II SA/Po 159/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Zieliński po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 29 kwietnia 2008 r. wniosku B. Sp. z o.o. o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia w sprawie ze skargi B. Sp. z o.o. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] listopada 2007 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia; postanawia oddalić wniosek /-/ A. Zieliński Skarżąca B. Sp. z o.o. w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w P. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] listopada 2007 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie Prezydenta Miasta P. z dnia [...] października 2007 r. nr [...] (Dyrektor Zarządu Geodezji i Katastru Miejskiego GEOPOZ) zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia. Wskazała, że postanowienie z dnia [...] października 2007 r. jest niezbędne celem wydania decyzji o warunkach zabudowy (art. 61 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. (Dz. U. z 2003 r. Nr 80, poz. 717 ze zm.), a w przypadku uwzględnienia złożonego zażalenia ewentualna decyzja o warunkach zabudowy będzie nieważna jako wydana z rażącym naruszenie prawa. B. Sp. z o.o. wyjaśniła również, że w sprawie zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącej znacznej szkody. W konsekwencji wydania decyzji o warunkach zabudowy może być bowiem udzielone pozwolenie na budowę, na podstawie którego inwestor zacznie realizację inwestycji. Późniejsze odwrócenie skutków działań faktycznych będzie natomiast bardzo utrudnione. Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 152, poz. 1270 ze zm.) sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu w całości lub w części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wstrzymanie wykonania może nastąpić tylko w odniesieniu do aktu, który nadaje się do wykonania i wymaga wykonania. Wykonanie aktu administracyjnego oznacza spowodowanie, sprowadzenie, w sposób dobrowolny lub w trybie przymusowym, takiego stanu w rzeczywistości społecznej, który jest zgodny z treścią aktu. Ten stan w rzeczywistości społecznej, którego spowodowanie nakazuje akt administracyjny, stanowi przedmiot jego wykonania. Przedmiotem wykonania aktu administracyjnego jest więc każde zachowanie się podmiotu zobowiązanego do jego wykonania (adresata aktu), polegające na działaniu, zaniechaniu określonego działania, znoszeniu zachowań innych podmiotów, a nawet świadczenie w rozumieniu prawa cywilnego (T. Woś [w:] T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2005, s. 295). Postanowienie uzgadniające zapadłe w postępowaniu o wydanie decyzji o warunkach zabudowy nie nadaje się do wykonania w rozumieniu art. 61 p.p.s.a. Nie są też uzasadnione obawy skarżącej, że będąca efektem tego postanowienia decyzja o warunkach zabudowy naraża ją na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub doprowadzi do powstania do odwrócenia skutków. Istota decyzji o warunkach zabudowy polega tylko na stwierdzeniu istnienia pewnego stanu faktycznego i prawnego odnoszącego się do zagospodarowania terenu. Decyzja ta ma więc charakter deklaratoryjny i tym samym nie rodzi po stronie adresata i uczestników postępowania żadnych nakazów lub zakazów określonego zachowania się. Uchyla natomiast wobec inwestora ogólny zakaz zmiany zagospodarowania terenu, a wobec skarżącej może rodzić skutek prawny polegający jedynie na ustaleniu konieczności zaakceptowania prawnie dopuszczalnej zmiany korzystania z nieruchomości. Wskazać należy, że inwestor nie może w wyniku wydania decyzji o warunkach zabudowy rozpocząć realizacji projektu inwestycyjnego. Decyzja o warunkach zabudowy terenu stanowi jedynie konieczny warunek dla przyszłego postępowania podejmowanego w ramach przepisów prawa budowlanego. Ma więc jedynie charakter promesy. Inwestycja konkretyzuje się dopiero na etapie pozwolenia na budowę i dopiero wówczas może wystąpić po stronie osób trzecich możliwość doznania szkody bądź nieodwracalnych skutków (por. postanowienie NSA z 15 października 2001 r., sygn. akt II SA/Gd 2174/01, Lex nr 76097). Wobec powyższego na podstawie art. 61 § 3 i 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało orzec jak w sentencji postanowienia. /-/ A. Zieliński