II SA/Po 1410/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wiesława Batorowicz po rozpoznaniu w dniu 29 stycznia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] września 2014 r., Nr [...] w przedmiocie specjalnego zasiłku opiekuńczego; postanawia odrzucić skargę. /-/ W.Batorowicz Pismem z dnia [...] listopada 2014 r. A zaskarżyła wskazaną w sentencji decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru wynika, że zaskarżona decyzja została skutecznie doręczone skarżącej w dniu 20 października 2014 r. (k. 25 akt admin.). Natomiast skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, za pośrednictwem organu, została wniesiona w dniu 29 listopada 2014 r. (data nadania, koperta, k. 5 akt sąd.). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Zainicjowanie kontroli sądowoadministracyjnej wymaga skutecznego wniesienia skargi, aby sprawie można nadać prawidłowy bieg. Wśród bezwzględnie obowiązujących wymogów przewidziano m.in. termin do wniesienia skargi. Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. - w skrócie: "P.p.s.a.") skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Podkreślić należy, że termin określony w art. 53 § 1 P.p.s.a. ma charakter terminu zawitego, a czynność podjęta po jego upływie jest bezskuteczna (art. 85 P.p.s.a.). Uchybienie terminu wymaga od Sądu odrzucenia skargi bez poddania jej kontroli (art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a.). W świetle powołanych wyżej regulacji nie ulega wątpliwości, że wniesienie skargi po terminie skutkuje brakiem nadania jej dalszego biegu i w konsekwencji odrzuceniem skargi. Jak wynika z akt sprawy, zaskarżona decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. wraz z prawidłowym pouczeniem o sposobie i terminie wniesienia skargi do sądu administracyjnego zostało skutecznie doręczone skarżącej w dniu 20 października 2014 r., a zatem trzydziestodniowy termin do dokonania tej czynności upływał z dniem 19 listopada 2014 r. Skarga natomiast, wbrew pouczeniu, została skutecznie wniesiona przez skarżącą dopiero w dniu 29 listopada 2014 r. Oznacza to, że skarga została wniesiona z uchybieniem trzydziestodniowego terminu, określonego w art. 53 § 1 P.p.s.a., albowiem w ocenie Sądu upłynął on bezskutecznie z dniem 19 listopada 2014 r. W tym stanie rzeczy, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 w zw. z art. 53 § 1 i art. 16 § 2 P.p.s.a., orzekł, jak w sentencji postanowienia. /-/ W.Batorowicz