II SA/Po 179/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jakub Zieliński po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 21 marca 2025 r. sprawy ze skargi K. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 27 grudnia 2024 r. o nr [...] w przedmiocie opłaty adiacenckiej postanawia: odrzucić skargę. Pismem opatrzonym datą 12 lutego 2025 r. r.pr. R. H. wniósł jako pełnomocnik K. K. (Skarżąca), skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 27 grudnia 2024 r. o nr [...] w przedmiocie opłaty adiacenckiej. Pismami sądowymi z dnia 5 marca 2025 r. wezwano pełnomocnika Skarżącej do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez złożenie pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu, do działania w imieniu Skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnym. Ponadto wezwano do uiszczenia wpisu sądowego w wysokości 276,- złotych. Wezwania doręczono pełnomocnikowi Skarżącej w dniu 7 marca 2025 r. W dniu 13 marca 2025 r. do Sądu wpłynęło, przekazane przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze, pismo z dnia 4 marca 2025 r. zwierające oświadczenie pełnomocnika Skarżącej o cofnięciu skargi na opisaną wyżej decyzję. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935– dalej jako p.p.s.a.) skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać elementy wymienione w pkt 1 - 4 tego przepisu. W przepisie art. 46 p.p.s.a. ustawodawca wskazał, co powinno zawierać każde pismo strony oraz jakie dokumenty należy do niego dołączyć. Stosownie do art. 46 § 3 p.p.s.a. do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem. Obowiązek dołączenia pełnomocnictwa wynika także z art. 37 § 1 zd. 1 p.p.s.a., który stanowi, że pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. W sytuacji, gdy brak jest jednego z elementów pisma wymienionych w art. 46 p.p.s.a., obowiązkiem sądu, zgodnie z treścią art. 49 § 1 p.p.s.a., jest wezwanie strony do uzupełnienia lub poprawienia pisma w terminie siedmiu dni, pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Takim przepisem szczególnym jest art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., który ustanawia rygor odrzucenia skargi, jeżeli w wyznaczonym terminie nie uzupełniono jej braków formalnych. Powyższe przepisy mają charakter bezwzględnie obowiązujący, a zatem w przypadku braku uzupełnienia przez stronę skarżącą braków formalnych skargi w wyznaczonym terminie sąd zobowiązany jest do odrzucenia skargi. Wniesiona w niniejszej sprawie skarga została złożona przez zawodowego pełnomocnika. Ze względu na brak załączonego pełnomocnictwa konieczne było wezwanie pełnomocnika do usunięcia braku formalnego skargi poprzez złożenie pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi - w terminie 7 dni - od dnia otrzymania wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. W rozpatrywanej sprawie termin do usunięcia tego braku formalnego skargi upłynął z dniem 14 marca 2025 r. W zakreślonym terminie nie przedłożono pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu uprawniającego do reprezentowania Skarżącej. Ponadto w niniejszej sprawie strona skarżąca nie uzupełniła również braków fiskalnych skargi. Stosownie do przepisu art. 230 § 1 i § 2 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji, a takim pismem jest skarga złożona w niniejszej sprawie, pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Skarga od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd – art. 220 § 3 p.p.s.a. W związku z powyższym na podstawie art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a. pełnomocnik Skarżącej zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 4 marca 2025 r., został wezwany do uiszczenia, w terminie 7 dni od dnia doręczenia odpisu zarządzenia, wpisu sądowego w kwocie 276 zł, pod rygorem odrzucenia skargi. Termin do uiszczenia wpisu również upływał z dniem 14 marca 2025 r. Tymczasem z informacji uzyskanej z Oddziału Finansowo-Budżetowej tutejszego Sądu wynika, że do dnia 17 marca 2025 r. wpis od skargi nie został uiszczony. W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. oraz art. 220 § 3 p.p.s.a., orzekł o odrzuceniu skargi. Odnosząc się do oświadczenia pełnomocnika strony skarżącej o cofnięciu skargi wskazać należy, iż zgodnie z brzmieniem art. 60 p.p.s.a., skarżący może skutecznie cofnąć skargę i oświadczenie to jest wiążące dla sądu. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Zastosowanie powyższego przepisu, prowadzące do merytorycznego rozpoznania wniosku o cofnięcie skargi i umorzenie postępowania sądowego (art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a.), może mieć miejsce tylko wówczas, gdy skarga wszczyna skutecznie postępowanie administracyjne, które będzie prowadzące do merytorycznego rozpoznania skargi. Oświadczenie o cofnięciu skargi, złożone przez pełnomocnika Skarżącej, nie mogło odnieść zamierzonego skutku, gdyż skarga jest obarczona brakami formalnym, co uniemożliwia nadanie jej dalszego biegu.