II SA/Po 184/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Bożena Popowska Sędziowie NSA Ewa Makosz - Frymus del. sądzia WSA Maria Bohdanowicz (spr.) Protokolant referent - stażysta Marcin Kubiak po rozpoznaniu w na rozprawie w dniu 21 kwietnia 2005 r. przy udziale sprawy ze skargi J.K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...], nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego, 1. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej nr [...] z dnia [...], 2. określa, że zaskarżona decyzja podlega wykonaniu. /-/M. Bohdanowicz /-/B. Popowska /-/E. Makosz - Frymus 4/II SA/Po 184/03 U Z A S A D N I E N I E W dniu 21.XI.2002 r. J.K. złożył wniosek o przyznanie mu zasiłku celowego na zakup opału. Dodał, że jego 5 osobowa rodzina utrzymuje się z zasiłków rodzinnych na dzieci, a ani on ani żona nie pracują. Najmniejsze z jego dzieci choruje, wymaga stałej opieki lekarskiej i koniecznie musi zakupić choć 1 tonę opału na zimę. Dzień wcześniej jego żona W.K. złożyła wniosek o zasiłek celowy na zakup żywności. Decyzją nr [...] z [...] Ośrodek Pomocy Społecznej przyznał J.K. zasiłek celowy w wysokości 100 zł na zakup żywności. W odwołaniu od tej decyzji J.K. podniósł, iż ubiegał się o zasiłek celowy na zakup opału w wysokości ceny 1 tony węgla. Otrzymał natomiast zasiłek celowy w wysokości 100 zł i to na zakup żywności. Dodał, że kwota 100 zł jest niewystarczająca na kupno opału, tym bardziej, że nie ma żadnych środków do życia, bowiem ani on ani żona nie pracują, bowiem nie ma pracy a sytuacja rodziny jest dramatyczna. Decyzją [...] z [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu SKO podnosiło, że J. i W.K. nie pracują i na ich utrzymaniu pozostaje troje dzieci, a ich dochodem jest zasiłek rodzinny w kwocie 127,50 zł. Rodzina ta korzysta z pomocy społecznej, a przyznanie zasiłku celowego na zakup żywności nie powinno budzić sprzeciwu wnioskodawcy gdyż zarówno żywność jak i opał są celami bytowymi, a zastrzeżenia budzić może jedynie wysokość przyznanej kwoty. Jednakże wysokość ta nie zależy wyłącznie od sytuacji ubiegającej się o pomoc, ale również od możliwości finansowych ośrodka pomocy społecznej. Zdaniem organu decyzja została wydana na podstawie uznania administracyjnego w granicach określonych przepisami prawa. Natomiast wniosek W.K. organu będzie rozpatrywany. W swojej skardze do sądu J.K. podniósł, iż sytuacja jego rodziny jest dramatyczna z uwagi na brak pracy i ostrą zimę. Zasiłek jaki otrzymał w wysokości 100 zł na zakup żywności, nie odpowiada ani jego wnioskowi, ani w wysokości na zakup choć 1 tony węgla. Nawet jeśli chciałby te 100 zł przeznaczyć na opał to nie wystarczy. Z własnych informacji przez niego poczynionych wynika, że nie zawsze pomoc przeznaczana jest dla osób które znajdują się w najtrudniejszej sytuacji, oraz że pomoc przyznawana jest w czasie kampanii wyborczej do samorządu. Do skargi dołączył także kserokopie artykułów prasowych z których wynika, iż w Województwie gospodarowanie środkami na cele pomocy społecznej nie zawsze jest właściwe i cytowane są słowa Wojewody. W odpowiedzi na skargę organ orzekający wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny po zapoznaniu się ze stanem faktycznym i prawnym sprawy zważył, co następuje: Zgodnie z art. 38 ust. 1 ustawy z 29.XI.1990 r. o pomocy społecznej w brzmieniu obowiązującym w dacie orzekania przez organy I i II instancji świadczenia z pomocy społecznej są udzielane na wniosek osoby zainteresowanej, jej przedstawiciela ustawowego bądź innej osoby za zgodą osoby zainteresowanej lub jej przedstawiciela ustawowego. Postępowanie administracyjne wszczyna się zatem w celu "załatwienia sprawy" przez co należy rozumieć wydanie decyzji korespondującej za złożonym wnioskiem strony. Skoro zatem w niniejszej sprawie J.K. wystąpił z wnioskiem o przyznanie mu zasiłku celowego na zakup opału, to zadaniem organu było rozstrzygnięcie tej sprawy poprzez wydanie decyzji administracyjnej co do zgłoszonego wniosku. Skarżący szeroko uzasadnił swój wniosek, a organ nie odniósł się do jego żądania i decyzję wydał przyznając zasiłek celowy w wysokości 100 zł na zakup żywności. Przyjąć więc należy, iż organ nie orzekł o żądaniu strony, a wydana decyzja organu I instancji i utrzymująca ją w mocy organu II instancji została podjęta wbrew art. 7 kpa. W przepisie tym sformułowano zasadę prawdy obiektywnej, zgodnie z którą organy administracji publicznej obowiązane są podjąć wszelkie niezbędne do wyjaśnienia stanu faktycznego kroki. "Organ prowadzący postępowanie ma obowiązek zebrania i rozpatrzenia materiału dowodowego, aby ustalić stan faktyczny sprawy zgodnie z rzeczywistością w szczególności jest obowiązany dokonać wszechstronnej oceny okoliczności konkretnego przypadku na podstawie analizy całego materiału dowodowego a stanowisko wyrażone w decyzji uzasadnić w sposób wymagany przez przepisy kpa (wyrok NSA z dnia 26.V.1981 r. sygn. 810/81)". Z powyższych względów na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. "c" ustawy z 30.VIII.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 z późn. zm.) w zw. z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30.VIII.2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych ustawę Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153 poz. 1271 ze zm.) należało orzec jak w sentencji. /-/M.Bohdanowicz /-/B.Popowska /-/E.Makosz-Frymus KB/