II SA/Po 160/02

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Aleksandra Łaskarzewska Sędzia NSA Barbara Kamieńska Asesor sąd. Karol Pawlicki /spr./ Protokolant Sekr.sąd. Katarzyna Bela po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 07 maja 2004 r. sprawy ze skargi M.B. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2001 r. Nr [...] w przedmiocie pozwolenia na użytkowanie obiektu; I. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2001 r. Nr [...], II. orzeka, iż zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu, III. zasądza od Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz skarżącego M.B. kwotę 10,- zł (dziesięć złotych) tytułem zwrotu kosztów sądowych. /-/ K.Pawlicki /-/ A.Łaskarzewska /-/ B.Kamieńska MK Decyzją z dnia [...] września 2001 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego, działając w oparciu o art. 42 ust. 2 ustawy z dnia 24 października 1974 r. - Prawo budowlane (Dz.U. Nr 38, poz. 229 ze zm.) w związku z art. 103 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (t.j. z 2001 r. Nr 106, poz. 1126 ze zm.), zobowiązał M. G. do uzyskania pozwolenia na użytkowanie budynku gospodarczego, wybudowanego bez wymaganego pozwolenia na budowę na działce nr ewid. [...] przy ul. [...] w K. Odwołanie od tej decyzji wniósł M.B. - właściciel sąsiedniej nieruchomości przy ul. [...] w K., który podniósł, że budynek gospodarczy został zbudowany na granicy działki bez jego zgody. Zdaniem odwołującego się organ nadzoru nie zbadał wszystkich okoliczności sprawy, a w szczególności tego, że budynek gospodarczy na działce sąsiada ma 4 m wysokości. Powyższe powoduje duże zacienienie jego ogrodu i uniemożliwia dokonywanie nasadzeń. Zdaniem skarżącego organ winien sprawdzić, czy zachodzą przesłanki do zastosowania art. 37 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego z 1974 r., a mianowicie, czy nastąpiło m.in. niedopuszczalne pogorszenie warunków zdrowotnych lub użytkowych dla otoczenia. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] listopada 2001 r. utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu swego rozstrzygnięcia organ stwierdził, że nie ma podstaw do nakazania rozbiórki przedmiotowego budynku również i z tego względu, że zgodnie z obowiązującym planem zagospodarowania przestrzennego miasta K., budynek zlokalizowany jest na terenie oznaczonym symbolem "B2 MNj" i "B3 MNj", co oznacza zabudowę jednorodzinną z możliwością rozbudowy i intensyfikacji. Wskazując, że organem właściwym do wydania pozwolenia na użytkowanie budynku gospodarczego jest Burmistrz Gminy i Miasta, działający z upoważnienia Starosty, organ nadzoru stwierdził, że w postępowaniu o udzielenie tego pozwolenia winny być rozpatrzone uciążliwości użytkowe zgłaszane przez wnoszącego odwołanie. Skargę na powyższą decyzję do Ośrodka Zamiejscowego Naczelnego Sądu Administracyjnego w Poznaniu wniósł M.B. W uzasadnieniu skarżący zwrócił uwagę na fakt, że organy nadzoru budowlanego nie wzięły pod uwagę, że budynek gospodarczy wybudowany na działce sąsiada ma wysokość 3,7 m i jako zbyt wysoko powoduje wilgoć i zacienienie jego działki. W tej sytuacji skarżący uznał, że organy administracyjne naruszyły art. 6, 7, 8, 9, 11 i 139 kpa. Odpowiadając na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, przytaczając argumenty zawarte w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na podstawie art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269), sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Jednocześnie stosownie do art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270), sąd rozstrzyga w granicach danej skargi, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Skarga w niniejszej sprawie okazała się uzasadniona. Z akt sprawy wynika, że organ administracyjny I instancji ustalił wymiary budynku gospodarczego na 5,28 m x 3,58 m (protokół kontroli z [...] maja 2001 r.) oraz że zbudowano go na granicy działki. Z kolei zarówno w odwołaniu, jak i w skardze, skarżący podnosił, że przedmiotowy budynek jest bardzo wysoko, tj. wg odwołania ma "powyżej 4,0 m", a w skardze - 3,7 m wysokości. Powyższa okoliczność jest w istocie podstawowym zarzutem skarżącego, który na tej podstawie wywodzi negatywne skutki usytuowania budynku gospodarczego na granicy sąsiadujących ze sobą działek. Organy administracyjne w ogóle się do tego zarzutu nie ustosunkowały. W uzasadnieniu decyzji organu II instancji stwierdzono wprawdzie, że Prawo budowlane z 1974 r. nie zawiera żadnych wytycznych oraz zasad, według których należy dokonać oceny szkodliwości samowolnie wybudowanego obiektu. Tak więc ocena, czy zachodzą przesłanki nakazujące rozbiórkę (art. 37 ust. 1 pkt 2) należy do organu, który rozpatruje sprawę. Jednocześnie ten sam organ stwierdza, że zbadanie uciążliwości użytkowych, zgłaszane przez odwołującego się, winno być rozpatrzone w postępowaniu o udzielenie pozwolenia na użytkowanie. W okolicznościach niniejszej sprawy organy nadzoru budowlanego uchyliły się od oceny, czy i w jakim zakresie wysokość budynku gospodarczego może mieć wpływ na niedopuszczalne pogorszenie warunków zdrowotnych lub użytkowych dla otoczenia. Powyższe zagadnienie winno być ponownie rozpatrzone przez organ I instancji w postępowaniu administracyjnym. Wobec naruszenia art. 7, 77 § 1 i 107 § 3 kpa i to w sposób, który mógł mieć istotny wpływ na wynik sprawy, Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. "a" i "c" Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, a rozstrzygnięcie o niewykonywaniu zaskarżonej decyzji znajduje oparcie w art. 152 tejże ustawy. /-/ K.Pawlicki /-/ A.Łaskarzewska /-/ B.Kamieńska MK