II SA/Po 1401/02

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Zieliński Sędziowie Sędzia NSA Jerzy Stankowski ( spr ) Sędzia WSA Bożena Popowska Protokolant referent-stażysta Marcin Kubiak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 02 grudnia 2004 r. sprawy ze skargi J. A. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie zasiłku przedemerytalnego ; I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Starosty [...] z dnia [...] r. nr [...] II. zasądza od Wojewody Lubuskiego na rzecz skarżącego J. A. kwotę 10 ( dziesięć ) złotych tytułem zwrotu kosztów sądowych. /-/ B.Popowska /-/ A.Zieliński /-/ J.Stankowski JFS Decyzją z dnia [...]., nr [...] , na podstawie art. 2 ust. 1 pkt 2, art. 37j ust. 1 pkt 2 oraz art. 6 pkt 6 lit. a i b ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (Dz.U. z 2001 r., nr 6, poz. 56 z późn. zm.) oraz art. 104 i 151 kpa, Starosta [...] odmówił przyznania J [...] A [...] zasiłku przedemerytalnego z dniem [...] . i uznał Wnioskodawcę z dniem [...] za osobę bezrobotną z prawem do zasiłku od dnia [...]. Organ zaliczył Wnioskodawcy na poczet stażu pracy okres 34 lat, 5 miesięcy i 17 dni oraz odmówił uwzględnienia zatrudnienia od [...] . do [...]. w Rolniczej [...], na potwierdzenie którego Wnioskodawca przedstawił zeznania świadków. Organ orzekający podkreślił, że ZUS w [...] odmówił uznania tak potwierdzonego zatrudnienia jako stażu pracy. W odwołaniu od powyższej decyzji J [...] A [...] wniósł o jej uchylenie, uwzględnienie faktów potwierdzanych przez przedstawionych świadków i przyznanie zasiłku przedemerytalnego. Decyzją z dnia [...] ., na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa. oraz art. 37j ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (Dz.U. z 2001 r., nr 6, poz. 56 z późn. zm.) Wojewoda [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Organ odwoławczy podkreślił, że Odwołujący się zmieniał czterokrotnie świadków w sprawie, a ich zeznania zostały ostatecznie uznane za niewiarygodne przez ZUS w [...]. W skardze na decyzję Wojewody [...] J [...] A [...] wskazał, że nie mógł potwierdzić swego zatrudnienia w Rolniczej [...] inaczej, niż tylko poprzez zeznania świadków, gdyż zakład ten nie posiada dokumentacji osobowej pracowników od momentu powstania aż do 1991r. Ustosunkowując się do zarzutu sprzeczności przedłożonych zeznań Skarżący zwrócił uwagę, że zeznania te nie były zmieniane lecz tylko uzupełniane. W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] podtrzymał w całości swą dotychczasową argumentację wskazując dodatkowo, że zeznania świadków nie mogą być w postępowaniu administracyjnym dowodem potwierdzającym zatrudnienie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga jest zasadna. Zeznania świadków co do zasady mogą być dowodem w postępowaniu administracyjnym przed powiatowym urzędem pracy, prowadzonym w celu ustalenia świadczeń przewidzianych ustawą z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (Dz.U. z 2001 r., nr 6, poz. 56 z późn. zm.). Stanowisko to znalazło potwierdzenie w wyroku NSA z 22 listopada 2000r., sygn. II SA 1510/00. Art. 11 ust. 2 ustawy z dnia 17 grudnia 2001r. o zmianie ustawy o gospodarowaniu nieruchomościami rolnymi Skarbu Państwa, ustawy o ochronie roszczeń pracowniczych w razie niewypłacalności pracodawcy, ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, ustawy o zakazie stosowania wyrobów zawierających azbest, ustawy o Trójstronnej Komisji do Spraw Społeczno-Gospodarczych i wojewódzkich komisjach dialogu społecznego oraz ustawy o ułatwieniu zatrudnienia absolwentom szkół, na mocy której skreślono art. 37 j ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu przewidywał, iż osoby, które przed dniem wejścia w życie tej ustawy zarejestrowały się w powiatowym urzędzie pracy i spełniały warunki do nabycia prawa do zasiłku przedemerytalnego, nabywają oraz zachowują do niego prawo na dotychczasowych zasadach, czyli na podstawie przepisów obowiązujących do dnia 31 grudnia 2001r. Art. 6 pkt 2 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu w brzmieniu na dzień 31 grudnia 2001r. stanowił, że przyznawanie i wypłacanie osobom uprawnionym świadczeń przedemerytalnych należy do zadań z zakresu administracji rządowej realizowanych przez powiaty. Tymczasem w niniejszej sprawie właściwy organ, którym był Starosta [...], nie dokonał rzetelnej oceny przedstawionych przez Skarżącego dowodów z zeznań świadków, lecz każdorazowo przesyłał jej do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w [...] z prośbą o wyrażenie stanowiska, czy ZUS może zaliczyć potwierdzane przez świadków zatrudnienie do stażu pracy. Negatywne opinie wyrażone w pismach przekazanych przez ZUS nie były przez Starostę należycie weryfikowane, lecz traktowano je jako ostateczne i miarodajne rozstrzygnięcie kluczowego w niniejszej sprawie problemu, co stanowi naruszenie art. 7 i 77 § 1 kpa. Tryb ten nie został zakwestionowany przez organ odwoławczy. Przy ponownym rozpatrzeniu sprawy organ powinien sam dokonać rzetelnej i całościowej oceny zeznań świadków przedstawionych przez Skarżącego i na tej podstawie dokładnie określić jego dotychczasowy staż pracy. /-/ B. Popowska /-/ J. Stankowski /-/ A. Zieliński JFS