II SA/Po 182/13

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu -Katarzyna Witkowicz-Grochowska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 11 marca 2013 r. wniosku o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi J. D. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowanego z dnia [...] grudnia 2012 r. Nr [...] w przedmiocie opłaty legalizacyjnej postanawia zwolnić J. D. od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. /-/ K. Witkowicz-Grochowska Skarżący J. D. wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych w całości (k. 2, 6 akt sąd.). We wniosku o prawo pomocy złożonym na urzędowym formularzu PPF podał, że prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z żoną. Utrzymują się z renty chorobowej skarżącego w wysokości [...] zł netto i emerytury jego żony w wysokości [...] zł netto miesięcznie. Nadto skarżący wskazał, że z gospodarstwa rolnego o powierzchni 3,27 ha uzyskuje przeszło [..,.] zł dochodu miesięcznie. Wnioskodawca oświadczył, że wydatki na prowadzenie domu i leczenie wynoszą około [...] zł miesięcznie z czego [...] zł przeznaczają na leki. Oświadczył, że nie posiada żadnych oszczędności, czy wartościowych ruchomości. Zgodnie z dyspozycją art. 246 §1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r., poz. 270, dalej "p.p.s.a.") przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku koniecznego bieżącego utrzymania jego i rodziny. Oznacza to, że prawo pomocy ma charakter szczególny i wyjątkowy, a skorzystać z tego uprawnienia mogą jedynie osoby w rzeczywiście ciężkiej sytuacji finansowej, pozbawione majątku, stałego miesięcznego dochodu lub uzyskujące go w takiej wysokości, że nie są w stanie uiścić wszystkich należności sądowych. Z przedłożonego oświadczenia o stanie majątkowym, finansowym i dochodach wynika, że sytuacja wnioskodawcy pozwala na przyznanie prawa pomocy w niniejszej sprawie w żadnym zakresie. Skarżący prowadzi swoje gospodarstwo domowe razem z żoną. Uzyskiwany przez nich łączny stały dochód pozwala jedynie na zaspokojenie podstawowych potrzeb bieżącego utrzymania w minimalnym zakresie. Dochód uzyskiwany z małego gospodarstwa rolnego pozwala jedynie na niewielkie wsparcie domowego budżetu i nie przynosi znaczących środków, które można by przeznaczyć na pokrycie kosztów sądowych w niniejszej sprawie. Stan zdrowia wymaga nadto ponoszenia dodatkowych kosztów związanych z leczeniem. Skarżący nie dysponuje oszczędnościami, z których mógłby pokryć koszty postępowania sądowego. Doświadczenie życiowe wskazuje, że wysokość uzyskiwanego dochodu nie pozwala na poczynienie oszczędności celem ich przeznaczenia na pokrycie kosztów sądowych niniejszego postępowania, chociażby w części. Podkreślić należy, że zgodnie z treścią art. 249 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy może być cofnięte w całości lub w części, jeżeli okaże się, że okoliczności, na podstawie których je przyznano, nie istniały lub przestały istnieć. Na podstawie art. 258 § 1 i 2 pkt 7 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak w postanowieniu. /-/ K. Witkowicz-Grochowska