II SA/Po 14/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Aleksandra Łaskarzewska Sędziowie Sędzia NSA Barbara Kamieńska Sędzia WSA Wiesława Batorowicz (spr.) Protokolant St. sekretarz sądowy Dobrosława Sobczak po rozpoznaniu w Poznaniu na rozprawie w dniu 29 kwietnia 2008 r. przy udziale Prokurator Prokuratury Apelacyjnej w Poznaniu Henryki Gzowskiej sprawy ze skargi B.G. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie niedopuszczalności odwołania I. uchyla zaskarżone postanowienie II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. na rzecz skarżącej kwotę [...] zł (...) tytułem zwrotu kosztów postępowania III. określa, że zaskarżone postanowienie nie może być wykonane. /-/ W. Batorowicz /-/ A. Łaskarzewska /-/ B. Kamieńska Pismem sporządzonym [...] r. powołując się na wyrok Trybunału Konstytucyjnego B.G. wniosła o zwrot opłaty w kwocie [...] zł wraz z ustawowymi odsetkami od dnia [...] r. do dnia zapłaty za wydanie karty pojazdu samochodu osobowego [...]nr rej [...] . Starosta G. pismem z dnia [...]r. Nr [...] zajął stanowisko w sprawie podania skarżącej o zwrot nadpłaty wyjaśniając, że opłatę za wydaną kartę pojazdu pobrano na podstawie rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 28.07.2003r. w sprawie wysokości opłat za kartę pojazdu (Dz.U. z 2003r. nr 137 poz.1310). Powołując się na przepisy prawa organ stwierdził, że opłata za kartę pojazdu wynosiła [...] zł i taką opłatę w obowiązującym stanie prawnym zobowiązany był pobrać organ rejestrujący. Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 28.07.2003r pomimo wyroku Trybunału konstytucyjnego obowiązywało do dnia 15.04.2006r. Zmiana rozporządzenia nastąpiła od dnia 15.04.2006r., od tego czasu wysokość opłaty wynosi – [...]zł. W dalszej kolejności wyjaśniono, że ustalenie i pobranie opłaty za kartę pojazdu nie następuje w drodze decyzji administracyjnej, lecz jest czynnością administracyjną polegającą na zastosowaniu cennika urzędowego wynikającego bezpośrednio z obowiązujących aktów prawnych. Z powyższym stanowiskiem nie zgodziła się B.G. i pismem z dnia [...]r.., wniosła do Samorządowego Kolegium odwoławczego w P. odwołanie od decyzji Starostwa Powiatowego w G. z dnia [...]r. Nr [...]. Skarżąca wyjaśniła, że domaga się zwrotu nadpłaconej kwoty z tytułu opłaty za kartę pojazdu, która została od niej pobrana w oparciu o uregulowanie uchylone wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego z 17.01.2006 r., sygn. U 6/04. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. postanowieniem z dnia [...] r. nr [...] stwierdziło niedopuszczalność odwołania. Uzasadniając swoje stanowisko Kolegium wyjaśniło, że wydanie karty pojazdu podlega opłacie pobieranej przez starostę właściwego w sprawach rejestracji na podstawie art. 77 ust. 3 Prawa o ruchu drogowym oraz rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie wysokości opłat za kartę pojazdu. Pobranie opłaty jest czynnością materialno-techniczną nie wymagającą wydania decyzji administracyjnej ani na podstawie przepisów kpa, ani ustawy z dnia 29.08.1997r. - Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2005, nr 8 poz. 60, ze zm.). W dalszej kolejności Kolegium wyjaśniło, że w myśl art. 2 § 1 Ordynacji podatkowej przepisy tej ustawy stosuje się do podatków, opłat oraz niepodatkowych należności budżetu państwa oraz budżetów jednostek samorządu terytorialnego, do których ustalania lub określania uprawnione są organy podatkowe; opłaty skarbowej oraz opłat, o których mowa w przepisach o podatkach i opłatach lokalnych oraz spraw z zakresu prawa podatkowego, należących do właściwości organów podatkowych. Organ wyjaśnił też, że opłaty związane z wydaniem karty pojazdu są opłatami do których nie stosuje się przepisów ustawy Ordynacja podatkowa albowiem do ich ustalenia lub określenia nie są uprawnione organy podatkowe - wysokość opłaty za kartę pojazdu została ustalona kwotowo w przepisach prawa. W ocenie organu pismo Starosty G. z dnia [...]r. nr [...] nie ma charakteru decyzji administracyjnej, tymczasem odwołanie, zgodnie z art. 127 § 1 Kpa, jest środkiem zaskarżenia przysługującym na decyzję organu I instancji, jest zatem niedopuszczalne gdy zostało wniesione od stanowiska organu administracji nie będącego decyzją administracyjną. W przewidzianym ustawą terminie B.G. wniosła skargę do sądu administracyjnego, podnosząc, iż nie zgadza się ona ze stanowiskiem Kolegium w kwestii dopuszczalności odwołania od wydania karty pojazdu. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Na podstawie art.8 ustawy z dnia 30 o8. 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) w postępowaniu toczącym się przed Sądem , udział wziął Prokurator prokuratury Apelacyjnej w P., który wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje. Skarga okazała się uzasadniona. Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale 7 Sędziów z dnia [...]r... sygn. Akt. [...] ( ONSA i WSA [...] ) przyjął tezę że skierowanie do organu żądania zwrotu opłaty za wydanie karty pojazdu, uiszczonej na podstawie § 1 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 28.07.2003 r. w sprawie wysokości opłat za kartę pojazdu /Dz. U. Nr 137, poz. 1310, ze zm./, jest sprawą administracyjną, którą organ załatwia w drodze aktu lub czynności, na które przysługuje skarga do sądu administracyjnego na podstawie art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm./. Wobec tego, pismo skarżącej z [...]r. traktować należało jako wniosek o jakim mowa w powołanej uchwale a odpowiedź organu z [...] r. jako zaskarżalną czynność z zakresu administracji publicznej. Zgodnie z art. 52 par. 3 p.p.s.a. skargę do sądu na akt lub czynność , o której mowa w art.3 par.2 pkt. 4 można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu – w terminie czternastu dni od dnia , w którym skarżący dowiedział się o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności – do naruszenia prawa. Starosta Powiatowy w G. czynnością zawartą w piśmie z dnia [...]r.. odmówił przyznania skarżącej uprawnienia do otrzymania zwrotu uiszczonej części opłaty za wydanie karty pojazdu i wyjaśnił, że żądanie skarżącej powinno być dochodzone na drodze procesu cywilnego. Przed wniesieniem skargi, skarżąca w terminie 14 dni od dnia doręczenia jej pisma Starosty z dnia [...] r.. złożyła pismo z dnia [...] r., nazwane odwołaniem, w którym zażądała zmiany stanowiska. Zatem właściwy organ winien rozważyć czy pismo to stanowiło wezwanie do usunięcia naruszenia prawa w rozumieniu art. 50 par. 3 p.p.s.a. i w przypadku takiego zakwalifikowania pisma , udzielić odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Skarga do sądu wniesiona winna być dopiero w trybie i terminie określonym w art. 53 par. 1 i 2 p.p.s.a. W tym miejscu podkreślić należy, że pismo Starosty z dnia [...]r. nie może być potraktowane jako odpowiedź na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa gdyż nie zawiera merytorycznego stanowiska w sprawie. W tej sytuacji Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. winno przekazać pismo skarżącej z dnia [...]r.. Staroście G. w trybie art. 65 par. 1 p.p.s.a. celem dokonania jego oceny przy uwzględnieniu przedstawionych uwag i reguł postępowania administracyjnego wynikających z art. 7, 8, 9, kpa. W tych warunkach należało na podstawie art. 145 par. 1 pkt. 1 lit. b p.p.s.a. uchylić zaskarżoną decyzję. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a. /-/ W. Batorowicz /-/ B. Kamieńska /-/ A. Łaskarzewska