II SA/Po 155/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Drzazga (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Danuta Rzyminiak-Owczarczak Sędzia WSA Wiesława Batorowicz Protokolant st.sekr.sąd. Ewa Wąsik po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 maja 2016 r. sprawy ze skargi A. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia ... 2015 r. Nr ... w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego; oddala skargę Prezydent Miasta P. decyzją z ... 2015r. nr ... na podstawie art. 105 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2013r., poz. 267 ze zm., dalej: kpa) w związku art. 14 i art. 106 ust. 1 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. z 2015 r. poz. 163 ze zm., dalej: ups) po rozpatrzeniu sprawy z wniosku z 1 lipca 2015r. A. G. umorzył postępowanie w sprawie przyznania pomocy finansowej na uregulowanie zaległości czynszowych od stycznia 2011r. do kwietnia 2015 r., gdyż sprawa została zakończona ostatecznymi decyzjami organów administracji oraz prawomocnymi wyrokami Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w P.. Na skutek odwołania wniesionego przez A. G. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. decyzją z ... 2015r. nr ... na podstawie art. 127 § 2 kpa oraz art. 138 § 1 pkt 1 kpa w związku z art. 14 ups utrzymało zaskarżoną decyzję organu I instancji w mocy. W motywach rozstrzygnięcia Kolegium wskazało, że sprawa przyznania pomocy finansowej na spłatę zaległości czynszowych za okres od stycznia 2011r. do kwietnia 2015 r. zostały ostatecznie rozstrzygnięte w tożsamych sprawach dotyczących zadłużenia czynszowego, w których wydano rozstrzygnięcia: 1) co do okresu od stycznia do lipca 2011 r. zapadł prawomocny wyrok WSA w P. z dnia 4 kwietnia 2012 r. sygn. akt II SA/Po 186/12 oddalający skargę A. G. na decyzję SKO w P. z dnia ... 2011 r. nr ... utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta P. z dnia ... 2011 r. nr ... odmawiającą A. G. pomocy finansowej na opłacenie czynszu w lipcu 2011 r. i zaległości czynszowych od stycznia do lipca 2011 r. w kwocie 370,33 zł, 2) co do okresu od sierpnia 2011 r. do grudnia 2013 r. Prezydent Miasta P. wydał decyzję z dnia ... 2014 r. nr ... o odmowie przyznania pomocy na opłacenie zaległości czynszowych za VIII-XII 2011r., za rok 2012 r. i 2013, a SKO w P. decyzją z dnia ... 2014 r. nr ... utrzymało tę decyzję w mocy, 3) co do okresu od stycznia do marca 2014 r. Prezydent Miasta P. wydał decyzję z dnia ... 2014 r. nr ... o odmowie przyznania pomocy finansowej na uregulowanie zaległości czynszowych za I-III 2014 r., która to decyzja została uchylona decyzją SKO w P. z dnia ... 2014 r. nr ... i sprawę przekazano do ponownego rozpatrzenia, po czym Prezydent Miasta P. wydał decyzję z dnia ... 2014 r. nr ... tej samej treści, która została utrzymana w mocy decyzją SKO w P. z dnia ... 2014 r. nr ..., 4) co do okresu od kwietnia do maja 2014 r. Prezydent Miasta P. wydał decyzję z dnia ... 2014 r. nr ... o odmowie przyznania pomocy na opłacenie zaległości czynszowych za IV i V 2014 r., która to decyzja została utrzymana w mocy decyzją SKO w P. z dnia ... 2014 r. nr ..., 5) co do miesiąca czerwca 2014 r. Prezydent Miasta P. wydał decyzję z dnia ... 2014 r. nr ... o odmowie przyznania pomocy na opłacenie zaległości czynszowych za VI 2014 r., utrzymaną następnie w mocy decyzją SKO w P. z dnia ... 2014 r. nr ..., 6) co do miesiąca lipca 2014 r. Prezydent Miasta P. wydał decyzję z dnia ... 2014 r. nr ... o odmowie przyznania pomocy na opłacenie zaległości czynszowych za VII 2014 r., utrzymaną następnie w mocy decyzją SKO w P. z dnia ... 2014 r.; WSA w P. wyrokiem z dnia 12 marca 2015 r. sygn. akt II SA/Po 41/15 oddalił skargę A. G. na powyższą decyzję SKO w P., 7) co do miesiąca sierpnia 2014 r. Prezydent Miasta P. decyzją z dnia ... 2014 r. nr ... odmówił przyznania pomocy na opłacenie zaległości czynszowych za VIII 2014 r., a decyzja ta została utrzymana w mocy decyzją SKO w P. z dnia ... 2015 r. nr ..., 8) co do miesiąca września 2014 r. Prezydent Miasta P. wydał decyzję z dnia ... 2014 r. nr ... o odmowie przyznania pomocy na opłacenie zaległości czynszowych za IX 2014 r. i czynszu za X 2014 r., 9) co do miesiąca października 2014 r. Prezydent Miasta P. wydał decyzję z dnia ... 2015 r. nr ... o odmowie przyznania pomocy na opłacenie zaległości czynszowych za X 2014 r. i czynszu za XI 2014 r., która została następnie utrzymana w mocy decyzją SKO w P. z dnia ... 2015 r. nr ..., 10) co do miesiąca listopada 2014 r. Prezydent Miasta P. wydał decyzję z dnia ... 2015 r. nr ... o odmowie przyznania pomocy na opłacenie zaległości czynszowych za XI 2014 r. i czynszu za XII 2014 r., a SKO w P. decyzją z dnia ... 2015 r. nr ... utrzymało ją w mocy; 11) co do miesiąca grudnia 2014 r. Prezydent Miasta P. wydał decyzję z dnia ... 2015 r. nr ... o odmowie przyznania pomocy na opłacenie zaległości czynszowych za XII 2014 r. i czynszu za I 2015 r., utrzymaną następnie decyzją SKO w P. z dnia ... 2015 r. nr ...; 12) co do miesiąca stycznia 2015 r. Prezydent Miasta P. wydał decyzję z dnia ... 2015 r. nr ... o odmowie przyznania pomocy na opłacenie zaległości czynszowych za I 2015 r. i czynszu za II 2015 r., która została utrzymana w mocy decyzją SKO w P. z dnia ... 2015 r. nr ...; 13) co do miesiąca lutego 2015 r. Prezydent Miasta P. wydał decyzję z dnia ... 2015 r. nr ... o odmowie przyznania pomocy na opłacenie zaległości czynszowych za II 2015 r. i czynszu za III 2015 r., utrzymaną następnie decyzją SKO w P. z dnia ... 2015 r. nr ...; 14) co do miesiąca marca 2015 r. Prezydent Miasta P. wydał decyzję z dnia ... 2015 r. nr ... o odmowie przyznania pomocy na uregulowanie czynszu za IV 2015 r. i zaległości czynszowych za III 2015 r., która to decyzja została utrzymana w mocy decyzją SKO w P. z dnia ... 2015 r. nr ...; 15) co do miesiąca kwietnia 2015 r. Prezydent Miasta P. wydał decyzję z dnia ... 2015 r. nr ... o odmowie przyznania pomocy na uregulowanie czynszu za V 2015 r. i zaległości czynszowych za IV 2015 r., utrzymana następnie w mocy decyzją SKO w P. z dnia ... 2015 r. nr .... Następnie Kolegium stwierdziło, że wnioskowana potrzeba była przedmiotem postępowania przed organami administracyjnymi, a ponowne jej rozstrzygnięcie skutkowałoby naruszenie przepisów postępowania, a w konsekwencji stwierdzeniem nieważności decyzji (art. 156 § 1 pkt 3 kpa). Skargę na powyższą decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. wniósł A. G. domagając się jej uchylenia. SKO w P. w odpowiedzi wniosło o oddalenie skargi, powołując się na argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w P. zważył co następuje. Skarga okazała się niezasadna. Sąd stwierdził że wniosek skarżącego z 1 lipca 2015 r. będący przedmiotem niniejszego postępowania dotyczy sprawy ostatecznie zakończonej, a zasada trwałości decyzji zawarta w art. 16 §1 kpa sprzeciwia się powtórnemu prowadzeniu postępowania w sprawie już rozstrzygniętej, a w przypadku wadliwego wszczęcia takiego postępowania winno ono ulec umorzeniu na podstawie art. 105 §1 kpa. Wskazać bowiem należy, iż faktycznie żądanie skarżącego przyznania pomocy finansowej na uregulowanie zaległości czynszowych za okres od I 2011 r. do IV 2015 r. został rozpoznany decyzjami Prezydenta Miasta P. kolejno z dnia: ... 2011r. nr ... o odmowie przyznania pomocy na opłacenie czynszu w VII 2011 r. i zaległości czynszowych za I-VII 2011 r., z dnia ... 2014 r. nr ... o odmowie przyznania pomocy na opłacenie zaległości czynszowych za VIII-XII 2011r., za rok 2012 r. i 2013, z dnia z dnia ... 2014 r. nr ... o odmowie przyznania pomocy finansowej na uregulowanie zaległości czynszowych za I-III 2014 r., z dnia ... 2014 r. nr ... o odmowie przyznania pomocy na opłacenie czynszu w IV i V 2014 r. i zaległości czynszowych za I-III 2011 r., z dnia ... 2014 r. nr ... o odmowie przyznania pomocy na opłacenie zaległości czynszowych za VI 2014 r., z dnia ... 2014 r. nr ... o odmowie przyznania pomocy na opłacenie zaległości czynszowych za VII 2014 r., z dnia ... 2014 r. nr ... o odmowie przyznania pomocy na opłacenie zaległości czynszowych za VIII 2014 r., z dnia ... 2014 r. nr ... o odmowie przyznania pomocy na opłacenie zaległości czynszowych za IX 2014 r. i czynszu za X 2014 r., z dnia ... 2015 r. nr ... o odmowie przyznania pomocy na opłacenie zaległości czynszowych za X 2014 r. i czynszu za XI 2014 r., z dnia ... 2015 r. nr ... o odmowie przyznania pomocy na opłacenie zaległości czynszowych za XI 2014 r. i czynszu za XII 2014 r., z dnia ... 2015 r. nr ... o odmowie przyznania pomocy na opłacenie zaległości czynszowych za XII 2014 r. i czynszu za I 2015 r., z dnia ... 2015 r. nr ... o odmowie przyznania pomocy na opłacenie zaległości czynszowych za I 2015 r. i czynszu za II 2015 r., z dnia ... 2015 r. nr ... o odmowie przyznania pomocy na opłacenie zaległości czynszowych za II 2015 r. i czynszu za III 2015 r., z dnia ... 2015 r. nr ... o odmowie przyznania pomocy na uregulowanie czynszu za IV 2015 r. i zaległości czynszowych za III 2015 r. oraz z dnia ... 2015 r. nr ... o odmowie przyznania pomocy na uregulowanie czynszu za V 2015 r. i zaległości czynszowych za IV 2015 r. Okoliczności te nie budzą wątpliwości, zostały bowiem stosownie udokumentowane przez organy orzekające w aktach sprawy. Zasadnie więc organy obu instancji przyjęły, że sprawy z wniosku skarżącego z 1 lipca 2015 r. o przyznanie pomocy finansowej na uregulowanie zaległości czynszowych za okres od I 2011 r. do IV 2015 r. zostały ostatecznie rozpoznane ww. decyzjami i koniecznym było umorzenie niniejszego postępowania jako bezprzedmiotowego. Jak trafnie stwierdzono, orzekanie w sprawie powtórnie tj. wydanie decyzji merytorycznej, prowadziłoby do wydania decyzji dotkniętej wadą nieważności z przyczyny wskazanej w art. 156 §1 pkt 3 kpa. Zapadłaby ona bowiem w sprawie tożsamej pod względem podmiotowym i przedmiotowym. Mając na uwadze powyższe uwagi stwierdzić należy, że zaskarżona decyzja odpowiada prawu. Kontrolując niniejszą sprawę Sąd nie stwierdził, aby zaskarżone rozstrzygnięcie naruszało przepisy obowiązującego prawa. Sąd odnosząc się do podnoszonej przez skarżącego w odwołaniu kwestii umowy ustnej zawartej pomiędzy pracownikami MOPR a skarżącym w 2010 r. - o stałym regulowaniu opłat za czynsz i energię przez ten ośrodek, pragnie wskazać, że żaden z pracowników organu nie był uprawniony do zapewnienia skarżącego o możliwości udzielania ciągłej (bezterminowej) pomocy finansowej na opłacenie czynszu, zaś przypadki przyznawania w przeszłości pomocy finansowej na zapłacenie części czynszu wynikały każdorazowo z wydawanych w tym przedmiocie decyzji. Podkreślić tym miejscu należy, że nawet w przypadku przyjęcia za wiarygodne twierdzeń skarżącego, jakoby pracownicy ośrodka składali wobec niego zapewnienia bieżącego regulowania przez tą instytucję należności czynszowych, to okoliczność ta nie miałby jakiegokolwiek wpływu na treść rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie. Ewentualne składanie przez pracowników pomocy społecznej obietnic pozbawionych podstawy prawnej nie mogłoby bowiem skutkować po stronie skarżącego nabyciem podlegającego ochronie prawnej prawa podmiotowego do uzyskiwania środków z pomocy społecznej na określony cel. W tym stanie rzeczy skargę na podstawie art. 151 ustawy z dnia ... 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) należało oddalić, o czym orzeczono w sentencji wyroku.