II SA/Po 1824/02

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Barbara Kamieńska Sędzia WSA Barbara Drzazga Asesor sąd. Lilianna Drewniak-Żaba /spr./ Protokolant masz. Maria Kasztelan po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 października 2004r. przy udziale sprawy ze skargi J.S. na postanowienie Wojewody z dnia [...] czerwca 2002r. Nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania I. uchyla zaskarżone postanowienie; II. zasądza od Wojewody na rzecz skarżącego kwotę 10zł (dziesięć złotych) tytułem wpisu od skargi. /-/L. Drewniak – Żaba /-/B. Kamieńska /-/B. Drzazga Postanowieniem z dnia [...] czerwca 2002r. nr [...] Wojewoda na podstawie art. 59 § 2 kodeksu postępowania administracyjnego odmówił J.S. przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Prezydenta Miasta Z. z dnia 09 kwietnia 2002r., zatwierdzającej projekt budowlany i udzielający pozwolenia na budowę budynku usługowo – parkingowego. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia podano, iż w dniu 14 maja 2002r. do organu odwoławczego wpłynął wniosek J.S. o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od decyzji z dnia 09 kwietnia 2002r. Prezydenta Miasta Z. Zgodnie z treścią art. 58 § 1 i 2 kpa przywrócenie terminu możliwe jest po spełnieniu 4 przesłanek, a więc: strona złoży wniosek o przywrócenie terminu, musi ona uprawdopodobnić brak winy w niedochowaniu terminu, wniosek złożyć należy w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu, wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu wnieść należy odwołanie. W sprawie przedmiotowej spełniona została jedynie jedna przesłanka – a mianowicie złożony został wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. J.S. nie uprawdopodobnił braku winy w uchybieniu terminu, nie wniósł odwołania wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu i wreszcie nie wskazał daty ustania przyczyny uchybienia terminu. Ponadto organ wskazał, iż J.S. uznając, że został w toczącym się postępowaniu o pozwolenie na budowę pominięty jako strona tegoż postępowania, może złożyć wniosek o wznowienie postępowania – na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 kpa. J.S. złożył skargę do sadu administracyjnego domagając się uchylenia zaskarżonego postanowienia. W uzasadnieniu podniósł, iż organ orzekający w sprawie pozwolenia na budowę budynku usługowo – parkingowego nie uznał go za stronę postępowania, pomimo iż jest współwłaścicielem budynku mieszkalnego położonego naprzeciwko planowanej inwestycji. Nie otrzymał żadnej decyzji. Zwracał się do Wydziału Rozwoju Miasta Urzędu Miejskiego w Z., Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Z. oraz Samorządowego Kolegium Odwoławczego o wstrzymanie robót budowlanych, z uwagi na naruszenie prawa budowlanego i ich uciążliwości dla mieszkańców, spodziewając się, iż organy administracyjne rzetelnie i bezstronnie rozpatrzą wnioski. Wyjaśnił nadto, że nie mógł wcześniej zaskarżyć decyzji, gdyż nie będąc uznanym za stronę postępowania – nie miał wglądu do decyzji i dokumentacji. W trakcie oczekiwania na odpowiedź pisemną upłynął termin do złożenia odwołania. W odpowiedzi na skargę orzekający w sprawie organ wniósł o jej oddalenie, w oparciu o argumentację przedstawioną w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie, aczkolwiek z przyczyn innych niż w niej wskazane. Jak wynika z akt administracyjnych postępowania decyzja o pozwolenie na budowę, którą usiłuje kwestionować skarżący zapadła dnia 09 kwietnia 2002r. Dnia 07 maja 2002r., kiedy stała się ona ostateczna J.S. skierował do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Z. pismo, w którym wskazywał na popełnione, w jego ocenie, naruszenia przepisów prawa, a nadto pośrednio wskazywał na okoliczność mogącą stanowić o przyznaniu mu statusu strony postępowania (jako właściciela sąsiedniego budynku). Pomimo tego jednak organ udzielił pisemnej odpowiedzi na zarzuty zawarte w piśmie, nie ustosunkowując się do ewentualnej roli J.S. – w postępowaniu administracyjnym. Na kolejne pisma skarżącego, oraz jego żony B.S., kierowane do Wydziału Rozwoju Miasta Urzędu Miejskiego, udzielono pisemnych odpowiedzi, w których informowano o przebiegu postępowania i zgodności planowanej inwestycji z przepisami, nie wskazywano natomiast możliwości i drogi ewentualnego wzruszenia decyzji, którą w swych pismach kwestionował skarżący. Skoro więc skarżący już w piśmie z dnia 07 maja 2002r. podnosił, iż jako właściciel sąsiedniego budynku (a więc być może strona postępowania) kwestionuje prawidłowość i legalność planowanych prac budowlanych – należało rozważyć (w świetle okoliczności, że decyzja z dnia 09 kwietnia 2002r. była już ostateczna), czy pismo to w istocie nie stanowi wniosku o wznowienie postępowania – na podstawie art. 145 § 1 pkt 4. Obowiązkiem organu było wyjaśnienie w wypadku wątpliwości, czego domaga się skarżący i pouczenie go o przysługujących mu uprawnieniach. Rozpatrując sprawę w powyższym zakresie Sąd dopatrzył się naruszenia przepisów art. 10 § 1 kpa i art. 64 § 2 kpa, albowiem organ administracji wydał zaskarżone postanowienie bez umożliwienia stronie wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów, a nadto nie pouczył o konieczności uzupełnienia braków wniosku. Jak zresztą wynika z dołączonych przez J.S. do skargi kserokopii dokumentów – J.S. wniósł w dacie złożenia wniosku o przywrócenie terminu zażalenie, jednak zostało ono błędnie adresowane do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Z. Tak więc gdyby organ pouczył skarżącego o konieczności złożenia zażalenia – z pewnością wyjaśniłoby się, iż zażalenie to zostało wniesione. Podejmując zaskarżone postanowienie Wojewoda naruszył przepisy postępowania w sposób mogący mieć istotny wpływ na wynik sprawy i w związku z tym należało postanowienie to uchylić – zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 lit. "c" ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) w związku z art. 97 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.). O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Sąd nie rozstrzygał w wyroku, zgodnie z przepisem art. 152 powyższej ustawy o wykonalności postanowienia uznając, iż zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu. /-/L. Drewniak – Żaba /-/B. Kamieńska /-/B. Drzazga kk