II SA/Po 146/13

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu -Katarzyna Witkowicz-Grochowska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 14 marca 2013 r. wniosku o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi D. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] listopada 2012 r. Nr [...] w przedmiocie ochrony zwierząt postanawia zwolnić D. G. od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. /-/ K. Witkowicz-Grochowska Skarżąca D. G. wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych w całości. We wniosku o prawo pomocy złożonym na urzędowym formularzu PPF podała, że samodzielnie prowadzi swoje gospodarstwo domowe. Posiada dom o powierzchni około 110 m² i zabudowania gospodarcze pochodzące z 1910 r., które nigdy nie były remontowane, nieruchomość rolną o powierzchni 18,60 ha położne w K. oraz mieszkanie o powierzchni 49 m² w P. Utrzymuje się z emerytury w wysokości [...] zł miesięcznie, która jest obciążana potrąceniami komorniczymi, realnie otrzymuje [...] zł. miesięcznie. Na leki wydaje około [...] – [...] zł, na żywność około [...] zł, resztę wydaje na opłaty za prąd, gaz, opał, przejazdy oraz karmę dla psów. Oświadczyła, że nie posiada oszczędności, czy wartościowych ruchomości. Zgodnie z dyspozycją art. 246 §1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270- dalej "p.p.s.a.") przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku koniecznego bieżącego utrzymania. Oznacza to, że prawo pomocy ma charakter szczególny i wyjątkowy, a skorzystać z tego uprawnienia mogą jedynie osoby w rzeczywiście ciężkiej sytuacji finansowej, pozbawione majątku, stałego miesięcznego dochodu lub uzyskujące go w takiej wysokości, że nie są w stanie uiścić wszystkich należności sądowych. Z przedłożonego oświadczenia o stanie majątkowym, finansowym i dochodach wynika, że sytuacja wnioskodawczyni pozwala na przyznanie prawa pomocy w niniejszej sprawie w żadnym zakresie. Skarżąca samodzielnie prowadzi swoje gospodarstwo domowe, a uzyskiwany przez nią stały dochód pozwala jedynie na zaspokojenie podstawowych potrzeb bieżącego utrzymania w minimalnym zakresie. Ciążą na niej zajęcia komornicze. Skarżąca nie dysponuje oszczędnościami, z których mogłaby pokryć koszty postępowania sądowego. Posiadane mieszkanie zaspokaja jej potrzeby bytowe, natomiast z akt administracyjnych sprawy wynika, że gospodarstwo jakie odziedziczyła po rodzicach jest zaniedbane i wymaga znacznych remontów. Nie przynosi ono zatem żadnych dochodów. Doświadczenie życiowe wskazuje, że wysokość realnie uzyskiwanego dochodu nie pozwala na poczynienie oszczędności celem ich przeznaczenia na pokrycie kosztów sądowych niniejszego postępowania, chociażby w części. Zauważyć należy, że skarżąca zainicjowała przed Sądem dwie skargi i z tego tytułu aktualnie powstał obowiązek uiszczenia wpisu sądowego od skarg w wysokości po 200 zł w każdej sprawie. Podkreślić należy, że zgodnie z treścią art. 249 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy może być cofnięte w całości lub w części, jeżeli okaże się, że okoliczności, na podstawie których je przyznano, nie istniały lub przestały istnieć. Na podstawie art. 258 § 1 i 2 pkt 7 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak w postanowieniu. /-/ K. Witkowicz-Grochowska