II SA/Po 164/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Drzazga Sędziowie Sędzia NSA Barbara Kamieńska Sędzia WSA Wiesława Batorowicz /spr/ Protokolant sekr. sąd. Joanna Wieczorkiewicz po rozpoznaniu w Poznaniu na rozprawie w dniu 18 lipca 2006r. przy udziale ze skargi A. S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania w sprawie opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości; I. Uchyla zaskarżone postanowienie, II. Zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz skarżącego kwotę 175,-zł (sto siedemdziesiąt pięć złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania, III. Określa, że zaskarżone postanowienie nie może być wykonane. /-/ W. Batorowicz /-/ B. Drzazga /-/ B. Kamieńska Wójt Gminy decyzją z dnia [...] orzekł o ustaleniu jednorazowej opłaty dla A. S. zbywcy nieruchomości położonej w Ch. oznaczonej w ewidencji gruntów nr [...]o pow. [...]ha w wysokości [...]zł z tytułu wzrostu wartości nieruchomości spowodowanej uchwaleniem miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Odwołanie od decyzji złożył działający w imieniu A. S. radca prawny A.P. , który odwołanie podpisał i opatrzył pieczątką. Treść odwołania wskazuje na to, iż w imieniu mandata kwestionuje wysokość naliczonej opłaty. Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowieniem z dnia [...] stwierdziło niedopuszczalność odwołania. Z uzasadnienia postanowienia wynikało, że według ustaleń Samorządowego Kolegium Odwoławczego radca prawny "nie był uczestnikiem postępowania administracyjnego – na żadnym jego etapie, dołączył dopiero na etapie sporządzenia odwołania z którego wynikałoby, iż A. S. udziela pełnomocnictwa A.P. do występowania w swoim imieniu". Brak pełnomocnictwa, zdaniem Kolegium uniemożliwiło rozpatrzenie odwołania. Skargę na postanowienie złożył A. S. działający przez radcę prawnego A.P., domagając się uchylenia zaskarżonego postanowienia. Skarżący podniósł, iż odwołanie złożył pełnomocnik strony powołując się w treści odwołania na umocowanie do działania w jego imieniu jak i wymieniając dokument pełnomocnictwa. Zatem rolą organu było wezwanie go do uzupełnienia braku formalnego w wyznaczonym terminie. Nadto do skargi dołączone zostało pełnomocnictwo udzielone przez A. S. radcy prawnemu A.P. obejmujące zakres postępowania administracyjnego przed organami jak i przed sądem. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze podniosło, iż sprawę poddało ponownej analizie i nie znalazło podstaw do zmiany swego stanowiska. Zdaniem Kolegium wykluczone było zastosowanie art. 64 § 2 kpa przewidującego możliwość wezwania wnoszącego odwołanie do uzupełnienia braków formalnych w określonym terminie, gdyż w przypadku gdy stronę reprezentuje radca prawny przepis ten nie ma zastosowania. Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga okazała się uzasadniona. Wbrew stanowisku organu odwoławczego brak pełnomocnictwa do zastępstwa strony w postępowaniu administracyjnym nie jest brakiem nieusuwalnym. Zgodnie z art. 32 kpa strona może działać przez pełnomocnika chyba, że charakter czynności wymaga jej osobistego działania. Wniesienie odwołania nie jest czynnością wymagającą osobistego działania strony – czynność ta może być wykonana przez pełnomocnika. Z treści art. 33 § 3 kpa wynika, że pełnomocnik dołącza do akt sprawy oryginał lub urzędowo poświadczony odpis pełnomocnictwa. Zatem nieprzedłożenie pełnomocnictwa stanowi brak formalny podania w szczególności odwołania. Zgodnie z art. 64 § 2 kpa braki formalne podania, inne niż nie podanie adresu wnoszącego podanie, podlegają uzupełnieniu w ten sposób, że obowiązkiem organu administracji jest wezwanie wnoszącego do usunięcia braków w terminie 7 dni. Dopiero nieusunięcie tych braków spowoduje pozostawienie podania bez rozpoznania. Zarówno w literaturze jak i orzecznictwie utrwalił się pogląd zgodnie z którym zaniechanie przedłożenia pełnomocnictwa jest typowym brakiem formalnym, który można usunąć w trybie art. 64 § 2 kpa a zaniechanie wezwania o usunięcie tego braku stanowi uchybienie organu (por. B. Adamiak w Kodeksie postępowania administracyjnego. Komentarz, Warszawa 2003, str. 353) wyrok NSA z 05 grudnia 2001r. I SA 703/00 Lex nr 81995). Powołane poglądy w literaturze i orzecznictwie odnoszą się wprost do sytuacji gdy organ administracji publicznej zaniechał wezwania w trybie art. 64 § 2 kpa do przedłożenia pełnomocnictwa udzielonego w związku z wniesionym odwołaniem. Niezależnie od dotychczasowych uwag Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdza, że zaskarżone postanowienie wydane zostało z naruszeniem art. 124 § 2 kpa w związku z art. 140 kpa gdyż brak jest w nim uzasadnienia prawnego. Organ odwoławczy nie wskazał nawet przepisów z których wywiódł stanowisko, iż nie przedłożenie pełnomocnictwa udzielonego radcy prawnemu miedzy innymi celem wniesienia odwołania, stanowi "okoliczność uniemożliwiającą rozpatrzenie odwołania". Z wymienionych przyczyn uchylno zaskarżone postanowienie na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. (Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi D. U. z 2002r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Rozstrzygnięcie o kosztach postępowania oparto na art. 200 p.p.s.a. Na podstawie art. 152 p.p.s.a. określono, że zaskarżone postanowienie nie może być wykonane. /-/ W. Batorowicz /-/ B. Drzazga /-/ B. Kamieńska jw