II SA/Po 148/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w P w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Edyta Podrazik (spr.) Sędziowie Sędzia NSA Stanisław Małek Sędzia WSA Wiesława Batorowicz Protokolant Sekr. sąd. Katarzyna Bela po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 listopada 2005 r. sprawy ze skargi Z.G. na decyzję W. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. z dnia [...]r. Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego; I. uchyla zaskarżoną decyzję. II. zasądza od W. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. na rzecz skarżącego kwotę [...]zł ([...] złotych) tytułem zwrotu kosztów sądowych. /-/W.Batorowicz /-/E.Podrazik /-/St.Małek II SA/Po 148/04 UZASADNIENIE W dniu [...]12.2003 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w N. wydał, na podstawie art. 51 ust. 3 ustawy z dnia 07.07.1994 r. Prawo budowlane, decyzję zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą R. i H. Ż. pozwolenie na wznowienie rozpoczętych prac budowlanych przy rozbudowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego na nieruchomości przy ul. W. w N. Odwołanie od tej decyzji złożył Z.G. pismem z dnia [...]12.2003 r. Decyzją z dnia [...]01.2004 r. W. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w P. umorzył postępowanie odwoławcze z odwołania wniesionego przez Z.G. W uzasadnieniu organ stwierdził, iż odwołujący się nie jest stroną postępowania. Takie stanowisko zajął Wojewoda W. w decyzji z dnia [...]10.2003 r. nr [...] oraz PINB, który nie doręczył Z.G. skarżonej decyzji. Prowadzone postępowanie wykazało pełną zgodność inwestycji z wymogami warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, tj. zachowana jest wymagana odległość obiektu od granicy działek, wynosi ona 4,22 m. Obszar oddziaływani inwestycji mieści się w obrębie działki, na której się znajduje. Konsekwencją powyższego jest, że nie można uznać za stronę właściciela działki sąsiedniej leżącej poza obszarem oddziaływania inwestycji. Od powyższej decyzji skargę złożył Z.G., domagając się jej uchylenia. W uzasadnieniu skarżący zarzucił, iż realizacja inwestycja jest sprzeczna z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a organ odwoławczy nie rozpoznał merytorycznie odwołania. Skarżący jest właścicielem sąsiedniej działki, brał udział jako strona postępowania w sprawie ustalanie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu tej inwestycji, organy nadzoru budowlanego również do pewnego momentu traktowały go jako stronę, doręczając mu kolejne decyzje i postanowienia, realizowana inwestycja może przez immisje naruszać jego prawo własności. W. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w P. w odpowiedzi na skargę podtrzymał stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga okazała się zasadna. Uzasadnienie zaskarżonej decyzji W. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. jest bardzo lakoniczne. Organ ani w podstawie prawnej decyzji, ani w uzasadnieniu nie wskazał w oparciu o jaki przepis prawa oceniał czy skarżący ma status strony. Powołany przez organ argument, iż Wojewoda W. w sprawie o numerze [...] nie uznał skarżącego za stronę, jest nietrafny, bowiem status strony ustalać należy odrębnie dla każdej sprawy administracyjnej, przedmiot postępowania prowadzonego przez Wojewodę był odmienny niż w niniejszej sprawie, a WINB zobowiązany jest samodzielnie ustalić krąg osób mających przymiot strony w prowadzonym przez siebie postępowaniu. O statusie strony nie przesądza również to czy organ I instancji uznał kogoś za stronę, czy też odmówił mu takiej pozycji. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ stwierdził, iż obszar oddziaływania inwestycji mieści się w obrębie działki, na której obiekt jest realizowany, w konsekwencji skarżący jako właściciel działki sąsiedniej nie ma przymiotu strony. Sformułowanie to wskazuje, iż intencją organu było prawdopodobnie odwołanie się do regulacji z art. 28 ust. 2 ustawy z dnia 07.07.1994 r. Prawo budowlane. Przepis powyższy stanowi lex specialis w stosunku do unormowania statusu strony w postępowaniu administracyjnym zawartego w art. 28 kpa. W związku z tym powyższy przepis ustawy Prawo budowlane winien być interpretowany i stosowany ściśle, a nie rozszerzająco. Przepis art. 28 ust. 2 ustawy Prawo budowlane reguluje, komu przysługuje przymiot strony w postępowaniu o pozwolenie na budowę, natomiast przedmiotem niniejszej sprawy jest postępowanie legalizacyjne przewidziane w art. 48-51 ustawy Prawo budowlane. Są to dwa odmienne rodzaje postępowań. Przepisy art. 48-51 ustawy Prawo budowlane nie zawierają normy analogicznej do tej z art. 28 ust. 2 tejże ustawy. W konsekwencji do oceny czy skarżący jest stroną tego postępowania powinien zostać zastosowany przepis art. 28 kpa, zgodnie, z którym stroną jest każdy czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie, albo kto żąda czynności organu ze względu na swój interes prawny lub obowiązek. Oceniając istnienie interesu prawnego skarżącego w niniejszym postępowaniu należy mieć na względzie, iż postępowanie to dotyczy inwestycji polegającej na rozbudowie, a właściwie nadbudowie, istniejącego domu jednorodzinnego parterowego o dwie kondygnacje, istniejący obiekt budowlany oddalony jest od granicy działki skarżącego o 4 m, a jego wysokość po nadbudowie wyniesie około 7 m. Powyższych okoliczności organ w ogóle nie rozważył, a swoje rozstrzygnięcie błędnie oparł na przepisie, który dotyczył innego rodzaju postępowania. Reasumując powyższe rozważania stwierdzić należy, iż zaskarżona decyzja wydana została z naruszeniem przepisów postępowania, tj. art. 7 kpa, art. 28 kpa, art. 28 ust. 2 ustawy Prawo budowlane, co miało istotny wpływ na wynik sprawy. W tym stanie rzeczy zaskarżoną decyzję W. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. należało uchylić. Ponownie rozpoznając przedmiotową sprawę organ oceni czy skarżącemu przysługuje status strony postępowania w oparciu o treść art. 28 kpa, uwzględniając w swych rozważaniach rodzaj realizowanej przez R. i H. Ż. inwestycji. Z wymienionych przyczyn na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270 z 2002 r.) należało uwzględnić skargę i uchylić zaskarżoną decyzję. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 ustawy. O wykonalności zaskarżonej decyzji nie orzeczono, bowiem z uwagi na swoją treść nie ma cechy wykonalności. /-/ W. Batorowicz /-/ E. Podrazik /-/ S. Małek hp