II SA/Po 154/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tomasz Świstak po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 24 marca 2011 r. w sprawie ze skargi E. B.-H. na decyzję Powiatowego Inspektora Nadzory Budowlanego w S. z dnia [...] 2009 r., nr [...] w przedmiocie nakazania wykonania określonych robót budowlanych postanawia odrzucić skargę. /- / T. Świstak Decyzją z dnia [...]2009 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w S. nakazał R. P. – W. usunięcie nieprawidłowości, polegających na zamontowaniu rynien i rur spustowych na dachu budynku gospodarczego od strony działki nr 542, znajdującym się na działce nr [...] w K. gm. S. Powyższa decyzja została skutecznie doręczona stronom postępowania, w tym między innymi E. B. – H. w dniu 12 stycznia 2009 r. Decyzja zawierała również pouczenie o prawie odwołania się od niej do Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Poznaniu w terminie 14 dni od daty jej doręczenia. Jak wynika z akt sprawy, żadna ze stron postępowania nie wniosła odwołania od powyższej decyzji. Pismem z dnia 10 lutego 2011 r. E. B.- H., reprezentowana przez swoją siostrę B. R. złożyła za pośrednictwem Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. "wniosek" do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu o stwierdzenie nieważności ostatecznej decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. z [...] 2009 r. znak [...]. Zaskarżonej decyzji zarzucono wadliwość, wydanie jej niezgodnie z obowiązującymi przepisami Prawa budowlanego oraz rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2004 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Skarżąca podniosła, iż w wyniku tej wadliwej decyzji wody opadowe z budynku R.P.-W. w dalszym ciągu zalewają budynki i działkę skarżącej czyniąc nieodwracalne szkody. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. W pierwszym rzędzie wskazać należy, iż zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej p.p.s.a.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie, przy czym § 2 tego samego przepisu precyzuje, iż kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg między innymi na decyzje administracyjne. Stąd też pismo procesowe skarżącej z dnia 10 lutego 2011 r. pomimo zatytułowania go jako "wniosek o stwierdzenie nieważności" zakwalifikowane zostało jako skarga na decyzję ostateczną Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. z dnia 2 stycznia 2009 r. Zgodnie z art. 52 § 1 p.p.s.a., skargę do sądu można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). Oznacza to, że prawo wniesienia skargi jest uwarunkowane uprzednim wyczerpaniem przez skarżącego środków zaskarżenia, jeżeli przysługiwały mu one w postępowaniu przed organem administracyjnym. Obowiązek ten wynika z założenia, że sąd administracyjny nie zastępuje organów odwoławczych, a jego niedochowanie przesądza o niedopuszczalności skargi. Skoro w przedmiotowej sprawie skarżąca, ani żadna z pozostałych stron postępowania, nie wyczerpała przysługujących jej środków zaskarżenia (to jest nie wniosła odwołania od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. z dnia 2 stycznia 2009 r.) to należy stwierdzić, iż niedopuszczalne jest złożenie skargi na ten akt do sądu administracyjnego. W tej sytuacji Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a. w zw. z art. 52 § 1 p.p.s.a., orzekł o odrzuceniu skargi jako niedopuszczalnej. Niezależnie od powyższych rozważań, sąd na zasadzie art. 6 p.p.s.a. wskazuje, iż zgodnie z art. 157 § 1 kodeksu postępowania administracyjnego organem właściwym do stwierdzenia nieważności decyzji jest organ wyższego stopnia, a więc w przypadku decyzji ostatecznej Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. Wielkopolski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, przy czym postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji wszczyna się na żądanie strony lub z urzędu (art. 137 § 2 kodeksu postępowania administracyjnego), zaś rozpoznanie wniosku strony, w tym odmowa wszczęcia postępowania w sprawie nieważności decyzji winno nastąpić w drodze decyzji, od której jako wydanej w nowym postępowaniu służą prawem przewidziane zwykłe środki odwoławcze. W świetle powyższej regulacji to do Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego strona winna skierować wniosek o stwierdzenie ostatecznej decyzji organu nadzoru budowlanego I instancji. /-/ T. Świstak