II SA/Po 167/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jolanta Szaniecka po rozpoznaniu w dniu 15 kwietnia 2004 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R.N. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] grudnia 2003 r. Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji postanawia odrzucić skargę /-/ J. Szaniecka Przedmiotem zaskarżenia do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w niniejszej sprawie jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego odmawiająca wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Dyrektora Zarządu Geodezji i Katastru Miejskiego w P. w przedmiocie zatwierdzenia projektu podziału nieruchomości położonej przy ul. [...] /[...], działka nr [...]. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji uznano, że R.N. nie ma żadnego tytułu do przedmiotowego gruntu. Stwierdzono też, że nie był stroną postępowania działowego. Zaskarżona decyzja jest decyzją wydaną w pierwszej instancji przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze. Stosownie do art. 127 § 3 kpa od decyzji wydanej w pierwszej instancji przez ministra lub samorządowe kolegium odwoławcze nie służy odwołanie, jednakże strona niezadowolona z decyzji może zwrócić się do tego organu z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy. Do wniosku tego stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące odwołań od decyzji. Art. 52 § 1 ustawy dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270) stanowi natomiast, że skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia, zgodnie z § 2 powołanego przepisu, należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Z powyższego wynika więc, że dopuszczalność skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego na decyzje samorządowych kolegiów odwoławczych wydane w pierwszej instancji realizuje się tylko wówczas, gdy strona uprzednio skorzystała z wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, o którym mowa w art. 127 § 3 k.p.a. Ponieważ w rozpoznawanej sprawie skarżący nie skorzystał z uprawnienia ustanowionego wart 127 §3 kpa, Sąd mając na uwadze powyższe okoliczności na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i §3 w zw. z art. 52 § 1 i 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowił jak w sentencji postanowienia. Na marginesie należy zaznaczyć, że zaskarżona decyzja zawiera błędne pouczenie o sposobie jej zaskarżenia do Naczelnego Sądu Administracyjnego. /-/ J. Szaniecka