II SA/Po 1549/98

WyrokWSA w Poznaniu1999-08-26

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy decyzja o pozbawieniu uprawnień kombatanckich, oparta na przepisach dotyczących uczestnictwa w walkach o utrwalenie władzy ludowej, jest zgodna z prawem, zwłaszcza w kontekście definicji kombatanta?
Ratio decidendi
Skarga nie jest uzasadniona, ponieważ organ administracyjny prawidłowo zastosował art. 25 ust. 2 pkt 2 ustawy o kombatantach, pozbawiając uprawnień kombatanckich osobę, która uzyskała je wyłącznie z tytułu działalności w latach 1944-1956 w charakterze "uczestników walk o ustanowienie i utrwalenie władzy ludowej". Przedłożone przez skarżącego zaświadczenie potwierdzało jedynie taki tytuł do uprawnień, a zarzut naruszenia art. 1 ust. 2 pkt 6 ustawy był nieuzasadniony, gdyż Milicja Obywatelska nie mieściła się w definicji zmilitaryzowanych służb państwowych.
Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła skargi Józefa K. na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w Warszawie z dnia 21 sierpnia 1998 r. o pozbawieniu go uprawnień kombatanckich. Skarżący zarzucił naruszenie przepisów ustawy o kombatantach, w szczególności art. 1 ust. 2 pkt 6, oraz wniósł o uzupełnienie postępowania dowodowego. Podstawą decyzji było zaświadczenie ZBoWiD z 1976 r., wskazujące, że Józef K. brał udział w walkach o utrwalanie władzy ludowej.
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej (...) sprawy ze skargi Józefa K. na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w Warszawie z dnia 21 sierpnia 1998 r. (...) w przedmiocie pozbawienia uprawnień kombatanckich - oddala skargę. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie jest uzasadniona. Zgodnie z art. 16 ust. 2 i art. 21 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./ Sąd dokonuje oceny zgodności zaskarżonej decyzji administracyjnej z prawem, w świetle stanu faktycznego sprawy ustalonego przed tym organem. Również w ramach kontroli Sąd ocenia czy organ administracyjny prawidłowo ustalił stan faktyczny, a więc czy wyjaśnił wszystkie okoliczności sprawy istotne dla jej rozstrzygnięcia i czy w sposób wyczerpujący zebrał i rozpatrzył materiał dowodowy. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, organ orzekający w niniejszej sprawie, zastosował do ustalonego stanu faktycznego właściwą normę prawną, a mianowicie art. 25 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 24 stycznia 1991 r. o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego /tekst jednolity - Dz.U. 1997 nr 142 poz. 950 ze zm./, który stanowi, że pozbawia się uprawnień kombatanckich osoby, które na mocy dotychczasowych przepisów uzyskały uprawnienia kombatanckie wyłącznie z tytułu działalności w latach 1944-1956 w charakterze "uczestników walk o ustanowienie i utrwalenie władzy ludowej" lub innych tytułów niż wymienione w art. 1 ust. 2, w art. 2 oraz w art. 4. Jest nieszpornym, że z zaświadczenia (...) ZBoWiD z 16 kwietnia 1976 r. wynika wyłącznie, że Józef K. w okresie od 27.07.1945 r. do 31.12.1947 r. brał udział w walkach o utrwalanie władzy ludowej. Niesłuszny jest zarzut skarżącego naruszenia przez organ administracji art. 1 ust. 2 pkt 6 cytowanej ustawy, bowiem cytowany w skardze przepis określa, iż kombatantami są osoby, które uczestniczyły w walkach w jednostkach Wojska Polskiego oraz zmilitaryzowanych służbach państwowych z oddziałami UPA oraz grupami Wehrwolfu, natomiast Milicja Obywatelska nie należała do zmilitaryzowanych służb, nie funkcjonowała również w ramach Wojska Polskiego. Nieuzasadniony jest również wniosek skarżącego o uzupełnienie postępowania dowodowego poprzez przeprowadzenie dowodu z przesłuchania skarżącego przed Sądem, bowiem zgodnie z art. 52 ust. 2 ustawy o Naczelnym Sądzie Administracyjnym, Sąd może przeprowadzić z urzędu lub na wniosek uczestnika postępowania wyłącznie "dowody uzupełniające z dokumentów", jeżeli jest to niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości i nie powoduje nadmiernego przedłużenia postępowania w sprawie. Ponieważ w postępowaniu skargowym Józef K. nie przedłożył żadnych dokumentów, podważających trafność rozstrzygnięcia organów administracji - na zasadzie art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./ orzeczono jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 28.07.2026. · Źródło