II SA/Po 1662/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Ewa Makosz-Frymus Sędziowie sędzia WSA Maciej Dybowski sędzia WSA Ewa Kręcichwost-Durchowska /spr/ Protokolant sekretarz sądowy Marcin Kubiak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 06 października 2005r. sprawy ze skargi M.K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...]czerwca 2003r. Nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego, o d d a l a s k a r g ę /-/ E.Kręcichwost-Durchowska /-/ E.Makosz-Frymus /-/ M.Dybowski TZ/ W dniu [...] kwietnia 2003 r. M.K. złożyła wniosek od Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej w W. o przyznanie zasiłku celowego w kwocie 300 zł. na rehabilitację i zakup lekarstw. W uzasadnieniu wniosku podniosła min. że jej stan zdrowia stale się pogarsza , a z uwagi na brak środków finansowych nie jest w stanie wykupić lekarstw. Nie jest też w stanie pokryć kosztów rehabilitacji w domu, a z uwagi na brak miejsc musi czekać na przyjęcie do szpitala. Kierownik Ośrodka Pomocy Społecznej w W. decyzją nr. [...] z dnia [...] kwietnia 2003 roku odmówił M. K. przyznania pomocy finansowej w formie zasiłku celowego. W uzasadnieniu organ podał, że skarżąca przekracza kryterium dochodowe do przyznania pomocy nadto otrzymuje pomoc w formie nieodpłatnych usług opiekuńczych. Jako materialno-prawną podstawę organ wskazał art. 4, art. 32 ust. 1 oraz art.43 ust. 1, 2 ustawy o pomocy społecznej z dnia 29 listopada 1990 roku ( tekst jedn. Dz. U. z 1998 roku, nr 64, poz. 414 ze zm. ). W dniu [...] maja 2003 roku M. K. złożyła odwołanie od powyższej decyzji. Decyzją nr [...] z dnia [...] czerwca 2003 roku Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu wskazało min. że dochód skarżącej znacznie przekracza kryterium dochodowe określone ustawą dla jednoosobowego gospodarstwa domowego. Nadto M. K. korzysta z bezpłatnych usług opiekuńczych oraz z zasiłku na zakup opału, a z wywiadu społecznego wynika , że oczekuje na umieszczenie w Oddziale Rehabilitacyjnym Szpitala w W. gdzie będzie miała zapewniony dostęp do usług rehabilitacyjnych i będą one nieodpłatne. W skardze z dnia [...] lipca 2003 roku do Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodka Zamiejscowego w Poznaniu skarżąca podniosła, ze organy I i II instancji rozpoznający jej sprawę świadomie naruszyły prawo. Wskazała także na swój stan zdrowia, wydatki i dochody. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył co następuje : Zgodnie z postanowieniami art. 97 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1271 z późn. zm.) – sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Jedynie w przypadku wpisu i innych kosztów sądowych mają zastosowanie w takich sprawach przepisy poprzednio obowiązujące, a mianowicie odpowiednie postanowienia ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. Nr 74, poz. 368 z późn. zm.). Sąd administracyjny jest właściwy do zbadania zgodności z prawem zaskarżonej decyzji. W myśl art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. nr 153. poz. 1270 ze zm.) sąd uchyla zaskarżaną decyzję wtedy , gdy stwierdzi : a) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy , b) naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego , c) inne naruszenie przepisów postępowania , jeżeli mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Sąd nie dopatrzył się w sprawie żadnego z wyżej wymienionych naruszeń prawa. Dlatego też skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art.32 ust1 ustawy z dnia 29 listopada 1990 r. o pomocy społecznej ( tekst jedn. Dz. U. z 1998 r. nr 64 poz . 441 z późn. zm.) w celu zaspokojenia niezbędnej potrzeby bytowej może zostać przyznany zasiłek celowy z pomocy społecznej. Przepis ten nie określa wysokości zasiłku celowego i nie podaje kryteriów ustalania tej wysokości. Podstawą ustalenia wysokości zasiłku celowego są, z jednej strony, sytuacja materialna wnioskodawcy i cel, na który zasiłek jest przyznawany, a z drugiej strony możliwości finansowe organów pomocy społecznej. Zatem decyzja o przyznaniu zasiłku celowego wydawana jest w ramach uznania administra-cyjnego, co oznacza, że organ pomocy społecznej nie jest zobowiązany lecz może przyznać świadczenie na konkretny cel. Wysokość tego zasiłku jest zależna od środków finansowych gminy, która zobowiązana jest do udzielenia pomocy także innym osobom, które znajdują się w trudnej sytuacji życiowej. Organy rozpatrujące niniejszą sprawę w sposób należyty zbadały sytuację życiową skarżącej i w sposób wyczerpujący wyjaśniły powody odmowy przyznania świadczenia. Podały , że w dacie wydania zaskarżonej decyzji skarżąca przekroczyła kryterium dochodowe określone w art. 4 ust.1 ustawy o pomocy społecznej . Nadto Ośrodek Pomocy Społecznej w W. nieodpłatnie świadczy na rzecz skarżącej usługi opiekuńcze w ilości 2 godzin dziennie , których miesięczny koszt to kwota 374 zł. Jak wynika z akt M. K. korzysta z różnych form pomocy społecznej. Otrzymała zasiłki celowe na zakup opału, na zakup leków, na pokrycie kosztów zaległej energii oraz na zaspokojenie niezbędnych potrzeb. W tym stanie sprawy, działając na podstawie art. 151 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. nr 153, poz. 1270 ) z związku z art. 97 § 1 Przepisów wprowadzających ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. nr 153, poz. 1271 ), orzeczono jak w sentencji. /-/ E.Kręcichwost-Durchowska /-/ E.Makosz-Frymus /-/ M.Dybowski TZ/