II SA/Po 178/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Wiesława Batorowicz po rozpoznaniu w dniu 13 marca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L.B. na pismo Prezydenta Miasta P. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zwrotu opłaty za kartę pojazdu postanawia odrzucić skargę /-/ W. Batorowicz W skardze wniesionej za pośrednictwem Prezydenta Miasta P. w dniu [...] r., skarżący L.B. domagał się wydania orzeczenia nakazującego Staroście P. zwrot na jego rzecz kwoty [...] zł, nieprawnie pobranej przez organ za wydanie karty pojazdu. Ze zgromadzonego w aktach sprawy materiału wynika, że skarżący złożył wniosek o zwrot opłaty w części bezprawnie, jego zdaniem, zawyżonej w dniu [...]r., a Prezydent Miasta P. pismem z dnia [...]r. odmówił uwzględnienia wniosku skarżącego. W odpowiedzi na skargę organ wyjaśnił, ze zaskarżone pismo spełnia wszystkie przesłanki do uznania za czynność materialno-techniczną unormowana w art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej p.p.s.a.), a skarżący został pouczony o trybie i terminie wniesienia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego. Na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z [...] r. skarżącego wezwano do usunięcia w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi, jej braków formalnych, poprzez wykazanie, że skarżący wzywał organ do usunięcia naruszenia prawa. W przewidzianym ustawą terminie L.B. oświadczył, że "w piśmie skierowanym do Wydziału Komunikacji Urzędu Miasta P. prosił o zwrot nadpłaconej kwoty". Z akt sprawy wynika wprawdzie, iż w zaskarżonym piśmie zawarto pouczenie, iż skarżącemu "przysługuje prawo złożenia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w P. w terminie 14 dni od dnia otrzymania, z uwzględnieniem treści art. 52 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi" nie wynika, jednak żeby organ pouczył skarżącego o treści przepisu art. 52 § 3 p.p.s.a. Stosownie do treści art. 52 § 1 i § 2 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Jeżeli ustawa, tak jak w niniejszej sprawie, nie przewiduje środków zaskarżenia, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa. Art. 53 § 2 p.p.s.a. stanowi, iż w przypadkach, o których mowa w art. 52 § 3 tej ustawy skargę wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzieli odpowiedzi na wezwanie, w terminie 60 dni od wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa. W rozpatrywanej sprawie skarżący przed złożeniem niniejszej skargi nie dopełnił warunku uprzedniego, pisemnego wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa. Należy zatem stwierdzić, że nie wyczerpał trybu określonego w art. 52 § 3 p.p.s.a. Tym samym nie spełnił jednego z niezbędnych warunków do wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Jego skarga, jako przedwczesna, podlegała zatem odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.. Nie ulega jednak wątpliwości, iż fakt wniesienia przez L.B. skargi bez wyczerpania trybu z art. 52 § 3 p.p.s.a., spowodowane jest błędnym pouczeniem strony przez organ administracji, czym naruszono art. 9 kpa. Postanowienie o odrzuceniu skargi, jako rozstrzygnięcie o charakterze formalnym a nie merytorycznym, nie powoduje stanu rzeczy osądzonej. W związku z tym, strona niezadowolona z rozstrzygnięcia organu po uprzednim wyczerpaniu środków zaskarżenia (z art. 52 § 3 p.p.s.a), będzie mogła jeszcze raz skorzystać z prawa wniesienia skargi do sądu administracyjnego, nie naruszając tym samym stanu powagi rzeczy osądzonej (res iudicatae). /-/ W. Batorowicz