II SA/Po 1405/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Aleksandra Łaskarzewska po rozpoznaniu w dniu 16 lutego 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi M. E. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie zwrotu podania o nałożenie grzywny w celu przymuszenia postanawia odrzucić skargę kasacyjną. /-/ A.Łaskarzewska Postanowieniem z dnia 8 stycznia 2009 r. tutejszy Sąd odrzucił skargę M. E. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z dnia [...] w przedmiocie zwrotu podania o nałożenie grzywny w celu przymuszenia. Odpis postanowienia (wraz z uzasadnieniem) i pouczeniem o skardze kasacyjnej został doręczony W. E. - pełnomocnikowi skarżącej - w dniu 28 stycznia 2009 r. (k. [...]). W dniu 5 lutego 2009 r. do tutejszego Sądu wpłynęło pismo zatytułowane zażalenie, skierowane do Naczelnego Sądu Administracyjnego, sporządzone przez Wymienionego pełnomocnika skarżącej . Z jego treści wynika, że sporządzająca je zaskarżyła postanowienie z dnia 8 stycznia 2009 r. Podniosła, że zostało wydane z rażącym naruszeniem przepisu art. 239 pkt. 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zażądała jego uchylenia (k. [...]). Stosownie do treści 46 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej p.p.s.a., każde pismo strony powinno zawierać oznaczenie rodzaju pisma. Pismo pełnomocnika skarżącej z dnia 4 lutego 2009 r. oznaczono wprawdzie jako zażalenie, ale nie ulega wątpliwości, że w świetle treści tego pisma zaskarżeniu uległo postanowienie tutejszego Sądu z dnia 8 stycznia 2009 r. o odrzuceniu skargi, na które to orzeczenie przysługuje skarga kasacyjna (art. 173 § 1 p.p.s.a.). W istocie zatem pismo to potraktować należało jako skargę kasacyjną. Zgodnie z art. 175 § 1 p.p.s.a. skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, z zastrzeżeniem § 2 i 3. W § 2 wskazano krąg podmiotów (sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa, profesor, doktor habilitowany nauk prawnych będący stroną, jej przedstawicielem bądź pełnomocnikiem) wobec których ze względu na ich kwalifikacje prawnicze, nie stosuje się przymusu wskazanego w § 1, zaś w § 3 zawarto alternatywną możliwość sporządzenia skargi kasacyjnej przez doradcę podatkowego w sprawach obowiązków podatkowych oraz przez rzecznika patentowego w sprawach własności przemysłowej. W niniejszej sprawie skarga kasacyjna została sporządzona przez osobę, która powyższymi kwalifikacjami się nie wykazała; z akt sprawy nie wynika, iżby osoba wnosząca skargę kasacyjną była zawodowym pełnomocnikiem procesowym - adwokatem lub radcą prawnym, bądź też posiadała równorzędne kwalifikacje prawnicze, o których mowa wyżej. Pouczenie dołączone do odpisu postanowienia wraz z uzasadnieniem, doręczone[...] pełnomocnikowi skarżącej, w pkt 1 wskazywało, iż od wyżej wymienionego postanowienia przysługuje skarga kasacyjna, a nie zażalenie, zaś w pkt 2 zawierało informację, iż skarga kasacyjna pod rygorem odrzucenia winna być sporządzona przez pełnomocnika będącego adwokatem lub radcą prawnym, albo doradcą podatkowym - w sprawach obowiązków podatkowych lub rzecznikiem patentowym - w sprawach własności przemysłowej. W myśl przepisu art. 178 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w terminie. Skarga kasacyjna, która nie została sporządzona przez jedną z osób wymienionych w art. 175 p.p.s.a. jest niedopuszczalna. Mając powyższe na uwadze, skargę kasacyjną należało odrzucić na podstawie art. 178 p.p.s.a., jak orzeczono w postanowieniu. /-/ A.Łaskarzewska