II SA/Po 191/00

Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu w dniu 22 maja 2001 r. sprawy ze skargi Zdzisława H. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. z dnia 30 grudnia 1999 r. (...) w przedmiocie nakazania rozbiórki obiektu budowlanego - oddala skargę. Decyzją z dnia 30 grudnia 1999 r. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w P., na podstawie art. 138 par. 1 pkt 1 Kpa oraz art. 48 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane /Dz.U. nr 89 poz. 414 ze zm./, po rozpatrzeniu odwołania Zdzisława H. od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. z dnia 10 listopada 1999 r. (...), nakazującej rozbiórkę przyczepy campingowej - utrzymał tę decyzję w mocy, opierając się na następujących ustaleniach: Aleksandra i Zdzisław H. są właścicielami działki Nr 102/39, położonej w A.-W 1998 r. ustawili na tej działce, bez pozwolenia na budowę, przyczepę samochodową campingową o wymiarach 6,94 x 2,45 i wysokości 2,10 m. Przyczepa została posadowiona na bloczkach betonowych. Teren, na którym znajduje się działka, oznaczony symbolem 25RL, przewidywany jest pod zalesienie i nie jest przeznaczony pod zabudowę. W dniu 29 lipca 1999 r. Zdzisław H. dokonał zgłoszenia planowanego ustawienia na działce przyczepy campingowej, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w S. zgłosił jednak sprzeciw, wobec toczącego się już postępowania w sprawie rozbiórki obiektu. Opierając się na powyższych ustaleniach organy obu instancji doszły do przekonania, że działania właścicieli działki wyczerpują dyspozycję art. 48 prawa budowlanego i nakazały rozbiórkę ustawionej przyczepy. Zdzisław H. zaskarżył decyzję organu II instancji do sądu administracyjnego, wnosząc ojej uchylenie. Zarzucił, że organy obu instancji nie wyjaśniły od kiedy przyczepa znajduje się na działce i czy pozostawała na niej ponad 120 dni, a także czy była przemieszczana. Zaprzeczył także aby w czasie dokonywania oględzin w dniu 16 września 1998 r. sporządzono szkic sytuacyjny. Odpowiadając na skargę i wnosząc o jej oddalenie organ odwoławczy podtrzymał argumenty przedstawione w zaskarżonej decyzji. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 48 prawa budowlanego, właściwy organ administracyjny nakazuje, w drodze decyzji, rozbiórkę obiektu budowlanego lub jego części, wybudowanego bez wymaganego pozwolenia na budowę albo zgłoszenia, bądź też pomimo wniesienia sprzeciwu przez właściwy organ. W niniejszej sprawie dyspozycja powyższego przepisu została wyczerpana. Przyczepa campingowa ustawiona na bloczkach betonowych jest obiektem budowlanym, którego ustawienie, zgodnie z art. 29 ust. 1 pkt 5a i art. 30 ust. 1 pkt 1 cyt. ustawy wymaga zgłoszenia właściwemu organowi. Skarżący ustawił przyczepę na działce w A. bez wymaganego zgłoszenia, skoro istnienie przyczepy stwierdzono w czasie oględzin w dniu 16 września 1998 r., a zgłoszenia dokonano dopiero 29 lipca 1999 r., w toku niniejszego postępowania. W tych okolicznościach, a także wobec sprzeciwu Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego, zgłoszenie nie mogło odnieść skutku. Ustawienie przyczepy było zatem samowolne i musiało spowodować wydanie decyzji o rozbiórce. Okoliczności podnoszone w skardze nie mają wpływu na legalność tej decyzji. Miałyby znaczenie wówczas, gdyby skarżący ustawił przyczepę po skutecznym dokonaniu zgłoszenia, a wszczęte później postępowanie dotyczyło badania okoliczności określonych w zgłoszeniu, w szczególności okresu pozostawania tymczasowego obiektu budowlanego na działce. Skoro, z przytoczonych motywów, skarga okazała się nieuzasadniona należało, na podstawie cyt. przepisów oraz art. 27 ust. 1 ustawy o Naczelnym Sądzie Administracyjnym, orzec jak w sentencji.