II SA/Po 193/04

WyrokWSA w Poznaniu2005-11-08

Skład orzekający: Jolanta Szaniecka, Barbara Drzazga, Wiesława Batorowicz

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy decyzja nakazująca rozbiórkę części budynku wykonanych bez wymaganego pozwolenia na budowę jest zasadna w przypadku niewykonania przez inwestora obowiązku przedstawienia wymaganych dokumentów i braku wykazania prawa do dysponowania nieruchomością na cele budowlane?
Ratio decidendi
Sąd uznał, że decyzja nakazująca rozbiórkę jest zasadna, gdyż inwestor nie wykonał obowiązku przedstawienia wymaganych dokumentów umożliwiających legalizację samowoli budowlanej oraz nie wykazał posiadania prawa do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Prace budowlane stanowiły rozbudowę, a nie remont, co wyklucza legalizację bez pozwolenia.
Stan faktyczny
Inwestor Z.M. wykonał rozbudowę części poddasza budynku mieszkalnego bez wymaganego pozwolenia na budowę. Organ nadzoru budowlanego nakazał rozbiórkę tych elementów po wcześniejszym wstrzymaniu robót i nałożeniu obowiązku przedstawienia dokumentów legalizujących budowę. Z.M. nie przedstawił wymaganych dokumentów ani nie wykazał prawa do dysponowania nieruchomością, a jego prace zostały zakwalifikowane jako rozbudowa, nie remont.
Rozstrzygnięcie
Oddalił skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jolanta Szaniecka Sędzia WSA Barbara Drzazga Sędzia WSA Wiesława Batorowicz /spr/ Protokolant masz. Maria Kasztelan po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 08 listopada 2005r. sprawy ze skargi Z.M. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]r. Nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego; o d d a l a s k a r g ę /-/W.Batorowicz /-/J.Szaniecka /-/B.Drzazga Powiatowy Inspektorat Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...]r. nakazał inwestorowi Z.M. rozbiórkę określonych części budynku mieszkalnego położonego w S. przy ul. [...] tj. nadbudowanej ściany szczytowej i bocznej poddasza od strony podwórza na dł. 2,60 m, nadbudowanej ściany tylnej poddasza z otworami okiennymi od strony podwórza na dł. 4,98 m, dachu o konstrukcji krokwiowej nad nadbudowaną częścią poddasza o wymiarach 4,75 x 2,55 m stanowiącą rozbudowę tego budynku, wykonaną bez wymaganego prawem pozwolenia na budowę. Powyższa decyzja, poprzedzona była postanowieniem z dnia [...]r., wydanym przez ten sam organ, wstrzymującym prowadzenie robót budowlanych przy przebudowie opisanego budynku, przy równoczesnym nałożeniu obowiązku zabezpieczenia przebudowanej połaci dachu przed opadami atmosferycznymi. Nadto organ I instancji w tym samym postanowieniu nakazał, w trybie art. 48 ust. 2 i 3 ustawy z dnia 7.VII.1994r.- Prawo budowlane (Dz.U. t.j. z 2000r. Nr 106, poz. 1126 z późn. zm.), przedstawienie w terminie 30 dni: - zaświadczenia organu właściwego w sprawach ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu o zgodności obiektu z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, a w szczególności z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, - dokumentów, w postaci 4 egzemplarzy projektu budowlanego wraz z opiniami, uzgodnieniami wymaganymi przepisami szczególnymi, oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, jeżeli jest ona wymagana zgodnie z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Decyzja nakazująca rozbiórkę zapadła wobec nie wykonania przez zobowiązanego Z.M. nałożonych obowiązków. Zgodnie z art. 48 ust. 2 z uwzględnieniem treści art. 3 pkt 6 prawa budowlanego rozbiórce podlegają wymienione w sentencji postanowienia elementy budynku będące efektem samowolnej rozbudowy obiektu budowlanego. Odwołanie od decyzji organu I instancji złożył Z. M., domagając się jej uchylenia i wydania zezwolenia na rozbudowę budynku w zakresie nadbudowy ściany szczytowej i bocznej poddasza, nadbudowy ściany tylnej poddasza i dachu o konstrukcji krokwiowej nad nadbudową części poddasza. Zdaniem odwołującego się przebudowa części poddasza budynku na lokal mieszkalny nie narusza ustawy z dnia 27.III.2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. z 2003r, Nr 80, poz. 717). Wykonane prace były jedynie modernizacją dachu wymagającego kapitalnego remontu. Decyzją z dnia [...]r. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. Motywy wydania zaskarżonej decyzji sprowadzały się do aprobaty decyzji I instancji. Zgodnie bowiem z art. 48 ust. 2 i 3 prawa budowlanego, właściwy organ nadzoru budowlanego zobowiązany jest do przeprowadzenia procedury celem której jest ewentualna legalizacja samowoli budowlanej. Organ I instancji przeprowadził postępowanie w tym zakresie i zobowiązał inwestora do dostarczenia określonych dokumentów, które stanowiłyby materiał dowodowy umożliwiający wydanie decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego i pozwolenia na wznowienie robót budowlanych. Inwestor nie wykonał ciążącego na nim zobowiązania i nie przedłożył wymaganych dokumentów, słusznie zatem organ nakazał rozbiórkę obiektu budowlanego. Od decyzji organu II instancji skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego złożył Z. M. domagając się uchylenia decyzji. W skardze wyjaśnił, że wykazał swoje prawo do dysponowania nieruchomością. Właścicielka nieruchomości W.C. w latach 50-tych udzieliła M.G. – teściowej skarżącego- pełnomocnictwa do wykonywania wszelkich czynności związanych z nieruchomością. Przed śmiercią M.G. zadania te przekazała skarżącemu, co daje mu pozycje osoby posiadającej prawo wykorzystywania nieruchomości łącznie z prawem jej zabudowy. Prace budowlane miały charakter remontu kapitalnego niezbędnego dla zachowania substancji budynku. W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie z uwagi na motywy podane w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Nadto wykluczył aby przejęcie po zmarłej teściowej obowiązków administratora uprawniało skarżącego do rozporządzania nieruchomością jak własną. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga okazała się nieuzasadniona. Organy pierwszej i drugiej instancji słusznie zastosowały wobec stwierdzenia budowy budynku bez wymaganego pozwolenia przepisy art. 48 ust. 2 i 3 które przewidują możliwość legalizacji budowy. Skarżący nie wykonał nałożonych obowiązków w szczególności nie wykazał, iż posiada prawo do dysponowania nieruchomością (art. 48 ust. 3 pkt 2 w związku z art. 33 ust. 2 pkt 2). Przez Prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane zgodnie z art. 3 pkt 11 prawa budowlanego należy rozumieć tytuł prawny wynikający z prawa własności, użytkowania wieczystego, zarządu, ograniczonego prawa rzeczowego albo stosunku zobowiązaniowego przewidującego uprawnienia do budowy obiektu budowlanego. Z treści skargi wynikało, że skarżący wywodził swoje prawo do dysponowania nieruchomością z ostatniej woli zmarłej teściowej M.G., która zleciła mu zarząd nieruchomością. Jest to rozumienie błędne. M.G. nigdy nie posiadała tytułu prawnego do przedmiotowej nieruchomości a zatem jej ewentualne dyspozycje nie odpowiadały pojęciu oświadczenia woli w ramach stosunku zobowiązaniowego. Skarżący wskazywał na niewielki zakres robót budowlanych, które nie miały odpowiadać pojęciu rozbudowy budynku. I ten argument słusznie organ odwoławczy uznał za nieuzasadniony. Zgromadzony w sprawie materiał zdjęciowy jednoznacznie wskazuje na rozmiary i charakter wykonanych robót, co dokładnie zostało opisane w postanowieniu z dnia [...]r. wydanym przez organ I instancji. Słusznie zatem organy obu instancji przyjęły, że rozpoczęta została budowa przez które to pojęcie rozumieć należy również nadbudowę obiektu budowlanego ( art. 3 pkt 6 prawa budowlanego ). Brak było podstaw do przyjęcia sugerowanego przez skarżącego pojęcia remontu, gdyż rozmiary i ewidentne powiększenie kubatury budynku wykluczają przyjęcie odtworzenia stanu pierwotnego co definiuje pkt 8 art. 3 prawa budowlanego. Z powyższych względów skargę należało oddalić na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 Nr 153 poz. 1270 ze zm.). /-/W.Batorowicz /-/J.Szaniecka /-/B.Drzazga hp

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 20.07.2026. · Źródło