II SA/Po 1740/03
PostanowienieWSA w Poznaniu2005-10-05
Skład orzekający: Sędzia NSA Maria Lorych – Olszanowska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy cofnięcie skargi przez stronę skarżącą w sprawie wymeldowania, które nie zmierza do obejścia prawa ani nie powoduje utrzymania w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności, jest wiążące dla sądu?Ratio decidendi
Cofnięcie skargi przez stronę skarżącą jest wiążące dla sądu, jeżeli nie zmierza do obejścia prawa ani nie powoduje utrzymania w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W przypadku spełnienia tych przesłanek, sąd umarza postępowanie na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 PPSA.Stan faktyczny
Strona skarżąca wniosła skargę na decyzję Wojewody o wymeldowaniu. Następnie złożyła pismo z prośbą o umorzenie postępowania, oświadczając rezygnację z dalszego prowadzenia sprawy. Sąd rozpoznał sprawę na posiedzeniu niejawnym.Rozstrzygnięcie
Umorzono postępowanie i zwrócono skarżącej uiszczony wpis w wysokości 10,00 zł.Pełny tekst orzeczenia
Dnia 5 października 2005 roku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Maria Lorych – Olszanowska po rozpoznaniu w dniu 5 października 2005 roku. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. W. na decyzję Wojewody z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie wymeldowania postanawia I. umorzyć postępowanie, zwrócić skarżącej uiszczony wpis w wysokości 10,00 zł. /-/ Maria Lorych – Olszanowska
Dnia [...] sierpnia 2003 roku M. W. wniosła do Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Poznaniu skargę na decyzję Wojewody z dnia [...], Nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta G. z dnia [...], Nr [...] o wymeldowaniu z pobytu stałego M. W. z lokalu położonego w G., ul. [...]. Dnia [...] sierpnia 2005 roku skarżąca złożyła pismo, w którym zwróciła się z prośbą o umorzenie postępowania w sprawie wymeldowania skarżącej z lokalu przy ul. [...] w G., oświadczając jednocześnie, iż rezygnuje z dalszego prowadzenia wskazanej sprawy.
Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skarżący może cofnąć skargę, co jest wiążące dla Sądu, jeżeli cofnięcie nie zmierza do obejścia prawa ani nie powoduje utrzymania w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
W rozpatrywanej sprawie cofnięcie skargi nie zmierza do obejścia prawa, ani nie powoduje utrzymania w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności, wobec czego cofnięcie skargi należy uznać za wiążące.
Wobec powyższego na podstawie art.161 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) oraz podstawie art. 46 §2 ustawy z dnia 11 maja 1995 roku o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. Z dnia 30 czerwca 1995 roku) w związku art. 97 §1 i §2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku przepisy wprowadzające ustawę – prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271) orzeczono jak w sentencji postanowienia.
/-/ Maria Lorych – Olszanowska
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło