II SA/Po 1591/03

WyrokWSA w Poznaniu2005-06-15

Skład orzekający: Andrzej Zieliński, Stanisław Małek, Edyta Podrazik

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy właściciel nieruchomości, która nie graniczy bezpośrednio z działką inwestora i której służebność drogi koniecznej została wykreślona, jest stroną postępowania administracyjnego o pozwolenie na budowę na działce inwestora?
Ratio decidendi
Właściciel nieruchomości, która nie graniczy bezpośrednio z działką inwestora oraz której służebność drogi koniecznej została prawomocnie wykreślona, nie posiada interesu prawnego w rozumieniu art. 28 kpa uzasadniającego status strony w postępowaniu o pozwolenie na budowę. Wobec tego organ administracji może odmówić wznowienia postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 kpa, a decyzje organów odmownych są zgodne z prawem.
Stan faktyczny
Burmistrz Miasta C. wydał decyzję o pozwoleniu na dobudowę hali produkcyjnej na działce spółki A. J. R., właścicielka sąsiedniej działki, wniosła o wznowienie postępowania, twierdząc, że nie była stroną postępowania i że jej nieruchomość jest obciążona służebnością drogi koniecznej na rzecz działki inwestora. Organ odmówił wznowienia, uznając, że J. R. nie jest stroną. Wojewoda uchylił tę decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia. Po ponownym rozpatrzeniu organ odmówił uchylenia decyzji o pozwoleniu na budowę, a Wojewoda utrzymał tę decyzję w mocy. J. R. złożyła skargę do WSA.
Rozstrzygnięcie
Oddalił skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Zieliński Sędzia NSA Stanisław Małek /spr./ Asesor sąd. Edyta Podrazik Protokolant Marek Nowak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 czerwca 2005r. przy udziale sprawy ze skargi J.R. na decyzję Wojewody z dnia [...] czerwca 2003r. Nr [...] w przedmiocie pozwolenia na budowę o d d a l a s k a r g ę /-/E. Podrazik /-/A. Zieliński /-/St. Małek Burmistrz Miasta C. decyzją z dnia [...] października 2002r. na podstawie przepisów art. 28, art. 34 ust. 1 i art. 36 ustawy Prawo budowlane (Dz. U. z 2000r. Nr 106, poz. 1126) zatwierdził projekt budowlany i udzielił spółce A pozwolenia na dobudowę hali produkcyjnej na działce nr [...] przy ul. [...] nr [...]. J. R., będąca właścicielem działki nr [...] wniosła o wznowienie postępowania, twierdząc, iż jako strona bez własnej winy nie brała udziału w tym postępowaniu. Wskazała w szczególności, iż stosownie do wpisu w księdze wieczystej, nieruchomość będąca we władaniu spółki A jest obciążona służebnością drogi koniecznej na rzecz jej nieruchomości. Burmistrz Miasta C. po wznowieniu postępowania decyzją z dnia [...] grudnia 2002r. odmówił na podstawie art. 149 § 3 w związku z art. 145 § 1 kpa wznowienia postępowania. Uznał bowiem, iż zainteresowana nie jest stroną w sprawie o udzielenie pozwolenia na dobudowę hali produkcyjnej. Wojewoda decyzją z dnia [...] lutego 2003r. uchylił powyższą decyzję i przekazał sprawę organowi pierwszej instancji do ponownego rozpatrzenia. W uzasadnieniu wskazano na potrzebę wyjaśnienia czy J. R. jest stroną postępowania w rozumieniu art. 28 kpa, jaki jest aktualny stan prawny związany z wpisaną do księgi wieczystej służebnością drogi koniecznej i związany z tym problem zaopiniowania przez rzeczoznawcę do spraw zabezpieczeń przeciwpożarowych projektu zagospodarowania działki. Burmistrz Miasta C. decyzją z dnia [...] marca 2003r. na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 i art. 151 § 1 pkt 1 kpa odmówił uchylenia decyzji z dnia [...] października 2002r. Ustalono, iż J. R. nie jest stroną postępowania. Z odpisu księgi wieczystej Nr [...] z dnia [...] września 2002r. wynika, iż służebność drogi koniecznej obciążająca działkę nr [...] na rzecz działki [...] została wykreślona, zgodnie z postanowieniem sądu powszechnego z dnia 21 maja 2002r. Podkreślono, że działka [...] nie graniczy bezpośrednio z działką inwestora. Nie posiada bezpośredniego dostępu do drogi publicznej, "co nie przesądza o tym, że jej właścicielowi przysługuje prawo strony". J. R. wniosła odwołanie. Zarzuciła, iż organ pierwszej instancji powołał się na orzeczenia NSA, które nie mają związku z niniejszą sprawą. Organ ten "nie dokonał żadnych czynności celem ustalenia zasadności twierdzeń użytych w uzasadnieniu wniosku". Odwołująca nie zgadza się z ustaleniami, iż spółka A nie jest inwestorem zakładu mogącego pogorszyć stan środowiska, w rozumieniu przepisów rozporządzenia Ministra Ochrony Środowiska Zasobów Naturalnych i Leśnictwa z dnia 14 lipca 1998r. w sprawie określenia rodzajów inwestycji szczególnie szkodliwych dla środowiska i zdrowia ludzi albo mogących pogorszyć stan środowiska oraz wymagań jakim powinny odpowiadać oceny oddziaływania na środowisko tych inwestycji (Dz. U. Nr 93, poz. 589 ze zm.). Wojewoda zaskarżoną decyzją na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji. Organ odwoławczy podzielił dokonane przez organ pierwszej instancji ustalenia faktyczne i ocenę prawną. Podkreślił, iż w świetle tych ustaleń kwestionowana decyzja oparta na wskazanych przepisach prawa jest zasadna. J. R. wniosła skargę zarzucając, iż: a) w rozumieniu przepisu art. 28 kpa jest stroną postępowania; b) decyzja narusza przepis art. 107 § 3 kpa; c) bezpodstawnie powołano się na orzeczenia NSA IISA/Po 206/02 i 2906/01, które nie mają związku z niniejszą sprawą; d) naruszenie art. 138 § 2 kpa przez pominięcie przez organ pierwszej instancji okoliczności wskazanych w decyzji organu odwoławczego z dnia [...] lutego 2003r.; e) naruszenie przepisu art. 5 ust. 1 pkt 6 w związku z art. 5 ust. 2 pkt 1 ustawy Prawo budowlane. Organ odwoławczy wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna. Burmistrz Miasta C. decyzją z dnia [...] marca 2003r. na podstawie przepisu art. 151 § 1 pkt 1 w związku z art. 145 § 1 pkt 4 kpa odmówił uchylenia decyzji dotychczasowej z dnia [...] października 2002r. o udzieleniu spółce A pozwolenia na dobudowę hali produkcyjnej na działce nr [...]. Powyższa decyzja i utrzymująca ją w mocy zaskarżona decyzja Wojewody są zgodne z prawem. Skarżąca, żądając wznowienia postępowania powołała się przede wszystkim na to, iż jako strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu (art. 145 § 1 pkt 4 kpa). Organy administracji słusznie uznały, iż skarżąca nie jest stroną postępowania w sprawie dotyczącej decyzji z [...] października 2002r. Trafnie bowiem wskazano, iż skarżąca nie wykazała interesu prawnego w rozumieniu przepisu art. 28 kpa, który uzasadniałby przyjęcie, iż jest stroną tego postępowania. Przede wszystkim stwierdzić należy, iż nieruchomość skarżącej oznaczona jako działka nr [...] nie jest położona w bezpośrednim sąsiedztwie z działką nr [...], na której usytuowana jest przedmiotowa inwestycja. Pomiędzy tymi działkami znajdują się dwie inne nieruchomości należące do innych właścicieli. Z tego powodu dobudowa hali produkcyjnej na działce nr [...] nie ma żadnego wpływu na zamierzenia inwestycyjne skarżącej na jej działce, czy też na jej interesy chronione przepisem art. 5 ust. 2 ustawy Prawo budowlane z 1994r. Z akt sprawy wynika także, iż działka nr [...] nie mająca dostępu do drogi publicznej, była obciążona służebnością przechodu i przejazdu na rzecz działki nr [...]. W toku postępowania wznowieniowego prawomocnym postanowieniem sądu powszechnego z dnia 21 maja 2002r. uchylono wpis tej służebności w księdze wieczystej – Kw [...]. Droga wewnętrzna, z której faktycznie skarżąca korzysta znajduje się poza terenem przedmiotowej inwestycji (w odległości około 10 metrów). W świetle powyższych okoliczności brak jest jakichkolwiek materialno – prawnych przesłanek, które uprawniałyby skarżącą jako stronę do kwestionowania decyzji o pozwoleniu na budowę (dobudowę) hali produkcyjnej spółki A. Odnosząc się do zarzutu skarżącej, iż "organ pierwszej instancji nie przeprowadził żadnych badań celem ustalenia czy wnioskodawca posiada przymiot strony" należy wskazać, iż zgodnie z art. 147 kpa strona może żądać wznowienia postępowania. Strona zatem jest obowiązana do wykazania interesu prawnego opartego na przepisach prawa materialnego. Wbrew poglądowi skarżącej organy administracji nie naruszyły przepisu art. 5 ust. 1 pkt 6 w związku z art. 5 ust. 2 pkt 1. przedmiotowa budowa nie ma bowiem żadnego wpływu na zapewnienie skarżącej dostępu do drogi publicznej w rozumieniu przepisów ustawy o drogach publicznych (Dz. U. z 2000 Nr 71, poz. 838 ze zm.). Fakt ustanowienia na nieruchomości spółki A służebności drogi do dnia jej wykreślenia w sytuacji gdy inwestycja (dobudowa hali) nie miała żadnego wpływu na możliwości korzystania z tej drogi nie może stanowić podstawy do uznania, iż na tej nieruchomości inwestycja nie może być realizowana. Bezpodstawny jest również zarzut naruszenia przez organ odwoławczy przepisu art. 107 § 3 kpa. Uzasadnienia decyzji obu organów odpowiadają bowiem wymogom powołanego przepisu. Zawierają przede wszystkim uzasadnienia prawne w aspekcie przepisu art. 151 § 1 pkt 1 kpa, będącego materialno – prawną podstawą rozstrzygnięcia. Brak było również podstaw do zastosowania przez organ odwoławczy art. 138 § 2 kpa skoro nie zachodziła potrzeba przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego, a strona skarżąca nie wskazała jakie postępowanie wyjaśniające organ pierwszej instancji winien przeprowadzić w całości lub w znacznej części. Uznając, iż zaskarżone decyzje nie naruszają prawa na podstawie art. 151 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. Nr 153, poz. 1270) w związku z art. 97 ustawy Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. Nr 153, poz. 1271) orzeczono jak w sentencji wyroku. /-/E. Podrazik /-/A. Zieliński /-/St. Małek kk

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 28.07.2026. · Źródło