II SA/Po 189/11

Katarzyna Witkowicz-Grochowska – Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 5 kwietnia 2011r. wniosku F. M. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi F. M. i T. M. na decyzję Wojewody z dnia [...] stycznia 2011r. Nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na rozbudowę postanawia zwolnić F. M. od kosztów sądowych. /-/ K. Witkowicz-Grochowska Skarżący F. M. wniósł o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Wnioskodawca argumentował, że wraz z żoną są emerytami, jedynym źródłem ich utrzymania jest świadczenie z ZUS w łącznej wysokości [...] zł netto miesięcznie. Oświadczył, że są osobami w podeszłym wieku, wspólnie z żoną leczą się na przewlekłe schorzenia, które wymagają ponoszenia stałych kosztów na zakup leków i wizyty u lekarzy. Wskazał, że miesięczne wydatki z tytułu utrzymania domu (pobór wody, prąd, gaz, zakup paliwa) i wyżywienia wynoszą około 800 zł. Nadto wnioskodawca oświadczył, że nie posiadają żadnych oszczędności. W części wniosku o prawo pomocy dotyczącej posiadanego majątku wnioskodawca podał, że jest właścicielem nieruchomości w postaci działki o powierzchni [...] m², na której znajduje się jednorodzinny budynek mieszkalny o powierzchni [...] m². Zgodnie z dyspozycją art. 246 §1 pkt 2 w zw. z art. 245 §3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku dla koniecznego swojego utrzymania. Oznacza to, że prawo pomocy ma charakter szczególny i wyjątkowy, a skorzystać z tego uprawnienia mogą jedynie osoby w rzeczywiście ciężkiej sytuacji finansowej, pozbawione majątku, stałego miesięcznego dochodu lub uzyskujące go w takiej wysokości, że nie są w stanie uiścić nawet najmniejszej należności sądowej (bezrobotni, emeryci, renciści, osoby samotnie wychowujące dzieci). Z oświadczenia skarżącego zawartego we wniosku o prawo pomocy wynika, że sytuacja finansowa i majątkowa upoważnia do skorzystania z tego uprawnienia i zwolnienia od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych w niniejszej sprawie w całości. Mając na uwadze wysokość miesięcznych dochodów jakie uzyskuje wnioskodawca wraz z żoną w zestawieniu z koniecznymi kosztami bieżnego utrzymania, jego kondycja finansowa nie pozwala na poniesienie kosztów sądowych bez uszczerbku w koniecznych miesięcznych wydatkach, nawet w części. Prócz tego z uwagi na wiek i stan zdrowia zwiększeniu ulegają niezbędne wydatki związane z koniecznością zakupu leków oraz leczenia zarówno wnioskodawcy jak i jego żony. Nadmienić jednak należy, że zgodnie z treścią przepisu art. 249 cytowanej ustawy przyznanie prawa pomocy może być cofnięte w całości lub w części, jeżeli okaże się, że okoliczności na podstawie których je przyznano nie istniały lub przestały istnieć. Wobec powyższego na podstawie art. 258 §1 i §2 pkt 7 w zw. z art. 246 §1 pkt 2 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak w postanowieniu. /-/ K. Witkowicz-Grochowska