II SA/Po 1615/03

WyrokWSA w Poznaniu2005-06-17

Skład orzekający: Grażyna Radzicka, Barbara Drzazga, Joanna Wierchowicz

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy prawidłowo przeprowadzono postępowanie administracyjne w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i pozwolenia na budowę, w szczególności w zakresie zapewnienia czynnego udziału wszystkich stron postępowania?
Ratio decidendi
Sąd uchylił zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję organu I instancji z powodu naruszenia zasady czynnego udziału strony w postępowaniu (art. 10 § 1 kpa). Organy administracyjne nie zapewniły prawidłowego ustalenia danych osobowych i adresów wszystkich właścicieli nieruchomości przyległych do planowanej inwestycji, co skutkowało doręczeniem korespondencji osobom zmarłym lub nie zamieszkującym pod wskazanymi adresami, a nawet potencjalnym fałszerstwem dokumentów.
Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła decyzji Wojewody W. utrzymującej w mocy decyzję Starosty K. o zatwierdzeniu projektu budowlanego i pozwoleniu na budowę modernizacji ulicy. Postępowanie zostało wznowione na wniosek I. i H. J., właścicieli nieruchomości przyległych, którzy zarzucili, że nie byli uczestnikami pierwotnego postępowania. W skardze do sądu skarżący podnieśli zarzuty dotyczące braku informacji o systemie odwodnień i niewykazania ich działek w pozwoleniu na budowę. Sąd uznał skargę za uzasadnioną z powodu naruszeń proceduralnych.
Rozstrzygnięcie
Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylił zaskarżoną decyzję Wojewody W. i poprzedzającą ją decyzję Starosty K., określił, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu, oraz zasądził od Wojewody W. na rzecz skarżących zwrot kosztów sądowych.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Grażyna Radzicka (spr.) Sędzia WSA Barbara Drzazga Sędzia WSA Joanna Wierchowicz Protokolant Sekr. sąd. Katarzyna Bela po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 czerwca 2005r. przy udziale sprawy ze skargi I. i H. J. na decyzję Wojewody W. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i pozwolenia na budowę; I. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Starosty K. z dnia [...]. Nr [...] znak [...], II. określa, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu, III. zasądza od Wojewody W. na rzecz skarżących kwotę 10 zł (dziesięć złotych) tytułem zwrotu kosztów sądowych. /-/J. Wierchowicz /-/ G. Radzicka /-/B. Drzazga Starosta K. decyzją Nr [...] z dnia [...] na podstawie art. 28, 33 ust. 1, 34 ust. 4 i 36 ustawy z 07 lipca 1994r. Prawo budowlane (Dz. U. 2000r. Nr 106 poz. 1126) oraz art. 151 § ust. 2 i art. 104 KPA – uchylił decyzję [...] z dnia [...] oraz zatwierdził projekt budowlany i wydał pozwolenie na budowę Zarządowi Miasta K. – inwestycji obejmującej modernizację ulicy [...] na działkach [...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...] według projektu budowlanego sporządzonego przez mgr inż. R. R. . Powyższa decyzja została wydana po wydaniu postanowienia przez Wojewodę W. o wznowieniu postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 kpa oraz art. 149 § 1 i 150 § 2 KPA, w którym wyznaczono Starostę K. do przeprowadzenia postępowania, a inicjatorami wznowionego postępowania byli I. i H. J. – właściciele nieruchomości przyległych do realizowanej inwestycji. We wznowionym postępowaniu okazało się bowiem, że nie tylko małżonkowie J. nie byli uczestnikami pierwotnego postępowania o pozwoleniu na budowę ulicy ale wszyscy właściciele nieruchomości przyległych do tej inwestycji. Wydając decyzję z [...] Starosta K. stwierdził w uzasadnieniu, że po wznowieniu postępowania przeprojektowano sieć kanalizacji deszczowej w taki sposób by umożliwić odwodnienie działek [...],[...] i [...] stanowiących własność małżonków J. . Stwierdzono nadto, że realizacja inwestycji odbywa się na działce [...] stanowiącej własność inwestora, a przebieg projektowanej drogi jest zgodny z planem ogólnym zagospodarowania przestrzennego Miasta K. zatwierdzonego uchwałą [...] Rady Miasta K. z [...]. Natomiast uzbrojenie projektowanej drogi w media typu: gaz, energia elektryczna i telefon nie leżą w kompetencjach inwestora. W odwołaniu od decyzji I. i H. J. zarzucili, że wzdłuż całej długości ich nieruchomości nie nastąpi modernizacja drogi, lecz jej budowa od podstaw co ostatecznie oddzieli jedną z ich działek od mediów, a nadto wyniesie drogę ponad 1m, co spowoduje, że grunty ich będą zalewane. W konkluzji odwołujący żądali uchylenia zaskarżonej decyzji. W wyniku rozpoznania odwołania Wojewoda W. decyzją z [...]. Nr [...] utrzymał w mocy decyzję I instancji i podzielił jej argumentację, podkreślając, że zarzut odwołujących, że wody opadowe będą zalewać działkę [...] jest nieprawdziwy, ponieważ w projekcie budowlanym przewidziano wykonanie ścieku z elementów betonowych na długość 49 mb i kratę wpustową na pasie drogowym pozwalając na swobodny odbiór wód opadowych z powstałej skarpy co uniemożliwi zalewanie nieruchomości odwołujących. W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego OZ w Poznaniu I. i H. J. zarzucili, że nic im nie wiadomo by projekt przewidywał system odwodnień wzdłuż ich nieruchomości, a w pozwoleniu na budowę nie wykazano numerów ich działek. Uznając, że inwestor nie może realizować inwestycji na ich nieruchomości wnieśli o uchylenie zaskarżonej decyzji. W odpowiedzi na skargę organ administracyjny wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest uzasadniona jednakże nie z powodów podniesionych w skardze. Gwarantowana w art. 10 § 1 kpa zasada czynnego udziału strony w postępowaniu, obliguje organ prowadzący postępowanie do stworzenia stronie prawnych możliwości podejmowania czynności procesowych w obronie swoich interesów. W niniejszej sprawie, po wznowieniu postępowania organy administracyjne miały świadomość, że poza Polskim Związkiem Działkowców w K., w pierwotnym postępowaniu o pozwoleniu na budowę nie brali udziału właściciele nieruchomości przylegających do planowanej inwestycji. Skoro do wznowienia postępowania doszło na skutek wniosku jednego z nich, obowiązkiem organu prowadzącego wznowione postępowanie było prawidłowe ustalenie danych osobowych i aktualnych adresów pozostałych z nich. Było to o tyle bezproblemowe, że inwestorem był Zarząd Miasta K., który dane personalne i adresy może ustalić w sposób rzetelny, odpowiadający stanowi faktycznemu. Jak się okazuje organ administracji publicznej wyegzekwował ten obowiązek od inwestora połowicznie, ograniczając się do przesłanej informacji z rejestru gruntów, która to informacja, co wielokrotnie wykazywały sprawy administracyjne, nie jest rzetelnym źródłem danych personalnych mieszkańców. Powyższe spowodowało, że w postępowaniu wznowieniowym potraktowano jako uczestników postępowania administracyjnego osoby zmarłe i to M. S. zmarłą [...] 1985r., S. N. zmarłą [...] 2000r. czy też kilka osób, które pod adresami na które wysyłano korespondencję nie zamieszkują od lat np. D. i R. R., B. K., J. J. , C. K. , P. K. . Analizując zwrotne potwierdzenia odbioru zamieszczone w aktach administracyjnych, poza stwierdzeniem, że nie zostały one prawidłowo opisane w rubryce kim dla adresata była osoba odbierająca, trudno się oprzeć wrażeniu, że część z nich podpisano identyczną parafką, a już podpisy za osoby zmarłe stanowi fałszerstwo dokumentu jakim jest zwrotne potwierdzenie odbioru. Takie naruszenie procedury doręczeń, grozi kolejnymi wnioskami o wznowienie postępowania, czemu organy administracji publicznej mają obowiązek zapobiegać, nie narażając się na zarzut naruszenia zasad ogólnych kpa wyrażonych w art. 6 do 9. Jest oczywistym, że przy tzw. inwestycjach liniowych prawidłowe doręczenia licznym uczestnikom postępowania stanowi uciążliwość, jednak organy administracji publicznej, żaden przepis od przestrzegania zasady praworządności nie zwalnia, a przeprowadzenie postępowania z osobami zmarłymi uchybia powadze urzędu. Odnosząc się do zarzutów skargi, należy stwierdzić, że nie są one uzasadnione. Zatwierdzony projekt posiada bowiem kanalizację odprowadzenia wód opadowych, natomiast wymienienie działek skarżących w decyzji było niedopuszczalnym, bowiem na nich inwestycja nie jest realizowana. Jednak uchybienia proceduralne w przeprowadzonym postępowaniu administracyjnym spowodowały, że na zasadzie art. 145 § 1 pkt 1 lit "a" i "c", 152, 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) w związku z art. 97 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1271 ze zm.) orzeczono jak w sentencji wyroku. /-/J. Wierchowicz /-/ G. Radzicka /-/B. Drzazga jw

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło