II SA/Po 1411/05
WyrokWSA w Poznaniu2006-07-05
Skład orzekający: Barbara Kamieńska, Barbara Drzazga, Wiesława Batorowicz
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy Samorządowe Kolegium Odwoławcze prawidłowo rozpoznało zażalenie na postanowienie organu I instancji, mimo że zostało ono wniesione po terminie, a organ odwoławczy nie rozpoznał wniosku o przywrócenie terminu?Ratio decidendi
Organ odwoławczy dopuścił się rażącego naruszenia prawa, rozpoznając zażalenie wniesione po terminie, bez wcześniejszego rozpatrzenia wniosku o przywrócenie terminu. Postanowienie organu I instancji, które nie zostało zaskarżone w ustawowym terminie, stało się ostateczne i nie mogło być weryfikowane w postępowaniu odwoławczym. Sąd stwierdził nieważność zaskarżonego postanowienia z uwagi na naruszenie art. 156 § 1 pkt 2 kpa.Stan faktyczny
Przedsiębiorstwo "A" S.A. zaskarżyło postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego, które utrzymało w mocy postanowienie Dyrektora Zarządu Dróg Miejskich uzgadniające warunki zabudowy w zakresie wjazdu i wyjazdu z nieruchomości. Postanowienie organu I instancji stało się ostateczne wobec braku zażalenia ze strony skarżącej spółki. Właściciel sąsiedniej działki, P.S., wniósł zażalenie po terminie, wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu. Organ odwoławczy rozpoznał zażalenie P.S. bez rozpatrzenia wniosku o przywrócenie terminu.Rozstrzygnięcie
Stwierdzono nieważność zaskarżonego postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Barbara Kamieńska Sędziowie Sędzia WSA Barbara Drzazga (spr.) Sędzia WSA Wiesława Batorowicz Protokolant masz. Maria Kasztelan po rozpoznaniu w Poznaniu na rozprawie w dniu 05 lipca 2006 r. sprawy ze skargi Przedsiębiorstwa "A" S.A. w W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie uzgodnienia w sprawie z zakresu zagospodarowania przestrzennego; I. stwierdza nieważność zaskarżonego postanowienia, II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz skarżącego kwotę 355 zł (trzysta pięćdziesiąt pięć) tytułem zwrotu kosztów postępowania, III. określa, że zaskarżone postanowienie nie może być wykonane. /-/ W.Batorowicz /-/ B.Kamieńska /-/ B.Drzazga
Postanowieniem z dnia 28 lutego [...]r. Dyrektor Zarządu Dróg Miejskich uzgodnił warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie zespołu budynków mieszkalnych wielorodzinnych z garażem podziemnym, wjazdem na działkę i parkingiem na nieruchomości położonej w P. przy ul. [...], w zakresie wjazdu i wyjazdu na ulicę [...].
Inwestor – Przedsiębiorstwo "A" S.A. w W. – odebrało w/w postanowienie w dniu 07 marca [...]r.
W dniu 27 maja [...]r. zażalenie na powyższe postanowienie wniósł P.S., właściciel działki objętej planowaną inwestycją. Jednocześnie z zażaleniem złożony został wniosek o przywrócenie terminu do złożenia zażalenia.
Postanowieniem z dnia [...]r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy zaskarżone postanowienie.
Powyższe postanowienie organu odwoławczego jest przedmiotem skargi Przedsiębiorstwa "A" S.A. w W. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.
W skardze wniesiono o uchylenie zaskarżonego postanowienia i umorzenie postępowania, bowiem zdaniem skarżącego postępowanie stało się bezprzedmiotowe wobec wydania przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzji z dnia 27 lipca [...]r.
W odpowiedzi na skargę, organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie podtrzymując dotychczasowe stanowisko.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył , co następuje:
Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle § 2 tegoż przepisu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem.
Ponadto, co należy podkreślić, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej p.p.s.a.
Rozpoznając sprawę w świetle powołanych kryteriów, Sąd doszedł do przekonania, że skarga zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 106 § 5 kpa zajęcie stanowiska przez inny organ następuje w drodze postanowienia, na które służy stronie zażalenie. Postanowienie takie powinno być zatem doręczone stronom na piśmie (art. 125 § 3 kpa). Termin do wniesienia zażalenia wynosi siedem dni od dnia doręczenia postanowienia (art. 141 § 2 kpa). W powyższym terminie może wnieść zażalenie także osoba mająca uprawnienia strony w rozumieniu art. 28 kpa, która nie brała udziału w postępowaniu administracyjnym, a o wydaniu postanowienia dowiedziała się z innych źródeł.
Zgodnie z art. 16 § 1 kpa w związku z art. 144 kpa, w razie nieskorzystania przez stronę ze złożenia zażalenia w powyższym terminie, postanowienie staje się ostateczne.
Stronie, która bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu i dowiedziała się o wydaniu takiego postanowienia, gdy było już ostateczne, przysługuje wniosek o wznowienie postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 kpa.
W niniejszej sprawie, postanowienie Dyrektora Zarządu Dróg Miejskich z dnia 28 lutego [...]r. stało się ostateczne z dniem 15 marca [...]r., bowiem skarżąca spółka nie wniosła na nie w ustawowym terminie zażalenia.
W tej sytuacji, zażalenie P.S. zostało wniesione po upływie ustawowego terminu i skarżący załączył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia.
Organ odwoławczy jednakże, nie rozpoznał wniosku P.S. o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia i rozpatrzył zażalenie wniesione z uchybieniem terminu.
Takie uchybienie organu odwoławczego stanowi rażące naruszenie prawa w rozumieniu art. 156 § 1 pkt 2 kpa. Oznacza bowiem niedopuszczalną weryfikacje w postępowaniu odwoławczym orzeczenia ostatecznego, korzystającego z cechy trwałości o jakiej mowa w art. 16 § 1 kpa (por. uchwałę 7 sędziów NSA z dnia 12 października 1998r., ONSA 1999/1/4).
Z powyższych względów Sąd na podstawie art. 145 § 2, art. 200 i art. 152 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji wyroku.
/-/ W.Batorowicz /-/ B.Kamieńska /-/ B.Drzazga
MarK
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło