II SA/Po 166/04

WyrokWSA w Poznaniu2006-03-08

Skład orzekający: Elwira Brychcy, Barbara Kamieńska, Wiesława Batorowicz

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarżący, który nie wykazał własnego interesu prawnego w postępowaniu o wydanie pozwolenia na budowę, może skutecznie zaskarżyć decyzję administracyjną, powołując się na interes społeczności lokalnej?
Ratio decidendi
Skarżący, który nie wykazał własnego, materialnoprawnego interesu w postępowaniu administracyjnym, nie posiada legitymacji czynnej do zaskarżenia decyzji administracyjnej. Interes społeczności lokalnej nie może zastąpić konieczności wykazania własnego interesu prawnego przez stronę postępowania.
Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła skargi R.P. na decyzję Wojewody utrzymującą w mocy decyzję Starosty o zatwierdzeniu projektu budowlanego i pozwoleniu na budowę stacji przekaźnikowej telefonii cyfrowej. Skarżący zarzucał naruszenie prawa procesowego poprzez brak powiadomienia części właścicieli działek sąsiednich oraz niepełny raport oddziaływania na środowisko. Wojewoda utrzymał w mocy decyzję Starosty, wskazując na spełnienie wymogów formalnych i pozytywne uzgodnienia. Skarżący podtrzymywał swoje zarzuty, domagając się unieważnienia decyzji.
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę R.P.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elwira Brychcy (spr.) Sędzia NSA Barbara Kamieńska Sędzia WSA Wiesława Batorowicz Protokolant sekr. sąd Kamila Kozłowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 08 marca 2006r. przy udziale sprawy ze skargi R.P. na decyzję Wojewody z dnia [...] stycznia 2004r. Nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i pozwolenia na budowę o d d a l a s k a r g ę /-/ W.Batorowicz /-/ E.Brychcy /-/ B.Kamieńska Starosta P. decyzją nr [...] z [...] listopada 2003r. na podstawie art. 28, art. 33 ust1, art. 34 ust 4. i art. 36 ustawy z 7 lipca 1994 prawo budowlane (Dz.U. z 2000r nr 106, poz. 1126 z póź. zm.) i art. 48 ust 1 i2, art. 56. ust 1 ustawy z 20 czerwca 2001 prawo ochrony środowiska ( Dz. U. nr 62 z 2001 poz. 627) oraz na podstawie art. 104 kodeksu postępowania administracyjnego zatwierdził projekt budowlany i wydał pozwolenie na budowę stacji przekaźnikowej telefonii cyfrowej nr [...] (wieży antenowej o wysokości 41m wraz z antenami systemowymi i radioliniowymi, konteneru telekomunikacyjnego posadowionym na gruncie) położonym w S. przy ulicy [...] na działce nr ewidencyjny gruntów [...] (przed podziałem dz. nr ewid. [...]) W decyzji wskazano, że inwestor jest zobowiązany uzyskać pozwolenie na użytkowanie obiektu budowlanego, a obszar oddziaływania obiektu, o którym mowa w art. 28 ust 2 prawo budowlane obejmuje nieruchomość [...]. W uzasadnieniu podano, że inwestor A S.A. w W. składając wniosek o pozwolenie na budowę przedłożył wymaganą dokumentację wykonaną przez osoby należące do samorządu zawodowego wraz z raportem uzgodnionym przez Wojewodę z [...].10.2003r. i Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego, opinią sanitarną z dnia [...] września 2003r. Wyjaśniono dalej, że postępowanie w sprawie oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko wykazało, że nie ma żadnych negatywnych oddziaływań ponieważ najbliższy budynek mieszkalny znajduje się w odległości 91m od wieży i usytuowany jest poza obszarem oddziaływania stacji. Nie występuje konieczność tworzenia strefy ograniczonego użytkowania, a ludzie mogą przebywać w każdym rejonie działki nr [...] i na terenach przyległych. Podano dalej, że planowana inwestycja jest zgodna zarówno z ustaleniami planu ogólnego zagospodarowania przestrzennego gminy D. jak i ostateczną decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu Wójta Gminy D. z dnia [...].07.2003r. Odwołanie od tej decyzji złożyli w piśmie z dnia [...] grudnia 2003r. mieszkańcy gminy S. – W. I. i R. P. dołączając do swojego pisma listę osób podpisujących się pod tym odwołaniem. Odwołanie zostało też złożone przez Radę Sołecką wsi S. Odwołujący zarzucają, że nastąpiło naruszenie prawa procesowego poprzez zawiadomienie tylko niektórych właścicieli działek sąsiadujących z działką nr [...] i nie podanie do publicznej wiadomości informacji o wniosku i możliwości składania uwag, dalej zarzucono, że decyzja zawiera błąd w ustaleniach faktycznych polegający na wydaniu decyzji w oparciu o niepełny raport oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. Podkreślano nieprawidłowości związane z faktem, że stacja ma zostać wybudowana w centrum wsi w bezpośrednim sąsiedztwie zabudowań. Zarzucono naruszenie prawa materialnego poprzez ograniczenie się tylko do przepisów prawa budowlanego. Decyzją z dnia [...] stycznia 2004r. Wojewoda rozpatrując powyższe odwołania na podstawie art. 104 §1 i 2 oraz art. 138 § 1 pkt 1 kodeksu postępowania administracyjnego utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W motywach uzasadnienia wskazano, że wniosek inwestora w przedmiocie wydania pozwolenia na budowę spełnia wymogi art. 33 ust 2 pkt 1, 2, 3 ustawy z 7 lipca 1994r, prawo budowlane ponieważ do wniosku dołączono: - prawomocną decyzję Wójta gminy D. z dnia [...] lipca 2003 o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu dla budowy stacji przekaźnikowej telefonii komórkowej (zgodnie z art. 47 ustawy z dnia 7 lipca 1994 o zagospodarowaniu przestrzennym), a warunki ustalone w tej decyzji wiążą organ wydający pozwolenie na budowę - pozytywną opinię sanitarną z dnia [...] września 2003r. Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w P. - decyzję Wojewody z dnia [...] października 2003r. uzgadniającą projekt przedmiotowej stacji w zakresie ochrony środowiska. Wyjaśniono także, że Starosta zgodnie z art. 32 ust 1 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001r. prawo ochrony środowiska (Dz.U. nr 62 poz. 627 z 2001 roku z póź. zm. ) podał do publicznej wiadomości informację o zamieszczeniu w publicznie dostępnym wykazie danych o przedmiotowym wniosku i raporcie oddziaływania na środowisko i możliwości składania wniosków. Wyjaśniono także, że właściciele nieruchomości sąsiednich ustaleni na podstawie wykazu właścicieli i władających według stanu na dzień [...] październik 2003 zostali indywidualnie powiadomieni o wszczęciu postępowania zgodnie z art. 28 kpa. Umożliwiono więc stronom czynny udział w postępowaniu zgodnie z art. 10 § 1 kpa. Odnośnie zarzutu, że raport oddziaływania na środowisko jest niekompletny wyjaśniono, że Wojewoda wydając decyzję z [...] października 2003 uzgadniającą projekt przedmiotowej stacji w zakresie ochrony środowiska dysponował kompletnym raportem. Dalej wyjaśniono, że obszary o ponadnormatywnym oddziaływaniu stacji w postaci promieniowania elektromagnetycznego występują na wysokości od 22,5m i w promieniu nie przekraczającym 30 m, a więc poza terenem zabudowy zważywszy na fakt, że najbliższy budynek mieszkalny znajduje się w odległości 90 m od wieży, a osiedle budynków mieszkalnych zlokalizowanych przy ulicach [...],[...],[...] i [...] oddalone jest od wieży w odległości ok. 200 m. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na powyższą decyzję pismem z dnia [...] lutego 2004r. złożyli W. I. i R. P. Skarga W. I. prawomocnym postanowieniem Sądu z dnia 10 listopada 2005 została odrzucona wobec braku uiszczenia wpisu sądowego. Skarżący R. P. domaga się unieważnienia decyzji Wojewody z dnia [...].01.2004r. i poprzedzającej ją decyzji Starosty P. z dnia [...] listopada 2003r. Skarżący podtrzymywał swoje stanowisko z odwołania o negatywnym oddziaływaniu całego przedsięwzięcia na zdrowie mieszkańców wsi w związku z emitowaniem pól elektromagnetycznych, który to aspekt nie został w sposób dokładny i wyczerpujący wyjaśniony. Podtrzymywano też zarzut o naruszeniu prawa procesowego w tym art. 10 kpa uniemożliwiając stronom branie czynnego udziału w postępowaniu. W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie podtrzymując w całości swoją argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje. Skarga R. P. nie ma usprawiedliwionych podstaw. Na wstępie należy przypomnieć, że przedmiotem postępowania przed organami administracji państwowej było rozpoznanie wniosku w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i wydania pozwolenia na budowę. Decyzja Starosty P. pozytywna dla wnioskodawcy została prawidłowo oparta na podstawie przepisów ustawy z 7 lipca 1994r. prawo budowlane. Zarzut skarżącego o braku powiadomienia społeczności lokalnej wsi S. o planowanej inwestycji jest nietrafny. Zawiadomieniem z dnia [...].10.2003r. Starosta Powiatowy zawiadomił indywidualnie strony postępowania o wszczętym postępowaniu. Podkreślić należy, że o wszczętym postępowaniu zostali powiadomieni wszyscy właściciele nieruchomości sąsiednich ustaleni na podstawie mapy uzupełniającej i wykazu właścicieli i władających według stanu na dzień [...].10.2003r. Są to osoby mające swoje działki przy ulicach [...],[...],[...] i [...]. Wyjaśnić należy, że w toku tego postępowania administracyjnego obszar ewentualnego oddziaływania obiektu został zakreślony szeroko zgodnie jednak z art. 5 ust 1 pkt 9 prawa budowlanego. Skarżący R. P. jest właścicielem działki położonej w S. przy ulicy [...] i jak wyjaśnił na rozprawie przed Sądem Administracyjnym jego nieruchomość położona jest w odległości ok. 200m od stacji telefonii cyfrowej. Nie było więc podstaw aby R. P. traktować jako stronę postępowania w sprawie wydania decyzji pozwolenia o budowę. Ponieważ odwołanie od decyzji Starosty P. złożyły osoby, które były stroną postępowania przed organem pierwszej instancji choć z pewnością nie można do niej zaliczyć Rady Sołeckiej wsi S., prawidłowo Wojewoda merytorycznie rozpoznał zarzuty z odwołania. Wyjaśnić należy, że uczestniczenie jakiejś osoby (fizycznej lub prawnej) w postępowaniu administracyjnym samo przez się nie czyni z niej strony. Musi ona wykazać, że ma materialnoprawny interes uczestniczenia w tej sprawie. Właściciele, użytkownicy wieczyści i zarządcy nieruchomości sąsiadujących z projektowaną budową, aby uzyskać status strony w postępowaniu w sprawie pozwolenia na budowę muszą wskazać konkretny przepis, przewidujący w konkretnej sytuacji ograniczenie w swobodnym korzystaniu z ich nieruchomości wprowadzony ze względu na powstanie określonego obiektu budowlanego. W tym konkretnym stanie faktycznym R. P. nie wykazał aby został ograniczony w swobodnym korzystaniu ze swej nieruchomości. Nie ma własnej legitymacji czynnej do zaskarżenia decyzji Wojewody, a skargi swojej nie może opierać na możliwości działania w interesie społeczności lokalnej, a tylko na wykazaniu własnego interesu. Odnosząc się do zarzutów merytorycznych wskazać należy, że skarga nie ma uzasadnionych podstaw bo jak słusznie podano w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji prawomocna decyzja Wójta gminy D. z [...] lipca 2003r. o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu dla budowy stacji przekaźnikowej telefonii komórkowej wiąże organ wydający pozwolenie na budowę. Jeśli zważyć, że procedura postępowania w sprawie wydania decyzji pozwolenia na budowę została zachowana, a wszystkie uzgodnienia zaopiniowane pozytywnie brak podstaw do uwzględnienia składanych zarzutów. Reasumując w ocenie Sądu skarżący R. P. w skardze nie wykazał własnego interesu w zaskarżeniu decyzji Wojewody, a postępowanie przed organami administracji przeprowadzone zostało prawidłowo wobec czego brak podstaw do uwzględnienia skargi. Biorąc powyższe pod rozwagę Sąd na podstawie art. 151 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz. 1270 z póź. zm. ) orzekł jak w wyroku. /-/ Batorowicz /-/ E.Brychcy /-/ B.Kamieńska MarK

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 18.07.2026. · Źródło