II SA/Po 175/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wiesława Batorowicz (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Barbara Drzazga Sędzia WSA Danuta Rzyminiak – Owczarczak Protokolant ref. stażysta Edyta Rurarz - Kwietniewska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 kwietnia 2016 r. sprawy ze skargi E. J. na decyzję Wojewody Wielkopolskiego z dnia [...] stycznia 2016r. Nr [...] w przedmiocie statusu bezrobotnego oddala skargę Decyzją z dnia [...] grudnia 2015 r., znak: [...], nr [...], Prezydent Miasta K. (dalej: "organ pierwszej instancji"), działając na podstawie art. 9 ust. 1 pkt 14 lit. a i b, art. 2 ust. 1 pkt 2 lit. f w zw. z art. 33 ust. 4 pkt 1, art. 33 ust. 4ca ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (dalej: "ustawa o promocji zatrudnienia") oraz art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (dalej: "K.p.a."), orzekł o utracie przez E. J. statusu osoby bezrobotnej i prawa do zasiłku z dniem [...] listopada 2015 r. W uzasadnieniu powyższego rozstrzygnięcia organ pierwszej instancji podniósł, że z posiadanych dokumentów wynika, iż w dniu [...] listopada 2015 r. E. J. dokonała wpisu do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej (dalej: "CEIDG"). E. J. nie zgodziła się z powyższym rozstrzygnięciem i wniosła odwołanie do Wojewody Wielkopolskiego (dalej: "organ odwoławczy"), zarzucając decyzji organu pierwszej instancji naruszenie przepisów postępowania (brak wyczerpującego, rzetelnego i wszechstronnego rozpatrzenia materiału sprawy) i wnosząc o jej uchylenie. Decyzją z dnia [...] stycznia 2016 r., nr [...], organ odwoławczy, działając na podstawie art. 127 § 1 i 2 i art. 138 § 2 K.p.a. oraz art. 10 ust. 7 pkt 2 i art. 2 ust. 1 pkt 2 i art. 33 ust. 4 pkt 1 ustawy o promocji zatrudnienia, orzekł o uchyleniu zaskarżonej decyzji w całości i o przekazaniu sprawy organowi pierwszej instancji do ponownego rozpatrzenia. W uzasadnieniu powyższego rozstrzygnięcia organ odwoławczy podniósł, że E. J. zarejestrowała się w Powiatowym Urzędzie Pracy K. (dalej: "PUP") w dniu [...] czerwca 2015 r. z prawem do zasiłku od dnia [...] września 2015 r. W związku z tym, że w okresie posiadania statusu osoby bezrobotnej tj. w dniu [...] listopada 2015 r. dokonała wpisu do CEIDG, orzeczono o utracie przez nią statusu osoby bezrobotnej i utracie prawa do zasiłku. Organ odwoławczy podniósł, że do akt sprawy nie dołączono wniosku o dofinansowanie działalności gospodarczej złożonego przez E. J. oraz potwierdzenia zapoznania się przez zainteresowaną z zasadami przyznawania przez PUP dofinansowania do podjęcia działalności gospodarczej wraz z kosztami pomocy prawnej, konsultacji i doradztwa oraz procedury obowiązujące w tym zakresie. Do akt sprawy dołączono jeden egzemplarz ww. zasad, ale bez podpisu zainteresowanej, potwierdzającego przyjęcie ww. do wiadomości. Do akt dołączono notatkę służbową z dnia [...] listopada 2015 r., sporządzoną przez doradcę klienta w PUP zobowiązującą wnioskodawczynię do dostarczenia kosztorysu w zakresie mebli. Ww. notatka służbowa nie została podpisana przez E. J. W decyzji organu odwoławczego podniesiono ponadto, że w dniu [...] grudnia 2015 r. PUP zawiadomił E. J., iż w związku ze złożonym odwołaniem przysługuje jej prawo zapoznania się z aktami sprawy oraz możliwość złożenia dodatkowych wyjaśnień. Z akt sprawy nie wynika, aby zainteresowana zgłosiła się w PUP, zapoznała się z aktami sprawy i złożyła jakiekolwiek wyjaśnienia do sprawy. Z akt sprawy nie wynika również, aby przed wydaniem zaskarżonej decyzji z dnia [...] grudnia 2015 r. umożliwiono zainteresowanej wypowiedzenie się w jej sprawie i uzyskanie wyczerpujących informacji. Zdaniem organu odwoławczego, organ pierwszej instancji nie ustosunkował się do treści odwołania zainteresowanej oraz wyjaśnień dotyczących braku informacji ze strony PUP i nie przeprowadził wyczerpującego postępowania wyjaśniającego. PUP do akt sprawy nie dołączył dokumentów dotyczących prawidłowego poinformowania E. J. w sprawie ubiegania się o dofinansowanie działalności gospodarczej. Informacja załączona do akt sprawy nie została potwierdzona przez zainteresowaną o przyjęciu jej do wiadomości. W aktach sprawy brakuje także wniosku zainteresowanej o dofinansowanie działalności gospodarczej. W związku z tym, że nie załączono do akt sprawy wymaganych dokumentów i nie wyjaśniono wyczerpująco dlaczego nie zapoznano zainteresowanej z zasadami przyznawania dofinansowania oraz nie uzyskano jednoznacznych wyjaśnień dotyczących ww. sprawy nie można orzec o utracie statusu osoby bezrobotnej z powodu zaistnienia okoliczności powodujących utratę statusu osoby bezrobotnej albo utratę prawa do zasiłku. Organ odwoławczy podkreślił, że nie kwestionuje wszystkich ustaleń poczynionych przez organ pierwszej instancji, jednak z uwagi na ww. okoliczności winien szczególnie wnikliwie pouczyć zainteresowaną o możliwościach wyjaśnienia jej sprawy. E. J. nie zgodziła się z powyższym rozstrzygnięciem i wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia. Zaskarżonej decyzji skarżąca zarzuciła naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 107 § 3 K.p.a. poprzez oparcie uzasadnienia zaskarżonej decyzji na błędnych okolicznościach faktycznych. W uzasadnieniu podniesiono, że organ odwoławczy błędnie ustalił stan faktyczny. W zaskarżonej decyzji wskazano, jakoby w dniu [...] grudnia 2015 r. do PUP wpłynął dokument, który potwierdził dokonanie przeze mnie wpisu do CEIDG o rozpoczęciu prowadzenia działalności gospodarczej. Dalej organ odwoławczy znowu powołuje się na błędny stan faktyczny wskazując, że w dniu [...] grudnia 2015 r. do PUP wpłynąć miało pismo skarżącej, w którym potwierdziła, że w dniu [...] listopada 2015 r. dokonała wpisu działalności gospodarczej do CEIDG oraz, że w tym samym dniu wpłynął wniosek o wykreślenie z ewidencji osób bezrobotnych, a z tym skarżąca nie może się zgodzić. Rzeczywisty stan faktyczny był zdaniem skarżącej inny i miał miejsce później aniżeli ten, przyjęty przez organ odwoławczy w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Otóż: (1) [...] listopada 2015 r. na skutek niedoinformowania oraz błędnego przepływy informacji pomiędzy skarżącą, a urzędnikiem PUP dokonała ona zgłoszenia wpisu do CEIDG; (2) [...] listopada 2015 r. na skutek wytycznych z PUP skarżąca dokonała wykreślenia wpisu do CEIDG; (3) pomiędzy [...] a [...] listopada 2015 r. skarżąca nie dokonała absolutnie żadnych czynności związanych z działalnością gospodarczą; (4) po otrzymaniu informacji o odmowie zawarcia umowy o przyznanie dofinansowania do działalności gospodarczej w dniu [...] grudnia 2015 r. skarżąca dokonała właściwego wpisu do CEIDG i rozpoczęła planowaną działalność gospodarczą; (5) pismem z dnia [...] grudnia 2015 r. skarżąca poinformowała urząd o dokonaniu wpisu w dniu [...] grudnia 2015 r. do CEIDG. Biorąc pod uwagę powyższe, oparcie decyzji na błędnie przyjętym stanie faktycznym stanowi naruszenia art. 107 § 3 K.p.a., bowiem organ z jednej strony uznał za udowodnione fakty przyjęte w zaskarżonej decyzji, z drugiej zaś fakty te zostały rzeczywiście umiejscowione w innej czasoprzestrzeni niż przyjął to organ. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna. Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz. U. z 2014 r., poz. 1647), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem (legalności), jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle art. 3 § 2 P.p.s.a. (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne. Stosownie do art. 134 § 1 P.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną. Oznacza to, że bierze pod uwagę wszelkie naruszenia prawa, a także wszystkie przepisy, które powinny znaleźć zastosowanie w rozpoznawanej sprawie, niezależnie od żądań i wniosków podniesionych w skardze – w granicach sprawy, wyznaczonych przede wszystkim rodzajem i treścią zaskarżonego aktu (czynności). Przeprowadzając kontrolę zaskarżonej decyzji w ramach wyżej zakreślonej kognicji, Sąd orzekający w niniejszej sprawie stwierdził, że zaskarżone rozstrzygnięcie nie narusza przepisów prawa w sposób, który prowadziłby do konieczności jego wyeliminowania z obrotu prawnego. Przypomnieć należy, że organ odwoławczy, działając na podstawie art. 127 § 1 i 2 i art. 138 § 2 K.p.a. (tekst jedn. Dz. U. z 2013 r., poz. 267 ze zm.; aktualnie: tekst jedn. Dz. U. z 2016, poz. 23) oraz art. 10 ust. 7 pkt 2 i art. 2 ust. 1 pkt 2 i art. 33 ust. 4 pkt 1 ustawy o promocji zatrudnienia (tekst jedn. Dz. U. z 2015 r., poz. 149 ze zm.), orzekł o uchyleniu zaskarżonej decyzji w całości i o przekazaniu sprawy organowi pierwszej instancji do ponownego rozpatrzenia. Zdaniem składu rozpoznającego niniejszą sprawę rozstrzygnięcie organu odwoławczego jest prawidłowe i w pełni zasługuje na aprobatę. Słusznie organ odwoławczy wytknął organowi pierwszej instancji szereg błędów, które doprowadziły do wydania wadliwej decyzji przez organ pierwszej instancji. W tym zakresie Sąd zgodził się z organem odwoławczym, że: (1) do akt sprawy nie dołączono wniosku o dofinansowanie działalności gospodarczej złożonego przez E. J. oraz potwierdzenia zapoznania się przez zainteresowaną z zasadami przyznawania przez PUP dofinansowania do podjęcia działalności gospodarczej; (2) do akt sprawy dołączono jeden egzemplarz ww. zasad, ale bez podpisu zainteresowanej; (3) do akt dołączono notatkę służbową z dnia [...] listopada 2015 r. zobowiązującą wnioskodawczynię do dostarczenia kosztorysu w zakresie mebli, jednakże notatka ta nie została podpisana przez E. J.; (4) z akt sprawy nie wynika, aby przed wydaniem zaskarżonej decyzji z dnia [...] grudnia 2015 r. umożliwiono zainteresowanej wypowiedzenie się w jej sprawie i uzyskanie wyczerpujących informacji; (5) organ pierwszej instancji nie ustosunkował się do treści odwołania zainteresowanej i nie przeprowadził wyczerpującego postępowania wyjaśniającego. W związku z powyższymi zaniechaniami, których dopuścił się organ pierwszej instancji, organ odwoławczy doszedł do słusznej konkluzji, że nie uzyskano jednoznacznych wyjaśnień dotyczących przedmiotowej sprawy, a więc na tym etapie postępowania nie można orzec o utracie statusu osoby bezrobotnej przez skarżącą. Nie są przy tym zasadne argumenty przedstawione w skardze przez E. J., a sprowadzające się do tego, że organ odwoławczy błędnie ustalił stan faktyczny. Skarżąca zdaje się nie dostrzegać faktu, że decyzja organu odwoławczego została wydana na jej korzyść. Uchylenie zaskarżonej decyzji organu pierwszej instancji prowadzi do tego, że na etapie ponownego rozpoznania sprawy, skarżącej zostanie zagwarantowana możliwość czynnego udziału w sprawie i ustosunkowania się do zebranego w sprawie materiału dowodowego. Na tym etapie będzie także możliwe przedstawienie przez skarżącą chronologii zdarzeń, która została uznana przez nią za właściwą. Na etapie obecnego postępowania przed sądem administracyjnym, nie jest zasadne, aby Sąd pochylił się nad szczegółową oceną zgromadzonego w aktach administracyjnych materiału dowodowego, ponieważ taka ocena zostanie przeprowadzona przez organ pierwszej instancji na etapie ponownego rozpoznania sprawy. Nadto, Sąd nie dopatrzył się w zaskarżonej decyzji innych wad, które prowadziłyby do konieczności jej wyeliminowania z obrotu prawnego. W szczególności Sąd nie dopatrzył się istotnych uchybień w zakresie rozważenia oraz oceny przez organ odwoławczy zebranego w sprawie materiału dowodowego, a także co do poprawności uzasadnienia zaskarżonego rozstrzygnięcia. Przeciwnie, jak to wyżej wskazano, organ odwoławczy w należyty sposób rozpatrzył cały materiał dowodowy niezbędny do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, i na tej podstawie dokonał prawidłowych ustaleń co do okoliczności faktycznych istotnych dla jej rozstrzygnięcia. Wyniki tych ustaleń i analiz organ odwoławczy przedstawił w pisemnych motywach zaskarżonego rozstrzygnięcia, zredagowanych w sposób czyniący zadość wymaganiom K.p.a. Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, działając na podstawie art. 151 P.p.s.a. oddalił skargę.