II SA/Po 16/14

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu -Katarzyna Witkowicz-Grochowska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 21 lutego 2014r. wniosku o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi A. M. na decyzję Wojewody z dnia [...] listopada 2013r. Nr [...] w przedmiocie odmowy zmiany decyzji ostatecznej w zakresie rozłożenia na raty ustalonej opłaty z tytułu przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności postanawia odmówić przyznania prawa pomocy. /-/ K. Witkowicz-Grochowska Skarżący A.r M. wniósł o przyznanie prawa pomocy w całości poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. We wniosku o prawo pomocy złożonym na urzędowym formularzu PPF podał, że prowadzi wspólne gospodarstwo domowe wraz z rodzicami. Posiada dom o powierzchni [...] m² oraz gospodarstwo rolne o powierzchni [...] m². Skarżący oświadczył, że nikt z rodziny nie pracuje, nie uzyskuje żadnego dochodu, nie posiadają oszczędności, czy wartościowych ruchomości. Z uwagi na fakt, że oświadczenie o stanie majątkowym i dochodach złożone na urzędowym formularzu było niepełne i budziło wątpliwości, zwrócono się do skarżącego, w oparciu o przepis art. 255 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r., poz. 270, ze zm. dalej "p.p.s.a.") o przedłożenie dodatkowych oświadczeń i dokumentów źródłowych. W odpowiedzi na powyższe zobowiązanie skarżący w piśmie z 14 lutego 2014r. oświadczył, że rezygnuje z prawa pomocy i dołączył kserokopie wpłaty opłaty w wysokości 200 zł. Odnosząc się do tego oświadczenia, przyjąć trzeba, że jego jednoznaczna wymowa nie pozostawia wątpliwości co do tego, że skarżący cofa wniosek o przyznanie prawa pomocy w żądanym zakresie. Zgodnie z treścią art. 243 § 1 p.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek. Taki wniosek został w rozpatrywanej sprawie złożony w przewidzianej prawem formie, co uruchomiło – w ramach postępowania głównego, zainicjowanego skargą – postępowanie zmierzające do jego rozpoznania. Strona pozostaje jednak wyłącznym dysponentem wniosku, co oznacza, że organ prowadzący postępowanie nie nabył uprawnienia do rozstrzygania z urzędu, tj. bez lub wbrew woli wnioskodawcy, wyrażonej w dostatecznie jasny sposób. Skoro zatem skarżący cofnął wniosek, to wykluczone jest jego rozpoznanie. Cofnięcie wniosku powoduje, że postępowanie wpadkowe dotyczące prawa pomocy traci swój przedmiot. Merytoryczna ocena sytuacji majątkowej i finansowej wnioskodawcy w kontekście jego możliwości poniesienia kosztów sądowych stała się bezpodstawna. Mając na względzie powyższe, należało oddalić wniosek o przyznanie prawa pomocy. Na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a. w zw. z art. 243 §1 p.p.s.a. orzeczono jak w postanowieniu. /-/ K. Witkowicz-Grochowska