S. K. adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka. 2. Oddalono wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych.

Pełny tekst orzeczenia

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu - Katarzyna Witkowicz-Grochowska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 14 kwietnia 2015r wniosku o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi S. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] października 2014r. Nr [...] w przedmiocie dodatku mieszkaniowego postanawia 1. ustanowić dla S. K. adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka, 2. oddalić wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych. /-/ K.Witkowicz-Grochowska Skarżąca S. K. we wniosku o prawo pomocy na urzędowym formularzu PPF wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Podała, że ma [...] lata i całkowitą niezdolność do pracy od 1978r. Utrzymuje się z emerytury w wysokości [...] zł miesięcznie oraz dodatku opiekuńczego. Opłaty za mieszkanie o powierzchni [...] m² wynoszą [...] zł. Skarżąca oświadczyła, że co miesiąc płaci zaliczkę na czynsz w wysokości [...] zł – [...] zł, posiada zadłużenie z tego tytułu. Do tego dochodzą rachunki za prąd. Stan jej zdrowia pogarsza się. Z akt administracyjnych wynika, że korzysta z pomocy opieki społecznej w postaci usług opiekuńczych. W części wniosku dotyczącej posiadanego majątku wnioskodawczyni oświadczyła, że nie posiada żadnego majątku nieruchomego, oszczędności, czy wartościowych ruchomości. Zgodnie z treścią przepisu art. 243 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012, poz. 270 – dalej "p.p.s.a.") prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. W myśl przepisu art. 199 p.p.s.a. strona ponosi koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Taki szczególny przepis to art. 239 pkt 1 a) p.p.s.a., zgodnie z którym nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych strona skarżąca działanie lub bezczynność organu w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej. Stąd wnioskodawczyni w sprawie dotyczącej dodatku mieszkaniowego nie ma obowiązku uiszczania kosztów sądowych w zakresie opłat sądowych i wydatków. Wobec powyższego wnioskodawczyni zwolniona jest na mocy ustawy z obowiązku poniesienia kosztów sądowych związanych z jej udziałem w niniejszej sprawie. Zatem wniosek o prawo pomocy w tym zakresie okazał się bezzasadny, co skutkować musiało jego oddaleniem w tej części. Wnioskodawczyni złożyła także wniosek o ustanowienie pełnomocnika, który należało rozpoznać merytorycznie w oparciu o jej sytuację majątkową, rodzinną i finansową. Zgodnie z dyspozycją art. 246 §1 pkt 2 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku w koniecznych kosztach bieżącego utrzymania. Z przedłożonego oświadczenia o stanie majątkowym, finansowym i dochodach wynika, że sytuacja wnioskodawczyni pozwala na ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika z urzędu. Skarżąca znajduje się bowiem w trudnej sytuacji życiowej. Jest osobą w starszym wieku i niepełnosprawną. Wysokość aktualnie uzyskiwanych dochodów z trudem pozwala na zaspokojenie podstawowych potrzeb bieżącego utrzymania wnioskodawczyni. Według jej oświadczenia posiada zadłużenie w bieżących opłatach za mieszkanie. Przedstawiona przez wnioskodawczynię sytuacja finansowa i zdrowotne wskazuje, więc że nie ma możliwości wygospodarowania jakichkolwiek środków na pokrycie wolnorynkowego wynagrodzenia pełnomocnika z wyboru. Podkreślić należy, że zgodnie z treścią art. 249 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy może być cofnięte w całości lub w części, jeżeli okaże się, że okoliczności, na podstawie których je przyznano, nie istniały lub przestały istnieć. Na podstawie art. 258 §1 i 2 pkt 7 w zw. z art. 239 pkt 1a) i art. 246 §1 pkt 1 i 2 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak w postanowieniu. /-/ K.Witkowicz-Grochowska

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło