II SA/Po 1458/03

WyrokWSA w Poznaniu2005-05-20

Skład orzekający: Stanisław Małek, Aleksandra Łaskarzewska, Edyta Podrazik

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy naruszenie art. 10 KPA (niepoinformowanie strony o możliwości wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów) może mieć istotny wpływ na wynik sprawy, jeśli strona miała możliwość wypowiedzenia się na etapie postępowania przed organem I instancji i nie skorzystała z tej możliwości?
Ratio decidendi
Naruszenie art. 10 KPA przez organ II instancji nie miało istotnego wpływu na wynik sprawy, ponieważ skarżący byli informowani o możliwości wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów na etapie postępowania przed organem I instancji, z czego nie skorzystali. Wnioski dowodowe należało złożyć w trakcie postępowania administracyjnego, a nie przed sądem. Sąd nie dopatrzył się również naruszenia art. 80 KPA, gdyż błędy organu I instancji zostały naprawione przez organ II instancji, a dokonana ocena materiału dowodowego nie była dowolna.
Stan faktyczny
Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego nakazującą rozbiórkę samowolnie wzniesionego obiektu budowlanego. Obiekt został wzniesiony na działce rolnej, wbrew miejscowemu planowi zagospodarowania przestrzennego. Skarżący twierdzili, że obiekt powstał przed wejściem w życie przepisów, na które powołują się organy, jednak nie potrafili podać dokładnej daty jego budowy. Skarżący zarzucili organom naruszenie art. 10 KPA, twierdząc, że nie zostali powiadomieni o zakończeniu postępowania dowodowego.
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Stanisław Małek (spr.) Sędzia WSA Aleksandra Łaskarzewska Asesor sąd. Edyta Podrazik Protokolant Sekr. sąd. Katarzyna Bela po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 maja 2005r. przy udziale sprawy ze skargi T. i R.S. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego; o d d a l a s k a r g ę /-/E. Podrazik /-/ St. Małek /-/A. Łaskarzewska Dnia [...] r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją nr [...] w oparciu o art. 48 ustawy z dnia 07 lipca 1994r. (Dz. U. 2000 Nr 106, poz. 1126) nakazał T. i R.S. rozebrać samowolnie pobudowany obiekt o konstrukcji drewniano – płytowej o wym. 7 x 5 wraz z dobudowanym tarasem o pow. 2,5 x 5,0 m, zlokalizowany na działce rolnej nad Jeziorem Radgoskim w obrębie wsi R. gm. M. o nr ewidencyjnym gruntu [...]. W uzasadnieniu podniesiono, że obiekt położony na działce rolnej będącej we władaniu małżonków S. wzniesiono bez pozwolenia na budowę. Obiekt pobudowano w 2000r. Wzniesiony został przez małż. S. Jego budowa pozostaje w sprzeczności z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego terenów turystycznych gm. M. zatwierdzony uchwałą Nr VIII/25/96 Rady Miasta i Gminy w M. z 28 lutego 1997r. Postanowienia planu określają tereny działki nr [...] we wsi R. jako tereny zieleni ("ZL") Za przyjęciem daty pobudowania obiektu na 2000r. przemawiają: - zeznania poprzednich właścicieli – E.S. i jego córki, że sprzedali działkę niezabudowaną, - dokument aktu notarialnego (rep. A) nr [...] z [...] 2000r. wyraźnie mówiący, że przedmiotowa działka w planie zagospodarowania przestrzennego gminy M. przeznaczona jest na zieleń parkową, w § 3 zaznaczono, że obie strony dokonały aktu kupna sprzedaży jedynie działki, - w dokumentach księgi wieczystej figuruje zapis działka niezabudowana. T. i R.S. złożyli odwołanie od powyższej decyzji. W ich ocenie ustalenia organu I instancji pozostają w sprzeczności ze zgromadzonym w sprawie materiałem dowodowym. Nie wzięto pod uwagę wyjaśnienia odwołujących. Ponadto stan obiektu wskazuje na to, że wykonany on został przed laty. W istocie odwołujący brali udział w budowie obiektu, która miała miejsce przed wejściem w życie przepisów na które organ I instancji powołuje się. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] r. nr [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji. W ocenie organu zgromadzony materiał dowodowy znajdujący się w aktach jednoznacznie wskazuje, że w chwili nabycia działki nr [...] w 2002r. działka była niezabudowana. Powyższe potwierdzają: - oświadczenie E.S., - zawiadomienie z Wydziału Ksiąg Wieczystych S.R. w Międzychodzie z dnia [...] 2001r., - akt notarialny nabycia działki nr [...], gdzie w opisie nie wymienia się żadnego obiektu, - oświadczenie E.S. z dnia [...] r., byłej właścicielki, która potwierdza, że sprzedała działkę niezabudowaną. Wynika stąd, że znajdujący się na działce budynek letniskowy został pobudowany przez jej właścicieli po dacie zakupu działki. Obiekt wybudowano bez pozwolenia zatem konieczne było wydanie nakazu rozbiórki zgodnie z art. 48 ustawy z dnia 07 lipca 1994r. Prawa budowlanego ( Dz. U. 2000 Nr 106 poz. 1126). T. i R.S. złożyli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Podnieśli sprzeczność dokonanych przez organy administracji ustaleń w stosunku do zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego. Zdaniem skarżących organy nie wzięły pod uwagę ich wyjaśnień. Podkreślili, że nie zostali powiadomieni o ukończeniu postępowania dowodowego i nie dano im możliwości ustosunkowania się do nowych materiałów. Zaznaczyli, iż nie wiedzą, jak mają uczestniczyć w ustaleniu daty powstania obiektu. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o oddalenie skargi. Podtrzymał do tej pory prezentowaną argumentację. Dodatkowo nadmienił, że pismem z dnia [...] r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego powiadomił skarżących o zakończeniu postępowania dowodowego. Przekazując zaś sprawę do uzupełnienia poinformował w piśmie, że należy uzyskać jedynie stanowisko poprzedniej właścicielki działki oraz że odwołanie nie może być rozpatrzone w terminie. Zostanie rozpatrzone po otrzymaniu uzupełnionych akt. Skarżący na rozprawie dnia 20 maja 2005r. podtrzymał do tej pory prezentowane stanowisko. Oświadczył, że przedmiotowy domek wybudował przed 1994r. Wybudował go gdzieś na początku lat 90-tych. Rok 1994 kojarzy się skarżącemu z ważnym wydarzeniem rodzinnym, o którym jednak wolałby nie mówić. Przedmiotową działkę użytkuje od początku lat 90 tych na mocy ustnego porozumienia z ówczesnymi właścicielami. Umowy pisemnej nie zawierał, czynszu nigdy nie płacił żadnemu właścicielowi. Podatek opłacali właściciele. Domek skarżący stawiał sam. Materiały miał od kolegi, część też kupił, rachunków już nie posiada. Datę pobudowania domku mogą potwierdzić świadkowie, sąsiedzi i przyjeżdżający do nich goście. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga okazała się niezasadna. W istocie bowiem Sąd uwzględnia skargę jeżeli stwierdzi naruszenie przepisów postępowania mogących mieć istotny wpływ na wynik sprawy ( art., 145 § 1 pkt 1 ppkt c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo po postępowaniu przed sądami administracyjnymi). W przedmiotowej sprawie Sąd nie dopatrzył się takich uchybień. Wprawdzie w istocie organ II instancji naruszył przepis art. 10 kpa, jednak materiał zgromadzony w sprawie nie pozwala zdaniem Sądu przyjąć by uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Małżonkowie S. w swej skardze także nie wykazali tej okoliczności. Swój zarzut ograniczyli jedynie do stwierdzenia, że taki fakt (brak powiadomienia o ukończeniu postępowania z art. 10 kpa) miał miejsce. Podkreślenia wymaga, że skarżący byli informowani w myśl art. 10 kpa o możliwości wypowiedzenia się co do zebranych dowodów, materiałów, na etapie postępowania przed organem I instancji. W piśmie które w trybie art. 10 kpa zostało do nich skierowane zawarto informację o możliwości zgłoszenia wniosków dowodowych. Skarżący z tej możliwości nie skorzystali. Nie może zatem mieć żadnego znaczenia oświadczenie R.S. złożone przed Sądem Administracyjnym na rozprawie z dnia 20 maja 2005r., że datę pobudowania domku mogą potwierdzić świadkowie. Wnioski o przeprowadzenie dowodów w tym względzie należało złożyć w trakcie postępowania przed organem administracyjnym. Skarżący nie zostali pozbawieni tej możliwości. Zasady doświadczenia życiowego wskazują, że dane co do osób mogących potwierdzić datę budowy domku letniskowego posiadali jeszcze przed wszczęciem postępowania administracyjnego. Sąd nie dopatrzył się naruszenia przepisu art. 80 kpa. Wprawdzie organ I instancji dokonał w części sprzecznych ustaleń z materiałem dowodowym, jednak organ II instancji błędy kontrolowanego organu naprawił i ustalenia ponownie poczynione uchybień nie zawierają. Dokonana ocena w świetle zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego nie może być uznana za dowolną. Oświadczenie skarżącego znajdujące się w aktach administracyjnych nie zawiera danych co do dokładnej daty wzniesienia domku letniskowego. W odwołaniu od decyzji organu I instancji skarżący posługiwali się jedynie określeniami, iż domek powstał przed przepisami, na które powołuje się organ I instancji. Przy tych lakonicznych wywodach nie sposób domagać się od organu, by oświadczenia strony skarżącej stanowiły dowód w zakresie daty wzniesienia domku. Na marginesie zważyć należy, że skarżący przesłuchiwany na rozprawie przed Sądem także nie był w stanie podać dokładnej daty wzniesienia domku letniskowego, podając, że miało to miejsce przed 1994r. Rok 1994 kojarzy mu się z rodzinnym wydarzeniem, którego ujawnić nie może. W tym stanie skoro nie dopatrzono się uchybień w rozumieniu art. 145 § 1 pkt 1 ppkt c cyt. ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę należało oddalić (art. 151 cyt. ustawy). Sąd nie dopatrzył się żadnych naruszeń prawa materialnego. /-/E. Podrazik /-/ St. Małek /-/A. Łaskarzewska jw

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło