II SA/Po 1521/02

WyrokWSA w Poznaniu2004-10-01

Skład orzekający: Barbara Drzazga, Rafał Batorowicz, Jerzy Stankowski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy pozwolenie na budowę może zostać wydane z naruszeniem przepisów prawa budowlanego i Kodeksu postępowania administracyjnego, w szczególności w sytuacji, gdy istnieją rozbieżności w oznaczeniu i przeznaczeniu działek objętych inwestycją, a decyzja o warunkach zabudowy nie jest zgodna z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego?
Ratio decidendi
Sąd uchylił zaskarżoną decyzję Wojewody oraz poprzedzającą ją decyzję Starosty, uznając, że organy administracyjne nie odniosły się należycie do istotnych rozbieżności w ustaleniu i oznaczeniu działek objętych inwestycją oraz ich przeznaczenia. Brak wyjaśnienia tych rozbieżności, w szczególności dotyczących działki nr [...], skutkował wydaniem decyzji z naruszeniem przepisów prawa budowlanego oraz przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego dotyczących ustalenia stanu faktycznego i rozpatrzenia materiału dowodowego.
Stan faktyczny
Skarżący K. i J. małż. B. oraz D. B. wnieśli skargę na decyzję Wojewody utrzymującą w mocy decyzję Starosty odmawiającą uchylenia pozwolenia na budowę piekarni. Skarżący zarzucali naruszenie przepisów postępowania, niewłaściwą ocenę dowodów oraz brak przesłuchania świadka. Sprawa dotyczyła pozwolenia na budowę wydanego na działkach, co do których istniały rozbieżności w ich oznaczeniu i przeznaczeniu w decyzji o warunkach zabudowy, miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego oraz w samym pozwoleniu na budowę.
Rozstrzygnięcie
Uchyla zaskarżoną decyzję Wojewody oraz poprzedzającą ją decyzję Starosty T. z dnia [...] marca 2002r. Zasądza od Wojewody na rzecz skarżących kwotę 10 zł tytułem zwrotu kosztów sądowych.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Drzazga (spr.) Sędzia NSA Rafał Batorowicz Sędzia NSA Jerzy Stankowski Protokolant Sekr.sąd. Dobrosława Sobczak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 01 października 2004r. sprawy ze skargi D., K. i J. B. na decyzję Wojewody z dnia [...] maja 2002r. Nr [...] w przedmiocie pozwolenia na budowę; I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Starosty T. z dnia [...] marca 2002r. Nr [...]; II. zasądza od Wojewody na rzecz skarżących kwotę 10 zł (dziesięć złotych) tytułem zwrotu kosztów sądowych. /-/ J.Stankowski /-/ B.Drzazga /-/ R.Batorowicz Decyzją nr [...] z dnia [...] sierpnia 1999r. Starosta T. zatwierdził projekt budowlany i wydał pozwolenie na budowę dla G.N. na budowę piekarni z ciastkarnią wraz z urządzeniami technicznymi na działce położonej w miejscowości W. przy ul. [...], zapisanej w ewidencji gruntów jako nr [...],[...] i [...]. Wskutek odwołania się od tej decyzji przez K. i J. małż. B., Starosta T. decyzją z dnia [...] września 1999r. zaskarżoną decyzję uchylił. Decyzją z dnia [...] stycznia 2000r. nr [...] Starosta T. ponownie zatwierdził projekt budowlany i wydał pozwolenie na budowę opisanej wyżej inwestycji na działkach nr [...],[...] i [...]. W uzasadnieniu decyzji wskazano, że inwestor załączył ostateczną decyzję Wójta Gminy W. z dnia [...] lutego 1999r. o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, projekt budowlany oraz wykazał prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Tym razem K. i J. małż. B. nie brali udziału w postępowaniu administracyjnym. W dniu [...] kwietnia 2000r. K. i J. małż. B. oraz ich syn D. B. wnieśli odwołanie od w/w decyzji, domagając się jej uchylenia oraz zapewnienia im udziału w postępowaniu administracyjnym. Zawiadomieniem z dnia [...] lipca 2000r. na podstawie art. 61 § 1 kpa Starosta T. powiadomił strony o wszczęciu postępowania w sprawie wznowienia postępowania administracyjnego zakończonego decyzją ostateczną z dnia [...] stycznia 2000r. W wyniku wznowienia postępowania Starosta T. decyzją z dnia [...] września 2000r. odmówił uchylenia decyzji z dnia [...] stycznia 2000r. powołując jako podstawę prawną art. 151 § 1 pkt 1 kpa i twierdząc, że decyzja ostateczna z dnia [...] stycznia 2000r. została wydana po wprowadzeniu zmian w dokumentacji projektowej i po zlikwidowaniu oddziaływania inwestycyjnego na działki skarżących. Rozpoznając odwołanie skarżących od decyzji z dnia [...] września 2000r. Wojewoda decyzją z dnia [...] listopada 2000r. utrzymał w mocy tę decyzję, podzielając ustalenia organu I instancji. Ze skargą na decyzję Wojewody wystąpił do Naczelnego Sądu Administracyjnego K. i J. małż. B. wnosząc o uchylenie decyzji obydwu instancji. Wyrokiem z dnia 20 listopada 2001r. Naczelny Sąd Administracyjny Ośrodek Zamiejscowy w Poznaniu uchylił zaskarżoną decyzję Wojewody z dnia [...] listopada 2000r. i poprzedzająca ją decyzję Starosty T. z dnia [...] września 2000r. W uzasadnieniu wyroku sąd stwierdził, że skarżący wykazali swój interes prawny legitymujący ich, zgodnie z art. 28 kpa, do udziału w postępowaniu w charakterze strony. Odmowa przyznania przymiotu strony przez organy administracyjne doprowadziły do wydania pozwolenia na budowę z naruszeniem art. 10 kpa, a uchylone decyzje wydane zostały z naruszeniem art. 145 § 1 kpa w związku z art. 151 § 1 pkt 1 kpa. Następnie Starosta T. postanowieniem z dnia [...] stycznia 2002r. wznowił, na żądanie K. i J. małż. B., postępowanie w sprawie pozwolenia na budowę piekarni z ciastkarnią, zakończonego wydaniem ostatecznej decyzji z dnia [...] stycznia 2000r. Po przeprowadzeniu w dniu [...] lutego 2002r. rozprawy administracyjnej, Starosta T. decyzja z dnia [...] marca 2002r. nr [...], powołując się na przepisy art. 151 § 1 pkt 1 i art. 146 § 2 kpa, odmówił uchylenia decyzji z dnia [...] stycznia 2000r. uznając, że po wznowieniu postępowania mogłaby zapaść wyłącznie decyzja odpowiadająca w swej istocie dotychczasowej. W uzasadnieniu decyzji wskazano, że zgodnie z ostateczna decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu Wójta Gminy W. z dnia [...] lutego 1999r. działki objęte inwestycją G.N. położone są, zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, na terenie przeznaczonym pod budownictwo mieszkaniowe i aktywizację gospodarczą. Ponadto operat ochrony środowiska stwierdza, że uciążliwość projektowanego zakładu mieści się w granicach działki inwestora. Rozpoznając odwołanie K. i J. małż. B. i D. B., Wojewoda decyzją z dnia [...] maja 2002r. nr [...] utrzymał decyzję organu I instancji w mocy. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy uznał, że ustalenia organu I instancji są trafne, a żądanie skarżących o przesłuchanie H.S., autorki operatu ochrony środowiska, jest zbędne. Wojewoda zauważył wprawdzie, że z sentencji decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu Wójta Gminy W. wynika, że teren obejmuje dwie działki oznaczone w ewidencji gruntów nr [...] i [...], a z załącznika mapowego do tej decyzji, że nr [...] i odrębną działkę o dwóch numerach [...] i [...], natomiast z planu zagospodarowania działki wynika, że teren inwestycji obejmuje trzy odrębne działki nr [...],[...] i [...], ale uznał iż te rozbieżności są nieistotne, bo inwestor jest właścicielem wszystkich trzech działek i wszystkie one są przeznaczone na budownictwo mieszkaniowe i aktywizację gospodarczą. Decyzja powyższa została zaskarżona przez D. B. (sygn. II SA/Po 1521/02) oraz K. i J. małż. B. (sygn. II SA/Po 1522/02). Postanowieniem z dnia 06 sierpnia 2002r. połączono obie sprawy do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia. Skarżący wnieśli o uchylenie zaskarżonej decyzji, zarzucając wydanie jej z naruszeniem prawa, tj. art. 10 § 1 kpa, niewłaściwą ocenę materiału dowodowego i odstąpienie od prowadzenia koniecznych dowodów, w szczególności przesłuchania H.S. na okoliczności związane z ochroną atmosfery. Skarżący uznali, że po wznowieniu postępowania organ I instancji przeprowadził jedynie jedną rozprawę administracyjną, zamiast powtórzyć wszystkie dotychczasowe czynności. Ponadto zarzucili, że inwestycja realizowana jest w obrębie działek nr [...],[...] i [...], natomiast działka [...] jest, zgodnie z planem zagospodarowania przestrzennego gminy W., działką do użytku rolniczego. W odpowiedzi na skargę Wojewoda wskazał, że skargi nie zasługują na uwzględnienie i wniósł o ich oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu – właściwy do rozpoznania sprawy na podstawie art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1271 ze zm.) zważył, co następuje: Skargi są uzasadnione. Podstawowym obowiązkiem prowadzącego postępowanie organu administracyjnego jest prawidłowe ustalenie stanu faktycznego, a więc wyjaśnienie okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy, poprzez wyczerpujące zebranie i rozpatrzenie materiału dowodowego. Dopiero do prawidłowo ustalonego stanu faktycznego należy stosować obowiązujące w dacie wydania decyzji prawo. W niniejszej sprawie organy administracyjne nie odniosły się należycie do istotnych rozbieżności w ustaleniu i oznaczeniu działek, na których realizowana jest inwestycja G.N. na podstawie decyzji wydanej w postępowaniu o wydanie pozwolenia na budowę, a oznaczenia działek objętych decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Decyzja Wójta Gminy W. z dnia [...] lutego 1999r. o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu obejmuje jedynie działki oznaczone w ewidencji gruntów jako nr [...] i [...]. Te dwie jedynie działki były też przedmiotem uchwały Rady Gminy W. nr [...] z dnia [...] grudnia 1998r. w sprawie uchwalenia planu miejscowego dla działek inwestora G.N., ze wskazaniem ich przeznaczenia na cele mieszkaniowe i aktywizację gospodarczą. Na załączonym do uchwały planie nie ma w ogóle działki oznaczonej nr [...]. Z kolei decyzja Starosty T. z dnia [...] stycznia 2000r. o pozwoleniu na budowę obejmuje trzy działki o nr [...],[...] i [...]. Należy zauważyć, że na podstawie zgromadzonych dokumentów nie można dokładnie ustalić położenia działki nr [...], bowiem dołączone mapki geodezyjne są ze sobą sprzeczne, nie można także ustalić jakie jest przeznaczenie tej działki w planach zagospodarowania przestrzennego. Tymczasem zgodnie z art. 32 i następne ustawy z dnia 07 lipca 1994r. – prawo budowlane (t.jedn. Dz.U. z 2000r. Nr 106 poz. 1126) pozwolenie na budowę musi być wydane w oparciu o decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Również projekt budowlany musi być zgodny z taką decyzją. Decyzja ta z kolei musi być zgodna z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. Brak wyjaśnienia wyżej wskazanych rozbieżności w położeniu, oznaczeniu i ustaleniu przeznaczenia działki nr [...] objętej inwestycją musi skutkować uznaniem wydania zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji Starosty T. z dnia [...] marca 2000r. nr [...] z naruszeniem przepisów art. 32, 33 i 34 ustawy z dnia 07 lipca 1994r. prawo budowlane oraz przepisów art. 7, 77 § 1 i 107 kpa. Mając powyższe na względzie, Sąd uwzględniając skargi na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 a i c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270), zwaną dalej P.p.s.a., orzekł jak w sentencji. Orzeczenie o kosztach znajduje oparcie w przepisach art. 200 P.p.s.a. Wobec treści wyroku rozstrzygnięcie w kwestii wykonalności zaskarżonej decyzji jest zbędne (art. 152 P.p.s.a.). /-/ J.Stankowski /-/ B.Drzazga /-/ R.Batorowicz MarK

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło