II SA/Po 149/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Barbara Drzazga po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 7 kwietnia 2011 r. wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi S. B. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Poznaniu z dnia [...] stycznia 2011 r. Nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za wykonywanie transportu drogowego z naruszeniem obowiązków postanawia wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. /-/ B.Drzazga S. B. w skardze zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, którą Dyrektor Izby Celnej w Poznaniu utrzymał w mocy decyzję organu I instancji, którą nałożono na skarżącego karę pieniężną w łącznej wysokości [...] 000 zł. Skarżący podał, iż swój wniosek w tym przedmiocie motywuje niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków dla wnioskodawcy i jego rodziny. Wyjaśnił, iż w 200[...] r. zawarł związek małżeński i mieszka z żoną w domu rodziców, partycypując w kosztach utrzymania domu; spłaca z żoną zadłużenie w kwocie około [...] zł miesięcznie, "[...]"; jedynym źródłem dochodu skarżącego jest działalność gospodarcza, którą założył w [...] 2008 r., a [...] dochody z której nie pozwalają na uiszczenie kary; skarżący miesięcznie uiszcza opłaty ZUS, ponosi wydatki na paliwo oraz dzierżawę samochodu, nie ma żadnych oszczędności. W ocenie skarżącego konsekwencje egzekucji kwoty [...] 000 zł mogą być trudne do odwrócenia, a późniejszy zwrot tej kwoty może nie przywrócić stanu sprzed egzekucji, bowiem prowadzenie działalności gospodarczej wymaga ciągłych nakładów finansowych. Zdaniem strony egzekucja kary pieniężnej pozbawi go płynności finansowej i uniemożliwi pokrywanie bieżących niezbędnych wydatków na działalność gospodarczą, co może w konsekwencji doprowadzić do zaprzestania prowadzenia tej działalności (strona podała, iż jest podwykonawcą hurtowni z branży [...] i przedstawicielem handlowym - [...]), co będzie stanowiło trudny do odwrócenia skutek. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje. Wniosek strony skarżącej zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części aktu lub czynności, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Na wnioskodawcy spoczywa obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki uzasadniające udzielenie ochrony tymczasowej. Co do przesłanki niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenie skutków w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego wskazuje się, że chodzi o szkodę (majątkową a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowanie, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (post. NSA z dnia 20 grudnia 2004 r. sygn. akt GZ 138/04, dostępne w bazie orzeczeń pod adresem http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Niewątpliwie możliwość powstania takich skutków wykonania zaskarżonej decyzji, które powodowałyby niebezpieczeństwo zakończenia prowadzonej działalności gospodarczej, a w konsekwencji utraty przez stronę jedynego czy podstawowego źródła utrzymania dla siebie i rodziny, spełnia przesłanki określone w art. 61 § 3 p.p.s.a. (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 czerwca 2004 r. sygn. akt FZ 136/04, niepubl.). Mając powyższe na względzie, tutejszy Sąd ocenił wskazane przez skarżącego w jego wniosku okoliczności, mające uzasadniać wstrzymanie zaskarżonej decyzji. Przede wszystkim zwraca uwagę fakt, iż sama strata (szkoda materialna wynikająca z samego tylko faktu uiszczenia kwoty [...] tys. zł), jaka miałaby powstać w wyniku zapłaty przez skarżącego nałożonej na niego kary pieniężnej, jest szkodą odwracalną. W przypadku bowiem uwzględnienia skargi obowiązkiem organu byłoby dokonanie zwrotu wpłaconej przez skarżącego kwoty pieniężnej, co wynika z art. 94 ust. 5 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (tekst jedn. Dz.U. z 2007 r. Nr 125, poz. 874 ze zm.). Niemniej jednak skarżący uprawdopodobnił, że wykonanie zaskarżonej decyzji wiązałoby się z niebezpieczeństwem spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przede wszystkim okoliczności związane z sytuacją osobistą i gospodarczą skarżącego, odniesione do wysokości nałożonej kary pieniężnej, prowadzą do wniosku, że wykonanie zaskarżonej decyzji mogłoby skutkować wyrządzeniem stronie znacznej szkody oraz spowodować trudne do odwrócenia skutki w wyniku konieczności pozyskania przez stronę środków finansowych na spłatę należności, z istotnym uszczerbkiem dla bieżącego finansowania prowadzonej działalności gospodarczej i utrzymania rodziny. Sąd uznał przy tym, że przepisy art. 93 ust. 3 i 4 wyżej przywołanej ustawy o transporcie drogowym nie wykluczają uwzględnienia przez sąd administracyjny wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sytuacji, gdy pomimo upływu określonego w ust. 4 terminu kara pieniężna nie została przez zobowiązanego uiszczona. Nie można z nich bowiem wyprowadzić wyłączenia, o jakim mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji. /-/ B.Drzazga